Προτείνω γενέθλια

Μια κι ήμαστε ναυάγιο, απ’ ούλες τσι μερίες,
δεν λείπουν τα προβλήματα, αλλά κι οι φασαρίες.

Γκρίνιες, φωνές, παράπονα, καυγάδες… απαιτήσεις,
μα και στο λεξιλόγιο… διαπρέπουν οι βαφτίσεις.


Η Ζάκυνθος η σύγχρονη, τα ‘χει ούλα εφτούνα,
τα λάθη μας μια θάλασσα, και φέραμε φουρτούνα.

Και δυστυχώς το στράβωμα, δεν πρόκειται να σιάξει,
στέρεψαν και τα δάκρυα, που είχε για να κλάψει.

Και φταίμε εμείς, οι άξιοι… και των αρχών η ευθύνη,
ή αυτοί… ή αυτός που δήλωσε, ξέρει να κατευθύνει.

Φταίει η κάθε άρχουσα, από παλιά όχι τώρα,
δίχως βροντές και συννεφιά, ποτέ δεν πιάνει μπόρα.

Εφτιάξανε ένα Λαγανά, μπορντέλο μια αποικία,
κι αν δεν εξαναπάτησα, δεν το κρατάω κακία.

Το μόνο… που με γέμισε, κι έκτοτε δεν μου λείπει,
για μία μεριά που αγάπαγα… λύπη και μόνο λύπη.

Σιγά σιγά βαδίσαμε, χωρίς μυαλό και σκέψη,
ντύσαμε ανεπιφύλαχτα, τσολιά να τσου χορέψει.

Σάρτους, φωτιές και σφουριξιές, και ώπα καραγκιόζη,
σε έναν τέτοιο τουρισμό, ρηχό κι όπως του αρμόζει.

Ποιος ενδιαφέρθηκε… σωστός, για τον πολιτισμό μας;
για όφελος τση τσέπης μας, ήταν ο στολισμός μας.

Πού είναι οι εκκλησίες μας, πού είναι τα μουσεία;
για αυτούς που τώρα φέρνουνε, δεν έχουν σημασία.

Ψάχνουν ένα ναυάγιο, κι αλκοόλ για να μυρίσουν,
κι ύστερα από την τύφλα τσους… όχτο να κατουρίσουν.

Εδώ λοιπόν που φτάσαμε, ένα μόνο μας μένει,
αφού είμαστε που ‘μαστε, ούλοι κατουρημένοι.

Να κάνουμε γενέθλια, σ’ τούτο ναυάγιο μας,
και να το καθιερώσουμε… μα κειό τον Άγιο μας.

Να γίνει δεκαήμερο… κι αν θέλουν ας απλώσει,
αφού ναυάγιο ήμαστε… αυτό θα μας γλυτώσει.

Ένα παγκόσμιο γεγονός, με δίχως κακοφάνεια,
που θα γεμίσει λάτρεις του, και εμάς με υπερηφάνεια.

Προτείνω τα γενέθλια, μα… κατά κει το πάνε,
μουσεία, κάστρα, Σολωμοί, βρυσάκια… δεν μετράνε!!!

photo: pngegg