Εγκληματικότητα και πολιτική | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος

securitymanager

Το θέμα της εγκληματικότητας είναι ξανά στο προσκήνιο μετά τις δολοφονικές ενέδρες στην πρωτεύουσα και όχι μόνο. Η κυβέρνηση έχει βάλει πολύ ψηλά στην ατζέντα της την αντιμετώπιση του προβλήματος, ενώ η αντιπολίτευση βρήκε αφορμή για κριτική. Δικαιολογημένα όλα, το μόνο που δεν δικαιολογείται είναι η πολιτική εκμετάλλευση ενός τέτοιου θέματος. Μπορεί να έχουν διαφορετικές οπτικές και προτεραιότητες οι κατά καιρούς κυβερνήσεις, όμως όλα είναι και θέμα συγκυρίας, ικανοτήτων επαγγελματισμού και εξοπλισμού των διωκτικών αρχών. Ας ξεκαθαρίσουμε όμως κάτι: Το έγκλημα οργανωμένο ή όχι δεν τελειώνει ποτέ, μια ζωή το κράτος με τις διωκτικές αρχές του, οφείλει να βρίσκεται απέναντι του, απλά κατά καιρούς υπάρχει μια έξαρση του εγκλήματος ή και μια χαλάρωση των διωκτικών αρχών. Σε τέτοιες στιγμές το κράτος δια της πολιτικής ηγεσίας οφείλει να παρέμβει, ακόμη και με αλλαγές στην ηγεσία της Αστυνομίας ώστε να ενεργοποιήσει τα μέγιστα τις διωκτικές αρχές. Επίσης δεν έχει καμία σχέση η αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος με τις οποίες εγκληματικές συμπεριφορές σε άλλους χώρους, όπως τα πανεπιστήμια ή γνωστές πλατείες. Πρέπει να γίνεται και το ένα και το άλλο, δεν υπάρχουν σε αυτό ούτε εκπτώσεις, ούτε στραβά μάτια. Άλλωστε η ζωή έχει αποδείξει ότι και εντός των πανεπιστημίων και των πλατειών κυκλοφορούν εγκληματικές φυσιογνωμίες, διακινούνται ναρκωτικές ουσίες και όπλα, εκμεταλλευόμενοι οι άνθρωποι του εγκλήματος την αδυναμία της αστυνομίας να κινηθεί ελεύθερα σε αυτούς του χώρους. Είναι ξεκάθαρο ότι ο αγώνας κατά του εγκλήματος ούτε τελειώνει, ούτε σταματάει ποτέ, θα είναι συνεχής και χωρίς ημερομηνία λήξης. Δεν χωράει επομένως καμία πολιτική εκμετάλλευση, πέραν της αντιπολιτευτικής ρητορικής. Τον πόλεμο αυτό τον έδωσαν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, θα τον δώσει η παρούσα, αλλά και η επόμενη. Τώρα αν ψάξουμε Ποιος τα πήγε λίγο καλύτερα ή δεν τα έκανε τόσο καλά αυτό κρίνεται και αξιολογείται στο κατάλληλο χρόνο, δεν υπάρχει όμως τελικό αποτέλεσμα αλλά συνεχιζόμενος αγώνας. Ας αφήσουμε λοιπόν την αστυνομία να κάνει τη δουλειά της και την κυβέρνηση να κριθεί εκ του αποτελέσματος. Η δε αναβάθμιση των μέσων των διωκτικών αρχών, είναι αναμενόμενο να βρίσκει και τους εγκληματίες πανέτοιμους να αναβαθμίσουν και τις δικές τους δυνατότητες. Φυσικά και η παρουσία πολλών αλλοδαπών στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια διογκώνει το πρόβλημα. Δυο τελευταία: Ο ρόλος της Δικαιοσύνης σε αυτόν τον πόλεμο είναι σημαντικός. Όμως και η Δικαιοσύνη χρειάζεται «δεμένες» υποθέσεις για να μπορεί να κρίνει και νομοθετικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί. Τα τελευταία χρόνια αυτό έχει γίνει «ακορντεόν» και πολλά περίεργα ακούγονται. Όσο για το σωφρονιστικό σύστημα και αν επιτυγχάνει να σωφρονίσει, εδώ φαίνεται η πολιτεία έχει αποτύχει οικτρά. Μάλλον με «μεταπτυχιακό» στην εγκληματικότητα, παρά σωφρονισμένοι εξέρχονται όσοι οδηγούνται στις φυλακές.

Ακολουθήστε το imerazante.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα από τη Ζάκυνθο