Τα σχολεία, η μάσκα και οι αντιδράσεις | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος

Με κάποια μικρή καθυστέρηση ξεκινάει η σχολική χρονιά. Το ότι έπρεπε να ανοίξουν τα σχολεία είναι «ηλίου φαεινότερον». Δεν επιτρέπεται πλέον να έχουμε τα παιδιά μας μακριά από την εκπαιδευτική διαδικασία, περιμένοντας το εμβόλιο ή δεν ξέρω τι άλλο θαύμα. Ότι θα είναι όμως και μια άλλη, διαφορετική και δύσκολη χρονιά η φετινή στο σχολείο και αυτό είναι βέβαιο. Θα βρεθούν από την πρώτη στιγμή στις πόρτες τους γονείς, που ο καθένας για τους δικούς του λόγους, θα φέρνει αντιρρήσεις, θα εκφράσουν ανησυχίες, θα πουν τα δικά τους ή θα μεταφέρουν τις απόψεις επιστημόνων, για τη χρήση ή μη της μάσκας από παιδιά στο σχολείο. Το είδαμε στις διαμαρτυρίες ανά την επικράτεια, αυτό το φαινόμενο να παίρνει διαστάσεις, το βλέπουμε στα κανάλια, όταν και επιστήμονες εκφράζουν διαφορετικές απόψεις. Το βάρος τελικά θα πέσει στις πλάτες των εκπαιδευτικών, που θα πρέπει να διαχειριστούν, γονείς, εγκυκλίους, τα παιδιά κυρίως και την καθημερινή πραγματικότητα.

Το Υπουργείο Παιδείας τα έχει κάνει θάλασσα. Ενώ γνώριζε από μήνες το πρόβλημα της έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς και των δυσκολιών δεν έκανε σχεδόν τίποτα όλο το καλοκαίρι. Ακόμη και στο θέμα με τις μάσκες, παρά το ότι διαφαινόταν ότι με αυτές θα πορευόμαστε δεν έγινε καμία σοβαρή προετοιμασία. Ούτε ενημέρωση, ούτε καν μελέτη για το πόσες χρειάζονται και το κόστος ποιος θα το πληρώσει. Στα μέσα Αυγούστου η κυρία Υπουργός έλεγε, «θα τα πληρώσει ο κάθε γονιός για το παιδί του και οι εκπαιδευτικοί από την τσέπη τους» για να έρθει την επομένη ο ίδιος ο Πρωθυπουργός και ο Υπουργός Εσωτερικών, κατόπιν, να την διαψεύσουν. Φυσικά αυτές οι παλινωδίες έφεραν τεράστιες καθυστερήσεις και είμαι βέβαιος ότι σε πολλά σχολεία οι μάσκες θα πάνε την τελευταία στιγμή, θα λείπουν κάποιες, θα ειπωθούν διάφορα για την ποιότητα το μέγεθος και δεν ξέρω πόσα άλλα. Άλλωστε το κλίμα είναι που είναι στραβό, σιγά που δεν θα δώσει και τροφή σε κάθε παραλογισμό.

Το κακό είναι ότι δεν σταματάνε εδώ οι αστοχίες. Δεν έγινε καμία προσπάθεια να εξευρεθούν χώροι έκτακτης ανάγκης, ώστε ο αριθμός των μαθητών ανά τάξη να μικρύνει, ούτε καλύφθηκαν όλα τα κενά έγκαιρα με την πρόσληψη αναπληρωτών. Υπάρχουν ακόμη πολλά κενά και θα δημιουργηθούν και εξ’ αυτού προβλήματα. Το γνωρίζαμε χρόνια τώρα, ότι οι κυβερνήσεις της κρίσης προσπαθούσαν να εξοικονομήσουν χρήματα καθυστερώντας τους διορισμούς, όμως στη φετινή χρονιά δεν έπρεπε να ισχύσουν τέτοιες πρακτικές, είναι μια χρονιά εντελώς διαφορετική και πρωτόγνωρη για την εκπαίδευση. Ας ευχηθούμε όλα να κυλήσουν ομαλά και ο χρόνος να γιατρέψει τις αδυναμίες και τις αστοχίες των πολιτικών. Οι εκπαιδευτικοί θα σηκώσουν το κύριο βάρος και τα παιδιά θα ζήσουν διαφορετικά το σχολείο. Οι γονείς ας κρατήσουν την ψυχραιμία τους ας εκφράσουν τις αντιρρήσεις τους, τέλος τέλος ας κάνουν ό,τι νομίζουν καλύτερο για τα παιδιά τους, γνωρίζοντας όμως ότι δεν μπορούν να μείνουν πολύ μακριά από το σχολείο και τη γνώση. Με ψυχραιμία, αποφασιστικότητα, αλλά και διεκδίκηση όπου χρειάζεται, όλα θα πάρουν το δρόμο τους. Φυσικά και με λίγη τύχη… Όπου δεν υπάρχει πρόνοια και οργάνωση σωστή και η τύχη χρειάζεται.

photo: timesofisrael