Ο Ερασίμολπος σχολιάζει: «Ο Ηρακλής»

Ο Ηρακλής, γιος του Δία και της θνητής Αλκμήνης, ήταν ο πιο γνωστός ημίθεος της αρχαιότητας. Το όνομά του ειρωνικά σημαίνει το κλέος (η δόξα) της Ήρας, η οποία όμως τον μισούσε, γιατί ήταν γιος του αθεράπευτα άπιστου συζύγου της. Οι δώδεκα άθλοι του ήταν για να εξιλεωθεί από τον φόνο της γυναίκας του και των παιδιών του, κατόπιν τρέλας και παραλογισμού που του προξένησε η εκδικητική Ήρα. Τελικά, μετά από τους άθλους του, απαλλάχθηκε από τις Ερινύες του και ο πατέρας του ο Δίας του παραχώρησε, ως ημίθεου, μια θέση στον Όλυμπο. Το κατόρθωμά του ήταν μέσω της σωματικής του ρώμης αλλά και της αρετής του χαρακτήρα του.
Αλληγορικά και ο άνθρωπος, παρόλο που δεν είναι ημίθεος, μπορεί να φτάσει στον «Όλυμπό» του μόνο μέσω ενός επίπονου αγώνα, με γνώμονα τον δρόμο της Αρετής που διάλεξε και ο Ηρακλής νωρίς στη ζωή του και όχι τον δρόμο της Κακίας. Είναι ενδιαφέρον ότι και ο Καζαντζάκης πέρασε το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής του, κάνοντας έναν πνευματικό αγώνα για να φτάσει τον δικό του Όλυμπο, το Θείον.
Ο Ηρακλής ταυτίζεται με την επιλογή του Καλού και το χρέος του ανθρώπου να προσπαθεί για την επιτυχή έκβαση του στόχου του. Επιβεβαιώνει τη ρήση: «Τα καλά κόποις κτώνται!». Κάθε επιτυχία δεν έρχεται μόνη της, αλλά μετά από επίπονη προσπάθεια. Τότε μόνο μπορεί ο άνθρωπος να ζητήσει και τη βοήθεια του Θείου, το περίφημο: «Συν Αθηνά και χείρα κίνει».

Ακολουθήστε το imerazante.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα από τη Ζάκυνθο