Μπορεί να ‘ναι και μάντσια

Γερνάω και πικραίνομαι… και τελειωμό δεν έχει,
εικόνες ρεζιλέματος, να βλέπει ποιος αντέχει;

Δεν σέβονται τη Ζάκυνθο, οι ίδιοι η κάτοικοι τσης,
για να την κάνουν ντρόπιασμα, τση βγάζουν το βρακί τσης.

Και πέφτω απ’ τα σύννεφα, μ’ αυτά που ‘χω και βλέπω,
και το καλό το όνειρο, με μιας το ανατρέπω.

Δεν έχω λόγια… στέρεψαν, να αναφερθώ στην πράξη,
ίσως δεν βγουν τόσο γλυκά… και ο ποιητής τρομάξει.

Βγάζει σκατά ως φαίνεται, αυτός ο δόλιος τόπος,
για αυτό κι οι χέστρες θέλουνε, διαφήμιση όπως όπως.

Καινούργιο το φαινόμενο… ποιος να το πολεμήσει;
σου λένε αυτοί που το ‘βαλαν, χέσε να νοστιμίσει.

Στην Ρώμα κάποιοι βάλανε, για σουβενίρ λεκάνη,
Θα ‘θελαν να μας δείξουνε, μόνο για αυτό πως κάνει.

Να δείξουν πως χορτάσανε, εφτούνα τα καψώνια,
ότι αιρετοί και άρχοντες, τη χέζουν τόσα χρόνια.

Άνοιξε, κλείσε, άνοιξε, δρόμος… ή περιπάτου;
… κι αυτοί οι καλοί μηνύσανε… ας είναι του αποπάτου.

Ωραία μάντσια φίλοι μου, και μήνυμα γαμάτο,
μας το ‘δωσαν, μας κέρασαν, να πιούμε άσπρο πάτο.

Μα δεν θα βάλουμε μυαλό, γιατ’ είναι αλλού οι βλέψεις,
άλλη μαγιά χρειάζεται… για να νοικοκυρέψεις.

Ορθός πέφτω απ’ τα σύννεφα, και προετοιμασμένος,
μπορώ να πω κι ανώδυνα, στρωτά προσγειωμένος.

Γιατί προσφέρουν όλα αυτά… σ’ αυτό το άγιο χώμα,
κι αυτό το ξέρουν οι χαζοί, κι οι ποιητές ακόμα.

Οι έξυπνοι με τα μυαλά, και την ευαισθησία…
αδιαφορούν και χέστηκαν… τι έχει σημασία.

Για αυτό και κάποιοι βάλανε, αυτή την πορσελάνη,
αν τύχει στην ανάγκη του… κανείς, εκεί να κάνει.

Μπράβο μας πάλι εγώ θα πω, για τον πολιτισμό μας,
κι ας έπεσα απ’ τα σύννεφα, για αυτό το παλαβό μας.

Αν ήταν μάντσια… πέτυχαν, γιατί να μας ξινίσει;
νομίζω η εικονίζουσα… ίσως να μας ξυπνήσει!!!

Ακολουθήστε το imerazante.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα από τη Ζάκυνθο