Τσάμπα ο κόπος

Δεν σκύβω στα αυτονόητα, εκεί δεν χάνω λόγια,
δεν κάθομαι, δεν ξύνομαι, ποτέ κοντά σε σόγια.

Δεν στέκομαι σε περιττά, και δεν χασομεράω,
προσέχω τσι κινήσεις μου, τα βήματα μετράω.

Δεν βλέπω τελεβίζιον, γιατί δεν με γεμίζει,
όμως το πιάνω στο φτερό, σαφώς κάτι π’ αξίζει.

Σε θέματα του τόπου μου… απλά δεν ασχολούμαι,
αφού είμαστε αδίσταχτοι, κι αφού πετροβολούμε.

Δεν βλέπω καλυτέρευση, πονάω αλλά δεν σκάω,
έτσι κι αλλιώς είμ’ άοπλος, κι αν θέλω… δεν νικάω.

Έτσι κι αλλιώς μεγάλωσα, στη μάχη τι γυρεύω;
το χθες που τόσο αγάπησα, στο νου μου πασπατεύω.

Για να ‘ρθω και στην προκοπή, που κάμαμε στα έτη,
παράδειγμα κι ο δρόμος μου, που ‘ναι η οδός Τερτσέτη.,

Παράδειγμα, η Μπόχαλη, παράδειγμα η Ρώμα,
τα αρχοντικά που ρήμαξαν… του ποταμιού το χρώμα.

Και όμως προχωρήσαμε, δεν μείναμε στα ίδια,
πλατίναμε τσου βόθρους μας, προσθέσαμε σκουπίδια.

Γεμίσαμε αυτοκίνητα, σοφέρ… μαργαριτάρια,
κι απ’ όλα… κάτι ιδιαίτερο, είναι και τα φανάρια.

Αλλάξαμε και πρόσωπα, για να μας παν πιο πέρα,
π’ αν συναντήσουν άνθρωπο, δεν λένε καλησπέρα.

Και πως εγώ να ασχοληθώ, με κούτσουρα χρονόνε,
που μ΄ έχουνε στην πλάτη τσους, και στέκουν μόνε μόνε;

Που για καλό μου πάσχουνε… μα θάβουν τόσα άλλα,
που κάποιοι στο κονάκι τσους, νερό δεν έχουν στάλα.

Για αυτό εγώ κουράστηκα, να σπαταλάω χρόνια,
με κούρασε του τόπου μου, η ίδια η κολόνια.

Δεν λέω πολλά, κι όλο σιωπώ, γιατ’ όλα αυτά με καίνε,
κι αν θα μιλήσω λογικά, παράξενο με λένε.

Γιατί δεν θέλω θα και θα, δεν θέλω σαχλαμάρες,
για πράματα αυτονόητα, να κάνουν φαωμάρες.

Να βγαίνουν να γαυγίζουνε, να μασουλάνε χρόνο…
και όλα αυτά που γίνονται, ένα μου λένε μόνο.

Πως δεν αλλάζει τίποτα, σε τούτονε τον τόπο,
κι αν μια ζωή προσπάθησα… έδωσα τσάμπα κόπο!!!

Ακολουθήστε το imerazante.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα από τη Ζάκυνθο