Μ΄ αυτή κάνουμε τον επίλογο

Και όπως πάντα αισθάνομαι πως ότι και να γράψεις δεν έχει καμία αξία. Κανένας δεν συγκινείται και τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει…
“Όποιος προσπαθήσει να αλλάξει τον κόσμο γύρω του, το μόνο που θα καταφέρει είναι να σπάσει τα μούτρα του. Δεν αλλάζει ένας κόσμος που δεν θέλει να αλλάξει…”, σοφή κουβέντα θα μου πείτε!!!
Περνούν τα λεπτά και οι σκέψεις μου δεν με βοηθούν για να τελειώσω τούτο το μικρό σημείωμα…
Η ώρα περνάει και στέκομαι απέναντι στον υπολογιστή μου προσπαθώντας να γράψω για όσα συμβαίνουν στο κοινωνικό-πολιτικό “παρασκήνιο” μας…
Είναι ότι ήθελα να κάνω ένα διάλειμμα από τα συνηθισμένα… Από την Κυβέρνηση, τα διεθνή, το Δήμο, την Περιφέρεια, τα Νοσοκομεία, την πολιτική και την μικροπολιτική, τους παράγοντες και τους παραγοντίσκους…
Φυσικά, αυτοί που καταδίκασαν τη Ζάκυνθο σε “αναπτυξιακό” θάνατο, με αποφάσεις που δεν έλαβαν και ενέργειες που δεν έκαναν, μέχρι σήμερα, δεν πρόκειται ποτέ να λογοδοτήσουν, όπως δεν έχει λογοδοτήσει ποτέ κανείς για όσα έχουν γίνει σε βάρος του νησιού και του μέλλοντός του.
Θα το επαναλαμβάνουμε μέχρι τελικής πτώσεως…
Τους Ιθαγενείς δεν θα μπορούμε πλέον για πολύ ακόμη να τους ξεγελάμε με χάντρες!
Όμως πώς να γίνει όταν αυτοί θέλουν να διαφεντεύουν τις ζωές μας…
Και να ορίζουν τις τύχες των ανθρώπων…
Είναι οι έχοντες λίγη εξουσία που μπορούν να νιώθουν αυτοκράτορες!
Οι μικρότητες που απορρέουν από αυτή τη παρακμιακή νοοτροπία έχουν οδηγήσει το νησί σε τέλμα. Ακούγονται διαρκώς φωνές που δεν λένε τίποτα. Οσοι είναι φύσει ευγενείς κατατάσσονται αμέσως στην κατηγορία του ανίκανου. Οσοι αποφασίζουν να διαπεράσουν το όριο π.χ. της κομματικής ή κοινωνικής τους θέσης και να δοκιμάσουν μια διαφορετική οπτική, καταδικάζονται να καθυβρίζονται από ανθρώπους που συνήθισαν σε ένα συγκεκριμένο μαντρί, από όπου το μόνο που βλέπουν είναι ο φράχτης. Αυτοί ακριβώς θα επιτεθούν σε όποιον ρίξει μια ματιά πάνω από το όριο, έστω από απλή περιέργεια για να αντικρίσει μια εικόνα διαφορετική.
Η ώρα περνάει και εγώ βασανίζω ακόμη τούτο το σημείωμα…
Είναι που θέλω να γράψω κάτι διαφορετικό, για κάποιους άλλους ανθρώπους που ξέρουν να δουλεύουν χωρίς να έχουν επιδιώξει ποτέ την προβολή, αλλά φοβάμαι πως ότι και να γράψω θα τους απογοητεύσω…
Δανείζομαι λοιπόν μία φράση και μην την ψάξετε σε βιβλία, γιατί δεν ανήκει σε συγγραφέα…
Μ΄ αυτή κάνουμε τον επίλογο… “γύρω από τους ξεχωριστούς ανθρώπους υπάρχουν πάντα μετριότητες οι οποίες για να αναδειχθούν πρέπει να ψαλιδίσουν αυτούς που αξίζουν…”

Ε.Σ.


Ακολουθήστε το imerazante.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα από τη Ζάκυνθο