Το αποστακτήριο του Βασίλη

Το τσιπουράκι φίλοι μου, εμπήκε στη ζωή μας,
και ο Βασίλης διάσκατζε… είναι εδώ μαζί μας.

Έχει το αποστακτήριο, πολλά καζάνια βγάζει,
για γευστική ποιότητα… και τη ψυχή του βάζει.

Είναι καλός και μερακλής, τα πάντα εκεί προσέχει,
στην ώρα τσης κι η κάνουλα, σιγά σιγά θα τρέχει.

Ως επισκέπτης πέρασα, στεγνός δίχως κανίσκι…
παρόλα αυτά το κέρασμα, απ’ τη μπασιά με βρίσκει.

Αυτό είναι στον άνθρωπο, και τέτοιοι είναι λίγοι,
γιατί το κάθε ψεύτικο, στον τράφο καταλήγει.

Και συνεχίζει ο βρασμός, στο χάλκινο καζάνι,
που ανάλογο τση αξίας του, είναι κι εκειό που βγάνει.

Και πίνετε το άτιμο… ιδίως το βραδάκι,
μα κάτι που επιβάλετε, είναι το μεζεδάκι.

Με εβίβα… και καλόπιοτο, η διάθεση ανεβαίνει,
μα δεν μπορώ και να σας πω, μετά το τι συμβαίνει.

Μπορεί να ‘ρθει… η έκπληξη, και να στρωθεί η παγκάδα,
ελιές, σκουράτζος, ή σκουμπρί, με λάχανα και αλιάδα.

Και ούλοι είναι ευπρόσδεκτοι, πελάτες, μη πελάτες,
Όπως… ζητιάνοι, κόντιδες, μέχρι και ζευγολάτες.

Εδώ βλέπεις τη Ζάκυνθο, σαφώς με άλλο μάτι,
βλέπεις πως είναι πλούσια, και άρωμα γεμάτη.

Μακριά απ’ τα κατάλοιπα, που αφήνει ο τουρισμός τσης,
και που ξεχνάμε παντελώς, και τον τρελό ρυθμό τσης.

Εδώ δεν ανταμώνουμε, καθόλου από κείνει,
που ζει την ισοπέδωση, και που πληγές τση αφήνει.

Εδώ η δουλειά κυλάει αργά, το θες… μα δεν αυξάνει,
κουμάντο κάνει η φωτιά… που ορίζει το καζάνι.

Περνάει στην άλλη τη μεριά, και η ρονούλα τρέχει,
το απόσταγμα απ’ τα τσάμπουρα, τα χείλη μας που βρέχει.

Έκανα μια επίσκεψη, ένα βράδυ στο Βασίλη,
χρόνια πολλά πελάτης μου… μα προπαντός και φίλοι.

Ο φίλος ο Θαλασσινός, που βγάζει τσιπουράκι,
που ζει απ’ τη δουλούλα του, με μέτρο… και μεράκι!!!

Ακολουθήστε το imerazante.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα από τη Ζάκυνθο