
Στο τεχνικό επιτελείο του Γλαύκου-Έσπερου στο πρωτάθλημα της Elite League θα βρίσκεται τη νέα χρονιά ο Ζακυνθινής καταγωγής Κωνσταντίνος Πανάς. Ο γνωστός τεχνικός που έχει επί σειρά ετών περάσει και από τον πάγκο της ΑΓΕΖ, ενώ πέρασει ήταν άμεσος συνεργάτης του Σάκη Καρύδα στην Αθλητική Ένωση Βαρθολομιού στη National League 2 κάνει ένα σπουδαίο βήμα στην εξαιρετική του καριέρα.
Ο ίδιος απάντησε σε ερωτήσεις της εφημερίδας μας και αναφέρθηκε στην φετινή του πορεία και όσα θέλει να πετύχει.
1. Μετέφερε μας τις εμπειρίες από την παρουσία σου στη National League 2 με το Βαρθολομιό
«Η περσινή χρονιά με την Α.Ε. Βαρθολομιού ΚΑΠΟΣ ήταν μια σπουδαία εμπειρία και σηματοδότησε την επιστροφή μου στις εθνικές κατηγορίες μετά το 2021-22, όπου βρέθηκα ως rookie στη National League 1 και μεσολάβησε μια διετία ως head coach στην Α2 ΕΣΚΑΗ. Αυτή η διαδρομή με προετοίμασε κατάλληλα, ώστε πέρυσι να σταθώ στη National League 2 ως ένας έτοιμος προπονητής και όχι ως εκπαιδευόμενος.
Η αλήθεια είναι ότι το περασμένο καλοκαίρι υπήρξαν συζητήσεις με ομάδας της GBL, ωστόσο, η προοπτική να συνεργαστώ με τον Σάκη Καρύδα ήταν κάτι που ήθελα πάρα πολύ. Ο Σάκης υπήρξε σπουδαίος αθλητής του υψηλότερου επιπέδου, έχει μια μοναδική λάμψη που προσελκύει μπασκετικούς ανθρώπους γύρω του και η επιθυμία του να με διεκδικήσει ως συνεργάτη με έκανε να νιώσω απόλυτη σιγουριά για την επιλογή μου. Παράλληλα, πήγαινα σε έναν οργανισμό με διαρκώς ανοδική πορεία από το 2020.
Η προσπάθειά μας αποκτά μεγαλύτερη αξία αν αναλογιστεί κανείς ότι η ομάδα στηρίχθηκε αποκλειστικά από αθλητές της Ηλείας και της Πάτρας, χωρίς τη δυνατότητα μεταγραφών από Αθήνα, Θεσσαλονίκη ή το εξωτερικό. Είχαμε ένα από τα χαμηλότερα μπάτζετ στην κατηγορία, όμως απαντήσαμε με σκληρή δουλειά και σύγχρονες προπονητικές αρχές. Και τέλος μέσα από το scouting, ξέραμε τα πάντα για τους αντιπάλους μας, βοηθώντας έτσι και τα παιδιά που δεν είχαν εμπειρία από εθνικές κατηγορίες να προσαρμοστούν άμεσα στις ιδιαιτερότητες της κατηγορίας.
Κάπως έτσι στην παρθενική μας συμμετοχή στη National League 2, όχι μόνο δεν κινδυνεύσαμε, αλλά αποκλείσαμε με μειονέκτημα έδρας την πολύπειρη Αχαγιά 82 και φτάσαμε μια ανάσα από τον τελικό των play-offs, όπου λυγίσαμε μόνο από τους ανώτερους Γαργαλιάνους που τελικά πήραν το πρωτάθλημα. Παράλληλα, στο Κύπελλο Ελλάδας φτάσαμε μέχρι τον 3ο γύρο, αποκλείοντας τον Ιπποκράτη Κω και τους Αγίους Αναργύρους, προτού αποκλειστούμε από τη Δόξα Λευκάδας που μετέπειτα πανηγύρισε το πρωτάθλημα της Elite League.
Κατακτήσαμε την 4η θέση στον 1ο όμιλο και δείξαμε δείγματα μιας σπουδαίας ομάδας. Ήταν μια αξέχαστη εμπειρία που με βοήθησε να κάνω το επόμενο βήμα στην καριέρα μου. Εύχομαι στον Σάκη και σε όλα τα παιδιά στο Βαρθολομιό να συνεχίσουν με τον ίδιο ζήλο, και θα τους παρακολουθώ πάντα με μεγάλη χαρά!»
Πόσο σημαντικό είναι για σένα που θα βρίσκεσαι στην Elite League;
«Η παρουσία μου στην Elite League αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα στην καριέρα μου και ουσιαστικά, τη δικαίωση μιας διαδρομής ετών. Στο παρελθόν βρέθηκα δύο φορές πολύ κοντά στην κατηγορία. Το 2019 είχα συμφωνήσει με τον Ερμή Αγιάς για να είμαι συνεργάτης του Κώστα Κεραμιδά στην Α2, όμως η άνοδος της ομάδας στην Basket League άλλαξε τα πλάνα της διοίκησης, η οποία στράφηκε σε άλλες επιλογές για το υψηλότερο επίπεδο. Πέρυσι, υπήρξε εκ νέου συμφωνία με ομάδα της Elite League ως άμεσος συνεργάτης, η οποία όμως για διάφορους λόγους δεν ολοκληρώθηκε.Φέτος είναι η τρίτη και η καθοριστική ευκαιρία για να εισέλθω σε αυτό το επίπεδο και να καθιερωθώ. Πιστεύω στη μοίρα και είμαι πεπεισμένος ότι ο Θεός με προετοίμαζε χρόνια για αυτή την ευκαιρία. Όλες οι προηγούμενες εμπειρίες και οι συγκυρίες με θωράκισαν, ώστε σήμερα να νιώθω πανέτοιμος να ανταποκριθώ στις υψηλές απαιτήσεις, να αρπάξω την ευκαιρία και να δικαιώσω τις προσδοκίες του συλλόγου, αλλά κυρίως του κόουτς Κώστα Ρουμελιώτη, τον οποίο ευχαριστώ θερμά για την εμπιστοσύνη του».
Είναι η Elite League μόνο το επόμενο βήμα και ποιες είναι οι προσδοκίες και τα όνειρα σου για το μέλλον;
“Το μεγάλο μου όνειρο είναι να βρεθώ μια μέρα στο τεχνικό επιτελείο μιας ομάδας που συμμετέχει στη Euroleague. Πιστεύω στον εαυτό μου και στις δυνατότητές μου, και είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι η συνεργασία με τον Κώστα Ρουμελιώτη θα με οδηγήσει στο επόμενο επίπεδο. Είναι ένας προπονητής που μπορεί να αναδείξει τα στοιχεία μου, και από την πλευρά μου είναι δεδομένο ότι θα κερδίσει έναν συνεργάτη με απόλυτη αφοσίωση, εργατικότητα και υψηλό κίνητρο”.
Σαφώς, όμως, όλα πρέπει να γίνονται βήμα-βήμα. Δεν είναι εύκολο για έναν προπονητή που ξεκίνησε από τα 22 του χρόνια, προέρχεται από την επαρχία και χωρίς να είναι αρχικά γνωστός στον μπασκετικό χάρτη, να κάνει τόσο σημαντικά βήματα. Αυτή τη στιγμή, πρωταρχικός μου στόχος είναι να καθιερωθώ στην Elite League και να στεριώσω στον Έσπερο Γλαύκο, βοηθώντας την ομάδα να πετύχει κάτι σπουδαίο. Εξάλλου, μόνο τυχαίο δεν θεωρώ το γεγονός ότι, μετά την Α.Ε. Βαρθολομιού, θα βρεθώ ξανά σε έναν οργανισμό που χαρακτηρίζεται από διαδοχικές ανόδους και διαρκή εξέλιξη. Αυτό το νικηφόρο περιβάλλον ταιριάζει απόλυτα με τη φιλοσοφία και τις φιλοδοξίες μου”.
Σου λείπει η Ζάκυνθος και ποια η επαφή σου με την ΑΓΕΖ;
“Η Α.Γ.Ε.Ζ αποτελεί για μένα το πρώτο μου μπασκετικό σπίτι· είναι ο σύλλογος που με βοήθησε να ασχοληθώ με αυτό που αγαπώ, την προπονητική. Είναι η πρώτη μου αγάπη, την παρακολουθώ διαρκώς και επιθυμώ πάντα την πρόοδο και την εξέλιξή της. Νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη προς τον πρόεδρο Γιώργο Μάργαρη και τους Γιώργο και Νίκο Θεοδωρίτση, οι οποίοι με εμπιστεύτηκαν ως έναν νέο και φέρελπι προπονητή, δίνοντάς μου την ευκαιρία να κάνω τα πρώτα μου βήματα στο άθλημα. Είμαι σίγουρος πως χαίρονται για την εξέλιξή μου, καθώς αποτελώ και εγώ, με τη σειρά μου, “προϊόν” αυτού του οργανισμού. Παρακολουθώ στενά την ομάδα, τη στηρίζω ως πιστός φίλαθλός της και, κάθε φορά που βρίσκομαι στο νησί, επισκέπτομαι το γήπεδο για να δω τους αγώνες της. Παράλληλα, διατηρώ άριστη σχέση με τον τεχνικό διευθυντή της ομάδας, τον κύριο Ανέστη Τζινόπουλο, έναν άνθρωπο που πιστεύει πολύ στις δυνατότητές μου. Δεν ξεχνώ, φυσικά, ανθρώπους-κλειδιά για την πορεία μου: τον Νίκο Θεοδόση, ο οποίος αποτελεί τον μπασκετικό μου μέντορα και “πατέρα” που με εισήγαγε στην προπονητική, τον Αντώνη Ακτύπη που μου δίδαξε τη σωστή μεθοδολογία της προπόνησης, καθώς και τον Δημήτρη Κοριανίτη που με έμαθε τη σωστή διαδικασία της προετοιμασίας. Τέλος, οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους τους παράγοντες, τους γονείς και τους νεαρούς αθλητές με τους οποίους συνεργαστήκαμε όλα αυτά τα χρόνια. Η Α.Γ.Ε.Ζ μού έδωσε την πολύτιμη δυνατότητα να καθοδηγήσω εξαιρετικούς παίκτες που διέπρεψαν στις εθνικές κατηγορίες, όπως ο Διονύσης Μπονίκος, ο Τάσος Βαρβαρίγος και άλλοι εξαίρετοι αθλητές που τίμησαν τα “ερυθρόλευκα”. Η Ζάκυνθος είναι πάντα στην καρδιά μου”.
Τι πιστεύεις ότι λείπει από το Ζακυνθινό μπάσκετ και πως βλέπεις την προσπάθεια της ΑΓΕΖ για την εξωστρέφεια του οργανισμού ειδικά με τις ακαδημίες;
“Αν πρέπει να εστιάσουμε σε αυτό που λείπει από το ζακυνθινό μπάσκετ, θα πρέπει να κοιτάξουμε τις αντικειμενικές γεωγραφικές και υποδομικές ιδιαιτερότητες. Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τα νησιά του Ιονίου, όπως η Ζάκυνθος και η Κεφαλονιά, είναι η συγκοινωνιακή απομόνωση και το κόστος μετακίνησης. Το γεγονός ότι οι νεαροί αθλητές δίνουν πολύ λιγότερους αγώνες μέσα στη χρονιά σε σχέση με τα παιδιά της Πάτρας, δημιουργεί αρχικά ένα ανταγωνιστικό έλλειμμα. Λείπει, λοιπόν, η συχνή συμμετοχή σε δυνατά τουρνουά μεγάλων αστικών κέντρων (Αθήνα, Πάτρα, Θεσσαλονίκη). Ωστόσο, επειδή γίνεται σοβαρή δουλειά υποδομής, μακροπρόθεσμα τα παιδιά της Ζακύνθου βρίσκουν τον τρόπο να κοιτάζουν στα μάτια και να κερδίζουν αυτούς τους αντιπάλους. Το δεύτερο μεγάλο αγκάθι είναι το γηπεδικό. Έχοντας εργαστεί στην Κεφαλονιά, μπορώ να εντοπίσω τη βασική διαφορά: στη Ζάκυνθο, το γεγονός ότι το κλειστό γήπεδο ανήκει σε σχολικό συγκρότημα δημιουργεί εξ αρχής περιορισμούς, ενώ αν προσθέσουμε και τη συστέγαση με το τμήμα του βόλεϊ, οι διαθέσιμες ώρες για το μπάσκετ μειώνονται δραματικά Είναι μια αντικειμενική δυσκολία για αθλητές και προπονητές, όμως η επικείμενη ανέγερση του παλιού κλειστού γηπέδου της Ζακύνθου αποτελεί μια εξέλιξη που θα αλλάξει ριζικά τα δεδομένα και θα δώσει τεράστια ώθηση στο άθλημα. Στον αντίποδα αυτών των δυσκολιών, η προσπάθεια εξωστρέφειας του οργανισμού, ειδικά στις ακαδημίες, είναι υποδειγματική. Ο Ανέστης Τζινόπουλος, τον οποίο εκτιμώ βαθύτατα, επιτελεί σπουδαίο έργο. Διαθέτοντας την εμπειρία του υψηλότερου επιπέδου και την επιστημονική κατάρτιση του γυμναστή, έχει φέρει τη σωστή μεθοδολογία. Η διοργάνωση ενός πρωτοποριακού camp με προσωπικότητες όπως ο Γιάννης Σφαιρόπουλος, ο Γκάνον Μπέικερ, ο Δημήτρης Γαλάνης και ο Κώστας Κεσίδης, αποτελεί τεράστια επιτυχία για το νησί και μια μοναδική ευκαιρία για τα παιδιά.
Δίπλα του υπάρχει ένα εξαιρετικό προπονητικό τιμ: ο Διονύσης Χαϊκάλης που κάνει σπουδαία δουλειά στις υποδομές, ο Τάσος Βαρβαρίγος που θεωρώ ότι θα εξελιχθεί σε έναν εξαιρετικό προπονητή, ο Ανδρέας Παπαδάτος που είναι από τους κορυφαίους στο νησί, η σταθερή αξία της Ελένης Μασλάρη, ο Άρης Ξενούλης με το ισχυρό του αποτύπωμα στα πρωταθλήματα της ΕΣΚΑΗ και φυσικά η Μαίρη Μαλεβίτη που κάνει τρομερή δουλειά στα κορίτσια. Παράλληλα, δεν πρέπει να λησμονούμε ανθρώπους που προσέφεραν διαχρονικά στις ακαδημίες, όπως ο Νίκος Θεοδόσης, ο Αντώνης Ακτύπης, ο Σπύρος Νέγκας και ο Γιώργος Ζάγκλας, που είναι αγαπημένοι μου φίλοι και τους εύχομαι πάντα τα καλύτερα. Με τέτοιο στελεχιακό δυναμικό, το μέλλον του ζακυνθινού μπάσκετ είναι εξασφαλισμένο”.
Τι σε κέρδισε να πας στον Γλαύκο Έσπερο και τι ξέρεις για τον κόουτς Ρουμελιώτη που ξεχώρισε πέρσι στο πρωτάθλημα της National League η ομάδα του
“Ο βασικότερος λόγος της απόφασής μου ακούει στο όνομα Κώστας Ρουμελιώτης. Ως ένας νέος προπονητής που αναζητά διαρκώς την εξέλιξη, θεωρώ ότι δεν υπάρχει ιδανικότερος άνθρωπος αυτή τη στιγμή για να αναδείξει τα στοιχεία μου και να με βοηθήσει να βελτιωθώ. Είμαι σίγουρος πως θα με πιέσει και θα με ωθήσει να ξεπεράσω τα όριά μου, όμως μόνο μέσα από μια τέτοια απαιτητική διαδικασία βγαίνει κανείς πιο δυνατός και πιο έμπειρος. Αν στο τέλος της σεζόν έχω ανταποκριθεί πλήρως σε αυτές τις απαιτήσεις, θα σημαίνει ότι έχω κάνει ένα σημαντικό βήμα μπροστά. Ποιος, άλλωστε, δεν θα ήθελε να συνεργαστεί με έναν τεχνικό που έχει εργαστεί στο υψηλότερο επίπεδο, διαθέτει σπουδαία τεχνογνωσία και μετράει 20 ανόδους στην καριέρα του;
Το γεγονός ότι ένας προπονητής με τέτοιο βιογραφικό θα βρεθεί για πρώτη φορά ως head coach στην Elite League αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση και για μένα. Είναι μια δικαίωση που του άξιζε προ πολλού και θέλω να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να τον βοηθήσω στο έργο του, ώστε να έχουμε μια σπουδαία πορεία.
Παράλληλα, η παρουσία στη διοίκηση ενός κορυφαίου επιχειρηματία, αλλά κυρίως ανθρώπου του αθλητισμού, όπως ο Κώστας Μαρλαφέκας –με όλα όσα έχει προσφέρει στο μπάσκετ της Πάτρας και της χώρας γενικότερα– μου εμπνέει απόλυτη ασφάλεια και ισχυρό κίνητρο. Το ίδιο ισχύει και για τον αντιπρόεδρο της ομάδας, τον κύριο Γιώργο Παρασκευόπουλο, ο οποίος βρίσκεται πολλά χρόνια στον χώρο και έχει επιδείξει σπουδαίο έργο. Είναι οι δύο άνθρωποι με τους οποίους έχω ήδη έρθει σε επαφή, και είμαι βέβαιος πως ολόκληρο το διοικητικό συμβούλιο διέπεται από τις ίδιες υψηλές αρχές. Ανυπομονώ να βρεθώ στην Πάτρα και να ξεκινήσει η προετοιμασία για τη νέα σεζόν”.
Tέλος έρχεσαι συχνά στο νησί και το μήνυμα σου στα νέα παιδιά που θέλουν να ασχοληθούν με το μπάσκετ
“Το επάγγελμά μας εμπεριέχει μια διαρκή κινητικότητα –σήμερα είσαι εδώ, αύριο κάπου αλλού– και αυτό κάνει την καθημερινότητα δύσκολη, ειδικά για τους ανθρώπους που βρίσκονται πλάι σου και σε στηρίζουν. Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά τη σύντροφό μου, τη Ροδοθέα, η οποία συμπαραστέκεται απόλυτα στα όνειρά μου και διαχειρίζεται υπομονετικά τις απαιτήσεις της δουλειάς μου. Το γεγονός ότι εκείνη βρίσκεται στη Ζάκυνθο κι εγώ αναγκάζομαι να μετακινούμε λόγω υποχρεώσεων έχει τις δικές του ιδιαιτερότητες. Γι’ αυτό, σε κάθε ευκαιρία, επιστρέφω στο νησί για λόγους βαθιά συναισθηματικούς. Είναι ο τόπος όπου μεγάλωσα και με χαροποιεί ιδιαίτερα να βλέπω την πρόοδό του, τόσο σε κοινωνικό όσο και σε αθλητικό επίπεδο – όπως για παράδειγμα η άνοδος της ποδοσφαιρικής ομάδας, που αναδεικνύει την ποιότητα του ζακυνθινού αθλητισμού. Κλείνοντας, θα ήθελα να στείλω ένα μήνυμα στα νέα παιδιά: να κυνηγούν τα όνειρά τους και να παλεύουν γι’ αυτά με όλη τους την ψυχή. Να είναι ο εαυτός τους, αυθεντικοί, χωρίς να προσποιούνται κάτι άλλο. Να αγαπήσουν το μπάσκετ και τον αθλητισμό, αφήνοντας για λίγο στην άκρη τα κινητά και τα τάμπλετ. Βγείτε έξω, αναζητήστε την προσωπική επαφή, πάρτε τους φίλους σας και μια μπάλα και πηγαίνετε στο γήπεδο να παίξετε. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα της ζωής και του αθλητισμού.
Στο τέλος της διαδρομής, αυτό που μένει δεν είναι οι νίκες ή οι τίτλοι, αλλά οι διαπροσωπικές σχέσεις και οι δυνατές φιλίες που χτίσαμε μέσα από το παρκέ. Και κάτι τελευταίο: να αγαπάτε και να στηρίζετε την ομάδα σας, χωρίς ποτέ να μισείτε τον αντίπαλο. Ο αθλητισμός ενώνει, δεν χωρίζει”.