Έχουμε κακό γείτονα, όχι και αντιπολίτευση | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος

Όπως το είχαμε προβλέψει, ο δρόμος μέχρι το τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την γείτονα, δεν θα είναι ούτε εύκολος ούτε γρήγορος. Μπορεί οι Αμερικανοί, το ΝΑΤΟ και η κ. Μέρκελ να το επιθυμούν διακαώς, μπορεί να παίρνουν την θετική γνώμη του Τούρκου Προέδρου, όμως ούτε το παζάρι τελειώνει, ούτε οι προκλήσεις και κυρίως οι κινήσεις με στόχο το εσωτερικό ακροατήριο, ειδικά σε περίοδο μεγάλης οικονομικής κρίσης για την Τουρκία. Τα τελευταία εικοσιτετράωρα η ένταση έχει επανέλθει για τα καλά στη θάλασσα και στην ξηρά. Navtex εκδίδονται για τις περιοχές κοντά στο Καστελόριζο, την ίδια ώρα η περιοχή της Αμμοχώστου μπαίνει στο παιχνίδι των εκλογών στο ψευδοκράτος, αλλά και στο γενικότερο παζάρι. Ελλάδα και Κύπρος επομένως οφείλουν να προσέξουν πολύ και στους χειρισμούς, όπως και στις συμμαχίες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε η Τουρκία να αντιληφθεί ότι η ώρα των οικονομικών και άλλων κυρώσεων πλησιάζει, αν συνεχιστούν οι προκλήσεις. Η χώρα μας τηρεί μια σταθερή αλλά και νηφάλια στάση. Δείχνει ότι εμπιστεύεται το Διεθνές Δίκαιο και αναμένει ότι και οι σύμμαχοι μας θα ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ για το Κυπριακό, αλλά και τις δεσμεύσεις του τελευταίου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Το σημαντικό είναι και το εσωτερικό μέτωπο, να είναι υποστηρικτικό της προσπάθειας αυτής. Δημοσιεύματα όμως όπως αυτό της κυριακάτικης Αυγής, δεν συμβάλουν με τίποτα προς αυτή την κατεύθυνση. Κατανοητό ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αιφνιδιάστηκε από τις δηλώσεις στελεχών του για τους χειρισμούς σε σχέση με την δίκη του ναζιστικού μορφώματος. Άλλος ήταν ο σχεδιασμός και άλλα βγήκαν στο φως. Κατανοητή ως ένα σημείο και η αντίδραση, όμως το μόνο που επετεύχθη, ήταν να φανεί καθαρότερα ο αιφνιδιασμός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και δυστυχώς να προσφερθεί κακό κλίμα πολιτικής συναίνεσης σε μια στιγμή που αυτό ήταν απολύτως αναγκαίο. Τα προβλήματα με την Τουρκία, τον κακό μας γείτονα, δεν τελειώνουν δυστυχώς εύκολα. Ας μην έχουμε και μια αντιπολίτευση κατώτερη των περιστάσεων. Κατά προσωπική μας εκτίμηση, το δημοσίευμα δεν πέτυχε κανένα στόχο, έδειξε τον εκνευρισμό για τις αποκαλύψεις και δυναμίτισε το πολιτικό κλίμα. Το ότι, ακόμη και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εξέφρασαν δυσφορία, δείχνει το ατυχές του πρωτοσέλιδου. Ήταν δε και άδικο, για μια ιστορική εφημερίδα της Αριστεράς, με μεγάλη εκτίμηση σε όλο το πολιτικό φάσμα. Όπως γράφει εύστοχα έμπειρος δημοσιογράφος. «Κάποτε, ανάμεσα στις τρεις, τέσσερις Κυριακάτικες εφημερίδες που αγοράζαμε ήταν και η «Αυγή της Κυριακής». Τότε ήταν η εφημερίδα ενός συμπαθούς ευρωκομμουνιστικού κόμματος, που η αίγλη και η ποιότητα της ύλης της ξεπερνούσαν κατά πολύ την πολιτική εμβέλεια του κόμματος που εξέφραζε. Μικρό κόμμα τότε, αλλά μεγάλη εφημερίδα. Σήμερα, μεγάλο το κόμμα πλέον, αλλά θλιβερό το δημοσίευμα». Κρίμα…

photo: ilamia.gr