Από τον Κολοκοτρώνη στον Ταβουλάρη μια «αρλούμπα» δρόμος

Δεν θα το ήθελα ειλικρινά να καταπιαστώ από αυτή εδώ τη φιλόξενη στήλη της «Ημέρας Ζακύνθου», με το επίκαιρο τοπικό θέμα της αλλαγής ονομασίας της οδού Αναστασίου Ταβουλάρη στο κέντρο της πόλης, που ανακίνησε μια ομάδα συμπολιτών μας. Άλλωστε την άποψη μου την εξέφρασα κατευθείαν στο διαδίκτυο, λέγοντας πρώτον ότι δεν διαφωνώ και δεύτερον ότι αυτά δεν γίνονται με ‘γιουρούσια». Όμως ήρθε η τυχαία συνάντηση με έναν έγκριτο και καλό γνώστη της ιστορίας του νησιού μας, καθώς και το σχόλιο Αθηναϊκής Εφημερίδας,για να θεωρήσω υποχρέωση μου να τοποθετηθώ και δημόσια. Λοιπόν, με σταμάτησε ο έγκριτος αυτός συμπολίτης μας και φίλος (δεν αναφέρω το όνομα του γιατί δεν τον ρώτησα, άλλωστε έχει και λόγο και πένα να μιλήσει) και μου είπε: Διάβασα ότι συμφωνείς με αυτούς που θέλουν να αλλάξει η ονομασία της οδού Αναστασίου Ταβουλάρη, πάρε λοιπόν για να μαθαίνεις τι λένε άνθρωποι της αριστεράς στη Ζάκυνθο για τον Ταβουλάρη, πάρε να δεις πόσοι άνθρωποι γνωστοί της Δημοκρατικής παράταξης ασχολήθηκαν με το να έρθουν τα οστά του στη Ζακύνθου και να ενταφιαστούν, πάρε τι λένε τα αρχεία και άλλες γνώμες στην Αθήνα για τη δράση του στην κατοχή και αν οι ενέργειες του και η θέση του στις κατοχικές κυβερνήσεις ήταν σύμφωνες και σε συνεννόηση με τις Ελληνικές Κυβερνήσεις της Μέσης Ανατολής».
Τα χρειάστηκα, δεν ήξερα τι να απαντήσω. Άλλωστε πολλά από αυτά που μου έλεγε τα ήξερα, τα είχα ακούσει γέννημα και θρέμμα όντας Ζακυνθινός, απλά καταλάβαινα πόσο βιαστικά πήρα θέση, σε ένα θέμα όχι απλό και όχι ξεκάθαρο ιστορικά. Τώρα μου μπήκαν δύο άλλοι προβληματισμοί. Πρώτα το δημοσίευμα της Αθηναϊκής Εφημερίδας. Τι αρλούμπα με το συμπάθιο, ειλικρινά πόσο εκτός πραγματικότητας. Τι σχέση και σύγκριση μπορεί να έχει ο Κολοκοτρώνης και ο Ταβουλάρης. Δύο άνθρωποι που έζησαν σε διαφορετικές εποχές και υπό άλλες καταστάσεις. Ότι σχέση έχει ο «φάντες με το ρετσινόλαδο» που λέει και ο λαός. Τόσο άστοχη σύγκριση, που θα μπορούσε τελείως ανεύθυνα να απαντηθεί με το,» αν ζούσε ο στρατιωτικός Ταβουλάρης στο Μοριά την εποχή του Κολοκοτρώνη και της επανάστασης, μπορεί και να ήταν μαζί στην ίδια παράταξη και με ταυτόσημες ιδέες περί στρατιωτικής διακυβέρνησης. Αλλά όπως είπαμε αυτά είναι ανεύθυνα και αίολα.
Το τελευταίο που με βασανίζει και δεν μπορώ να μην το πω: Αυτή η πρωτοβουλία αντιφασιστών πολιτών τι είναι ; Κάτι περισσότερο υπέρ της Δημοκρατίας από τους ρέστους εμάς; Τοπικοί Ρομπέν των δασών; Τοπικοί Ρουβίκωνες; Οι άλλοι τι είμαστε φασίστες από χέρι; Γιατί δεν βγαίνουν στο φως n, να συστήσουν σωμάτιο ανοιχτό και επίσημο, να ζητήσουν τη γνώμη όλων μας, της γειτονίας, των ανθρώπων που ξέρουν την τοπική ιστορία, τη γνώμη των υπολοίπων και των πολλών, γιατί έτσι; Που είμαστε στην κατοχή, να έχουμε κρυφά και στεγανά ; Επανέρχομαι να γίνουν οι όποιες αλλαγές σε ονόματα οδών, σε όλα, όχι μόνον σε αυτό, η ζωή τρέχει και αλλάζει. Όμως με ιστορική έρευνα, αλήθειες και κυρίως με δημοκρατική συνεννόηση και μέσα από τα όργανα που προβλέπονται από την πολιτεία και εκεί με μεγάλη προσοχή, μελέτη και σοβαρότητα. Όπου έγιναν αλλαγές στην ονομασία δρόμων χωρίς συναίνεση και αποδοχή από την κοινωνία έμειναν μόνο οι ταμπέλες και για το κόσμο ο δρόμος ποτέ δεν άλλαξε όνομα, πολλά τα παραδείγματα και σε τοπικό επίπεδο. Όχι λοιπόν με το έτσι θέλω κάποιων, που νομίζουν ότι έχουν το αλάθητο σε όλα και βιαστικά οι οποίες αποφάσεις. Κυρίως οι αλλαγές να γίνονται με μεγάλη προσοχή και με κοινωνική αποδοχή η όποια πρέπει να αναζητηθεί για τη νέα ονομασία, αν αυτή αποφασιστεί.

Ακολουθήστε το imerazante.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα από τη Ζάκυνθο