Ένας σπουδαίος άνθρωπος και παντοτινός φίλος | Η Κατερίνα Μοθωναίου γράφει για τον Λ. Νιοτόπουλο

Τα παιχνίδια της μοίρας πολλές φορές απρόβλεπτα και το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο.
Ο Λευτέρης ήταν από εκείνη την πάστα ανθρώπων που δεν θα ένιωθες την ανάγκη να συγκρουστείς μαζί του.
Πάντα με τον καλό λόγο, την διάθεση να εξυπηρετήσει, να προσφέρει κάθε βοήθεια και να σε κάνει να νιώσεις όμορφα.
Γνωριστήκαμε στην ΔΟΥ Ζακύνθου, εγώ ως λογίστρια και εκείνος ως Εφοριακός. Πολύ γρήγορα τα χνώτα μας συνταίριαξαν… Άπειρες υπήρξαν οι ώρες που συζητούσαμε για θέματα αντικειμένου… και σιγά-σιγά τα αυτοδιοικητικά, τις ανάγκες του τόπου, το πόρτσο της κοινωνίας και όλα όσα έπρεπε να αλλάξουν για να μπει ένα ακόμα λιθαράκι στην πρόοδο του νησιού.
Οι συζητήσεις και ανταλλαγές απόψεων μαζί του ακόμα και σήμερα αποτελούν για μένα πυξίδα και πολύτιμο βοηθό όταν πρέπει να αντιμετωπίσω κάποιο ζήτημα.
Η ανάδειξη του σε Αντιπεριφερειάρχη Ζακύνθου αποτέλεσε αναβάθμιση του πολιτικού και αυτοδιοικητικού προσωπικού, διότι ο ίδιος ήταν πάνω και πέρα από κόμματα και χρώματα. Με τον Άγιο Διονύσιο στην καρδιά του και τον τόπο του βαθιά ριζωμένο στην ψυχή του έδινε τα πάντα για να αλλάξει τα κακώς κείμενα.
Μόνο που το παιχνίδι της μοίρας ήταν άδικο μαζί του. Δεν του επέτρεψε όσα με λογισμό και όνειρο είχε σχεδιάσει και ετοιμαζόταν να υλοποιήσει. Ήρθε η ασθένειά του, την οποία ζουσα από την πρώτη στιγμή, βήμα-βήμα από κοντά και όταν έφυγε για τα ξένα σε καθημερινή βάση η επικοινωνία μας ήταν βάλσαμο. Τον ευχαριστώ γιατί στις ύστερες ώρες του, και ενώ το αρνιόταν σε όλους, μου επέτρεπε να τον επισκέπτομαι όπως το στενό οικογενειακό και συγγενικό περιβάλλον του.
Αλλά και μετά η πορεία της υγείας του αντί να τον κάμψει τον έκανε πιο δυνατό και έτοιμο για κάθε πρόκληση. Δεν θα ξεχάσω όταν στην πυρκαγιά της Μπόχαλης το 2017 και ενώ ήταν σε εξέλιξη το Περιφερειακό Συμβούλιο στην Λευκάδα, το εγκατέλειψε, επέστρεψε στην Ζάκυνθο και από το λιμάνι βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης. Και κατόπιν, λίγες ημέρες χειρουργημένος επιστρέφει στο νησί και όταν την νύχτα έγινε ο μεγάλος σεισμός σηκώθηκε από το κρεβάτι για να βρεθεί στην Πυροσβεστική όπου είχε στηθεί το επιχειρησιακό κέντρο. Και επίσης, με βρεγμένα π-ανιά στο πρόσωπο συμπαραστεκόταν σε όσους έδιναν την μάχη με τις φλόγες στα ορεινά του νησιού.
Αστείρευτη η δύναμη ψυχής. Αντί ο ίδιος να πέφτει ψυχολογικά και να εγκαταλείπει, έδινε κουράγιο στον συνάνθρωπο. Και το λέω εγώ που τον έζησα να υποφέρει από την ασθένειά του αλλά να είναι εκεί να μου κρατά το χέρι στο προθάλαμο ενός πολύ σοβαρού χειρουργείου στο οποίο υποβλήθηκα.
Αυτός ήταν ο Λευτέρης!


Έχει ήδη καταγραφεί –εν ζωή είχε ήδη καταγραφεί- και καταξιωθεί ως η επιτομή του ήθους, προσέγγιση, ωστόσο, που και αυτή τον αδικεί κατάφωρα, γιατί υπήρξε πολύ περισσότερα.
Υπήρξε ο, μέχρι πλήρους αυταπάρνησης, αταλάντευτος και ανυπότακτος μαχητής για το μέλλον του τόπου, την κοινωνία, τους πολίτες, την ανάπτυξη, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό. Η εξυψωτική προσφορά του στον πολιτικό πολιτισμό είναι το δεύτερο σημαντικότερο που κατάφερε. Γιατί το πιο όμορφο, το πιο σημαντικό, το πιο σπουδαίο που αφήνει πίσω του είναι η σπάνια οικογένειά του που του προσέφερε τόση αγάπη, μια αγάπη που μόνον πολύ σπάνιοι άνθρωποι αξίζουν και αποσπούν.
Με το ήθος, την ευθύτητα, την αξιοπρέπεια και την εντιμότητά του κέρδιζε το σεβασμό φίλων και αντιπάλων.
Με αυτές τις αρχές πορεύτηκε σε όλες τις μάχες που έδωσε στη διάρκεια της πολιτικής και αυτοδιοικητικής του διαδρομής. Πολλά από τα έργα και τις παρεμβάσεις, που έως και σήμερα απολαμβάνουμε τα οφέλη τους, έχουν τη δική του υπογραφή.
Σε ευχαριστούμε που μας έδειξες να λυγίζουμε, αλλά να μη σπάμε. Να πέφτουμε, αλλά να ξανασηκωνόμαστε γιατί μας μπόλιαζες δύναμη.
Σε ευχαριστούμε γιατί από εκεί που είσαι εξακολουθείς να κατευθύνεις με το παράδειγμά σου τις σκέψεις, τις αποφάσεις και τα έργα μας.


Η Κατερίνα Μοθωναίου είναι Αντιπεριφερειάρχης Οικονομικών & θεμάτων Πολιτισμού της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων

Ακολουθήστε το imerazante.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα από τη Ζάκυνθο