Με κωδικό… 6

Τωρα που ειναι της μοδός να στέλνουμε κωδικό 6 και να ξεκινάμε τον ποδαρόδρομο ειναι ευκαιρία να δούμε το πόσο θέλουμε να καμαρώνουμε για τις ένδοξες ρίζες και τις καταβολές μας. Και το νησί μας είναι μια μικρογραφία του μεγαλύτερου συνόλου. Καλώς ή κακώς ως πολίτες λατρεύουμε τα μεγαλεπήβολα έργα.
Ωστόσο, περιμένουμε από κράτος και τοπική αυτοδιοίκηση να τονώσει την υπερηφάνειά μας με μεγάλης κλίμακας σχέδια πολιτισμού. Σε εποχές που μοιάζουν περισσότερο με σπατάλη -πεταμένα λεφτά στην καθομιλουμένη- ενώ τα μικρά, καθημερινά, που δείχνουν τον πολιτισμό και την παιδεία, πολίτη και πολιτείας, εξακολουθούν να μένουν στα αζήτητα της γκρίζας καθημερινότητας στη Ζάκυνθο.
Αδιαμφισβήτητα μια από τις λίγες περιοχές στην Ελλάδα που τυγχάνει του προνομίου να διαθέτουν ένα Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής είναι και η Ζάκυνθος. Ένα πάρκο που η συμβολή του σε μια τοπική κοινωνία θα έπρεπε να είναι διττή. Αρχικά διότι διαπαιδαγωγεί τα μικρά παιδιά για θέματα οδικής ασφάλειας, και ακολούθως διότι εξυπηρετεί ως χώρος στις εξετάσεις απόκτησης διπλώματος για δίτροχο.
Άλλοτε στολίδι και καμάρι του νησιού, μια υποδομή από τις ελάχιστες που μπορούσε να συναντήσει κανείς σε ολόκληρη την Ελλάδα, τώρα είναι κυριολεκτικά ρημαγμένο και εγκαταλειμμένο, ένα ξέφραγο αμπέλι. Πνιγμένο στα αγριόχορτα, με τα σήματα κυκλοφορίας μισοσκουριασμένα και τις υπόλοιπες εγκαταστάσεις του εγκαταλειμμένες, διανύει τις τελευταίες του ώρες.
Υπενθυμίζουμε ότι πρόσφατα, η εφημερίδα μας, είχε αναδείξει το πρόβλημα της εγκατάλειψης του χώρου, που δεν στάθηκε δυνατόν να συντηρηθεί και να λειτουργήσει για το σκοπό που προοριζόταν. Στο ρεπορτάζ μας είχαν φιλοξενηθεί εικόνες με πινακίδες μονόπαντες, σκουπίδια, χόρτα και κάπαρη (υπάρχει αρκετή παντού για τους λάτρεις), διάδρομους γεμάτους με χόρτα, παράθυρα να λείπουν και πόρτες ημιτελείς. Εσχάτως και ένα κοπάδι από πρόβατα, που μπορεί να μην βρέθηκαν και τυχαία, αφού ο Δήμος ούτε το προσωπικό διέθετε, ούτε τον τεχνικό εξοπλισμό για του κούρεμα του “γκαζόν” στους κήπους του Πάρκου. Γενικά παρουσίαζε μια εικόνα μαρασμού, εγκατάλειψης και καταστροφής. Και να φανταστεί κανείς πως Πάρκα αυτού του είδους υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα, στα πλαίσια οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Σ’ όλα τα μέρη του κόσμου προστατεύουν σαν κόρη οφθαλμού τις υποδομές τους. Τις φροντίζουν και τις αναδεικνύουν με κάθε μέσο. Ίσως θα πρέπει να φτάσουμε στον πάτο για να αρχίσουμε ξανά να σεβόμαστε περισσότερο το τι έχουμε, τι θέλουμε και πως το θέλουμε. Αυτή τη στιγμή δεν το βλέπουμε γιατί μας έχει τυφλώσει ο νεοπλουτισμός και η αυτοπροβολή μας, πολιτική και μη.
Κάπου εδώ είναι που μένουμε μετεξεταστέοι. Οι άρχοντες δεν φαίνονται πρόθυμοι να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους, αλλά ικανοποιούνται να μας διαφημίζουν μέσα από τρομερές ελλείψεις, μισοτελειωμένα έργα, προβληματικές ή ανύπαρκτες υποδομές, αδιαφορία και συχνά, εγκατάλειψη.
Άλλωστε, στις σύγχρονες κοινωνίες, όχι τη δικιά μας, και στους οργανωμένους φορείς υπάρχουν υπεύθυνοι άνθρωποι σε υπεύθυνες θέσεις. Γιατι κάποιοι έχουν τα “κότσια” να διορθώσουν τα κακώς κείμενα. Ξέρουμε πως είναι πολλά τα προβλήματα, αλλά δεν υπάρχει μόνο το χθες. Υπάρχει το σήμερα, το αύριο. Ξεκολλήστε, γιατι ποτέ δεν θα μείνουν όλοι ικανοποιημένοι. Ανακεφαλαιώνοντας… Κλασικό παράδειγμα βλάβης και πεδίο ένδοξης δράσης της ασύλληπτης αδιαφορίας των αρχών είναι το Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής στην Παναγούλα. Μια περατζάδα είναι αρκετή… και τα σχόλια σαφώς και περισσεύουν!

Ε.Σ.


Ακολουθήστε το imerazante.gr στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα νέα από τη Ζάκυνθο