Πέθανε ο δικηγόρος του Νέλσον Μαντέλα, Γιώργος Μπίζος | Η σχέση του με τη Ζάκυνθο

Μια εμβληματική προσωπικότητα που τυγχάνει παγκοσμιας αναγνώρισης, θαυμασμού και παραδείγματος ζωής.

Ο Ελληνο-Νοτιοαφρικανός δικηγόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα που έκανε εκστρατεία εναντίον του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική.


Καθιερώθηκε ώς νομικός εκπρόσωπος του Νέλσον Μαντέλα κατά τη διάρκεια της μεγάλης δίκης Rivonia.
Είναι παγκοσμίως γνωστό ότι η νομική γραμμή που ακολούθησε ο Ελληνικής καταγωγής δικηγόρος Γιώργος Μπίζος, έσωσε τον Νέλσον Μαντέλα από την ποινή του θανάτου.
Ο Μπίζος εκπροσώπησε επίσης τις οικογένειες ακτιβιστών κατά του Απαρτχάιντ που σκοτώθηκαν από την κυβέρνηση, κατά τη διάρκεια των ακροάσεων της Επιτροπής Αλήθειας και Συμφιλίωσης.

Ο Μπίζος ήταν γιος του Αντωνίου «Αντώνη» Μπίζου, ο οποίος διετέλεσε πρόεδρος του μικρού χωριού Βασιλίτσι, νότια της Κορώνης και της Καλαμάτας στην Μεσσηνία.

Τον Μάιο του 1941, σε ηλικία δεκατριών ετών, ο Μπίζος και ο πατέρας του βοήθησαν επτά στρατιώτες του Στρατού της Νέας Ζηλανδίας (Don Gladding, Mick Karup, Peter Martin, John Lewis και τρεις άλλους) που κρύβονταν στους λόφους για να ξεφύγουν από τη γερμανική κατεχόμενη ηπειρωτική χώρα για την Κρήτη. Η απόδραση δεν πήγε καλά, οι Γερμανοί έμαθαν ποιος τους βοήθησε και η απόφαση ήταν συνολική φυγή. Μετά από τρεις μέρες κατάφερε να προσελκύσει την προσοχή του πληρώματος του HMS Kimberley, το οποίο ήταν στο δρόμο για τη Μάχη της Κρήτης. Μετά τη μάχη, το HMS Kimberley τον αποβίβασε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.

Ως πρόσφυγας, ο Μπίζος στάλθηκε στην Ένωση της Νότιας Αφρικής και προσγειώθηκε στο Ντάρμπαν.
Από εκεί πήγε με το τρένο στο Γιοχάνεσμπουργκ, αποβιβαζόμενος στο σιδηροδρομικό σταθμό Braamfontein.
Την εποχή εκείνη, η Ossewabrandwag, μία Αφρικανική ομάδα με ναζιστική συμπάθειες, διαδήλωνε ενάντια στην άφιξη των προσφύγων. Η Ossewabrandwag κατηγορούσε τον Jan Smuts ότι έφερε το vuilgoed (σκουπίδια) της Ευρώπης στη Νότια Αφρική.
Η τοπική ελληνική κοινότητα βοήθησε να τον ενσωματώσει στην κοινωνία.

Ο Μπιζος δεν πήγε στο σχολείο για τα δύο πρώτα του χρόνια στη χώρα, επειδή δεν μπορούσε να μιλήσει Αγγλικά ή Αφρικανικά.
Κέρδισε είσοδο στο Πανεπιστήμιο του Witwatersrand το 1949, όπου γνώρισε τον Nelson Mandela και ανέλαβε ένα τριετές πτυχίο Bachelor of Arts, ακολουθούμενο από ένα τριετές πτυχίο νομικής LLB.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ήταν πολιτικά ενεργός, ενώνοντας το Συμβούλιο Εκπροσώπησης των Φοιτητών υπό την ηγεσία του Harold Wolpe.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950 και του 1960 ήταν σύμβουλος σε ένα ευρύ φάσμα γνωστών ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένου του Trevor Huddleston και του Sophiatown.

Στη δίκη Rivonia από το 1963 έως το 1964, ο Bizos ήταν μέρος της ομάδας που υπερασπίστηκε τους Nelson Mandela, Govan Mbeki και Walter Sisulu.
Οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη, αλλά απέφυγαν τη θανατική ποινή.
Λέγεται ότι συνέταξε τη διάσημη ομιλία του Μαντέλα που μίλησε στη δίκη, και η κύρια συμβολή του ήταν να συμβουλεύσει στη χρήση των λέξεων «αν χρειαστεί» προτού ο Μαντέλα πει ότι ήταν διατεθειμένος να πεθάνει.
Ο Μπιζος, πίστευε ότι αυτό μπορεί να συνέβαλε στην αποφυγή της θανατικής ποινής. Αυτή η δίκη προήγαγε την άφιξη μιας ομάδας σκληρών δικηγόρων για τα ανθρώπινα δικαιώματα – Joel Joffe, Χάρι Σβαρτς, Αρθούρος Τσασκάλσον και Χάρολντ Χάνσον.

Στη συνέχεια, ο Μπιζος έγινε ανώτερο μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου του Γιοχάνεσμπουργκ το 1978. Ήταν μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Δικηγόρων για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
Ήταν Ανώτερος Σύμβουλος στο Κέντρο Νομικών Πόρων στο Γιοχάνεσμπουργκ στη Μονάδα Συνταγματικών Διαφορών.
Διετέλεσε επίσης δικαστής στο Εφετείο της Μποτσουάνα από το 1985 έως το 1993.

Μετα-Απαρτχάιντ
Ο Μπιζος έγινε μέλος της Νομικής και Συνταγματικής Επιτροπής του Εθνικού Κογκρέσου της Αφρικής (ANC) το 1990, και στη Σύμβαση για μια Δημοκρατική Νότια Αφρική (CODESA) διετέλεσε σύμβουλος των ομάδων διαπραγμάτευσης ενώ συμμετείχε στη σύνταξη του προσωρινού συντάγματος.
Συμμετείχε στη σύνταξη της νομοθεσίας, και ιδίως στο νομοσχέδιο για την αλήθεια και τη συμφιλίωση και τις τροποποιήσεις του νόμου περί ποινικών διαδικασιών, ώστε να ευθυγραμμιστεί με το κεφάλαιο 3 του συντάγματος, που εγγυάται τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα σε όλους τους πολίτες της Νότιας Αφρικής.

Διετέλεσε σύμβουλος σε διάφορες έρευνες για τους θανάτους ατόμων που κρατούνται.
Κατά τη διάρκεια των ακροάσεων της Επιτροπής Αλήθειας και Συμφιλίωσης, ήταν ο ηγέτης της ομάδας που αντιτάχθηκε στις αιτήσεις αμνηστίας εκ μέρους των οικογενειών Biko, Hani, Goniwe, Calata, Mkonto, Mhlauli, Slovo και Schoon.

Ο Μπιζος διορίστηκε από τον Πρόεδρο Μαντέλα στην Επιτροπή Δικαστικών Υπηρεσιών το 1994.
Ήταν υπεύθυνος για τη σύσταση υποψηφίων στο διορισμό δικαστών, καθώς και για την πρόταση μεταρρυθμίσεων στο δικαστικό σύστημα. Ηταν ο αρχηγός της ομάδας της Νοτιοαφρικανικής Κυβέρνησης για να υποστηρίξει ότι η θανατική ποινή ήταν αντισυνταγματική και σύμβουλος της Εθνικής Συνέλευσης για την Πιστοποίηση του Συντάγματος από το Συνταγματικό Δικαστήριο.
Αργότερα υπηρέτησε ως νομικός σύμβουλος της Μαντέλα το 2005, κατά τη διάρκεια μιας σκληρής νομικής διαμάχης με τον πρώην δικηγόρο του τελευταίου, Ismail Ayob.
Εκπροσώπησε επίσης την κινεζική ένωση της Νότιας Αφρικής σε μια υπόθεση που έληξε το 2008, στην οποία οι Κινέζοι Νοτιοαφρικανοί έλαβαν καθεστώς «προηγουμένως μειονεκτούντων», δίνοντάς τους έτσι τις προϋποθέσεις για οφέλη Black Economic Empowerment.

Ταινία για τη Ριβωνία
Το 2017 εμφανίστηκε ο Bizos μαζί με τους επιζώντες κατηγορούμενους στη δίκη Rivonia, τον Denis Goldberg, τον Andrew Mlangeni και τον Ahmed Kathrada, μαζί με τους συναδέλφους δικηγόρους υπεράσπισης Joel Joffe και Denis Kuny, σε μια ταινία ντοκιμαντέρ με τίτλο «Η ζωή είναι υπέροχη», σε σκηνοθεσία του Sir Nicholas Stadlen, που αφηγείται την ιστορία της δίκης.
Ο τίτλος αντικατοπτρίζει τα λόγια του Goldberg προς τη μητέρα του στο τέλος της δίκης όταν άκουσε ότι αυτός και οι σύντροφοί του είχαν απαλλαγεί από τη θανατική ποινή.

Το Μπίζος εκπροσώπησε τους ακόλουθους ανθρώπους, μεταξύ άλλων:

Νέλσον Μαντέλα, από τη δεκαετία του 1950
Trevor Huddleston of Sophiatown, δεκαετία του 1950
Ο Mac Maharaj στη δίκη της Μικρής Ριβονίας
Ο Γκόβαν Μμπέκι στη δίκη της Ριβονίας το 1963–64
Ο Walter Sisulu στη δίκη της Ριβονίας το 1963–64, και μετά η σύζυγός του
Η οικογένεια του Ahmed Timol, σχετικά με τον θάνατό του σε κράτηση το 1971
Η οικογένεια του Steve Biko, σχετικά με τον θάνατό του σε κράτηση το 1977
Η οικογένεια του Neil Aggett, σχετικά με το θάνατό του σε κράτηση το 1982
Ο Rob Adam σε μια δίκη για συμμετοχή σε δραστηριότητες ANC, 1982
Ο Patrick Lekota (γνωστός ως «τρόμος») και ο Popo Molefe στη δίκη της προδοσίας Delmas, 1985–89
Η οικογένεια του Chris Hani, κατά τη διάρκεια ακρόασης της Επιτροπής Αλήθειας και Συμφιλίωσης όπου οι δολοφόνοι του Hani είχαν υποβάλει αίτηση για αμνηστία.
Ο Morgan Tsvangirai, αρχηγός του Κινήματος για τη Δημοκρατική Αλλαγή της Ζιμπάμπουε, όταν κατηγορήθηκε για το σχεδιασμό πραξικοπήματος πριν από τις γενικές εκλογές του 2002
Γουίνι Μαντικιζέλα-Μαντέλα

Άλλες δραστηριότητες
Στη δεκαετία του 1970 ο Bizos βοήθησε να ξεκινήσει ένα ελληνικό σχολείο, που ονομάζεται SAHETI . Αγκάλιασε τον Ελληνισμό. Εκεί εκπαιδεύτηκαν παρα πολλοί άνθρωποι όπως τα παιδιά του Chris Hani.

Ο Γιώργος Μπίζος και η Ζάκυνθος

Ο Γεώργιος Μπίζος το Νοέμβριο του 2017, πρωτοστάτησε μαζί με τον τότε εφημέριο του Γιοχάνεσμπουργκ και νυν Μητροπολίτη Ζάμπιας, συμπατριώτη μας Ιωάννη Τσαφταρίδη και την ενεργή συμμετοχή της Ελληνικής παροικίας της πόλης (ήταν σπουδαία η δραστηριότητα των Ζακυνθινών εκεί με μπροστάρη τον αεικίνητο δάσκαλο Κώστα Μαυρόπουλο) στην τοποθέτηση προτομής του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού εντός της σχολής SAHETI (φιλοξενεί και τμήμα ελληνικών σπουδών) στο Γιοχάνεσμπουργκ.

Την προτομή έχει φιλοτεχνήσει ο Ζακυνθινός γλύπτης Διονύσης Πάλμας.

Στην εκδηλώσεις συμμετείχε αποστολή ανθρώπων της τέχνης και των γραμμάτων, μεταξύ αυτών ο λογοτέχνης Νίκος Κουρκουμέλης, ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας ενώ στο μουσικό μέρος συμμετείχαν οι Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος με μαέστρο τον Σπύρο Δεληγιαννοπουλο.

Τις εκδηλώσεις είχε καλύψει δημοσιογραφικά η εφημερίδα «Ημέρα».

Ο Γεώργιος Μπίζος με τον Διευθυντή της εφημερίδας μας Σπύρο Καμπιώτη στο Γιοχάνεσμποργκ το Νοέμβριο του 2007

Ο εκλιπών είχε δηλώσει στον Σπύρο Καμπιώτη, ότι πήγαινε στον Νέλσον Μαντέλα, κρυφά στην φυλακή, μεταφρασμένο τον Υμνο εις την Ελευθερία του Διονυσίου Σολωμού.
Οταν τον διάβασε, του είπε:
«Αυτός ο ποιητής σας, έχει γράψει αυτούς τους στίχους για εμάς, για το λαός μας»!

Το βιβλίο του Γιώργου Μπίζου με τίτλο «Odyssey to Freedom» (Η Οδύσσεια της Ελευθερίας) έχει κυκλοφορίσει παγκοσμίως.

Ιδιόχειρη αφιέρωση του Γεωργίου Μπίζου στον Σπύρο Καμπιώτη

Προσωπική ζωή και θάνατος
Η Bizos παντρεύτηκε την Arethe Daflos, γνωστή ως «Rita», την οποία συνάντησε το 1948 όταν ήταν φοιτήτρια τέχνης. Το ζευγάρι είχε τρεις γιους. Η Ρίτα πέθανε το 2017, λίγο πριν από τα 90α γενέθλια του συζύγου της.

Ο Μπιζος πέθανε στο σπίτι του στις 9 Σεπτεμβρίου 2020 σε ηλικία 92 ετών.

Δειτε την ανάρτηση του Μητροπολίτη Ζάμπιας, συμπατριώτη μας Ζακυνθινού Ιωάννη Τσαφταρίδη

Geplaatst door Ioannis Tsaftaridis op Donderdag 10 september 2020