Παραδοσιακά… τα θέλει

kefaloniapress.gr

Ο Φώτης και η παράδοση, το χρόνο σταματάνε,
το κάνουν σαν τσου πρόγονους, με το ρυθμό τσους πάνε.

Πάντα πατροπαράδοτα, σταφύλια θα πατήσει,
μες το λινό και μέλισσες, με νέκταρ θα ποτίσει.

Κουραστική με απαίτηση, αυτή η διαδικασία,
όμως για αυτόν το πάτημα, έχει τη σημασία.

Και τα ‘χει ούλα έννοια του, κι ούλα σωστά τα θέλει,
άξιο… τση περιποίησης, που δέχτηκε το αμπέλι.

Ο μούστος βράζει κι οι οσμές, μεθάνε τον αέρα,
για μια βροχή και οι ελιές, προσεύχονται πιο πέρα.

Καλή η σοδιά και αρκετή, να κάμει το κρασί του,
που θα ‘ναι αυτό η αμοιβή, και για την κούραση του.

Βράζει σαν να ‘ναι ηφαίστειο, στα ξύλινα βαρέλια,
κι ο Φώτης στην αυλούλα του, φτιάχνει κατσουρουδέλια.

Φτιάχνει και συλλογίζεται, θα κάμει εφέτος λάδι;
αυτή η σκέψη μαίνεται, απ’ το πρωί ως το βράδυ.

Θα ‘χει κρασί στο κολατσιό, πουργάρει όλο ένα…
έχει πολλά τσι ριζολιές, ποτήρια νιό πιομένα.

Ησύχασε, τελείωσε, από βουτσιά και μούστο,
μα τώρα κουφοκαίγεται, για των ελιών το γούστο.

Τον βασανίζει από νωρίς, γιατ’ έτσι τα ‘χει ζήσει,
μετά τον τρύγο, οι ελιές, απ’ την αυγή ως τη δύση.

Παλαιάς κοπής ο άνθρωπος, κι άλλης τεχνολογίας,
άλλης γραμμής στα πράματα… και ιδεολογίας.

Θέλει σε πιεστήρια, να βγάζει αυτός το λάδι,
και το νερό του που θα πιεί, να ‘ναι από πηγάδι.

Τρέχει πολύ η εξέλιξη, και εφτούνο τον πειράζει,
το βάρος απ’ την πίεση, στο πέτο τον στοιβάζει.

Οι εποχές τον πήγαιναν, στη κάθε εργασία,
καιρό ήθελε σύμμαχο… για να ‘χει προστασία.

Μα δεν υπάρχουν εποχές, σήμερα και το ξέρει,
πηδάνε σαν τον ακρίδα, Χειμώνας… Καλοκαίρι.

Κι ο Φώτης πιάνεται σφιχτά, απ’ την παράδοση του,
όσο αντέχει και μπορεί, σε τούτο το νησί του!!!

Ακολουθήστε το imerazante.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα από τη Ζάκυνθο