Ο Μητροπολίτης Ζάμπιας, Ιωάννης, στην λειτουργία της Παναγίας Σουμελά στην Τραπεζούντα.

Μετά τις πολύχρονες εργασίες αποκατάστασης και εν μέσω των μέτρων για τον κορωνοϊό οι λιγοστοί πιστοί παρευρέθηκαν στον ιστορικό χώρο, της Ιεράς Μονής της Παναγίας Σουμελά στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, για την πραγματοποίηση της Θείας Λειτουργίας, για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.
Τη Θεία Λειτουργίαν τέλεσαν οι Μητροπολίτες Καλλιουπόλεως και Μαδύτου κ. Στέφανος, Σηλυβρίας κ. Μάξιμος και Ζάμπιας κ. Ιωάννης, Ιεράρχης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας..
Να θυμίσουμε ότι πριν λίγες ημέρες μετά τη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε στείλει μήνυμα πως η κυβέρνησή του είναι υπέρ των θρησκευτικών ελευθεριών, επισημαίνοντας πως «αν ήμασταν ένα έθνος που στοχοποιεί τα σύμβολα άλλων θρησκειών, η Μονή Σουμελά που βρίσκεται στην κατοχή μας τους τελευταίους πέντε αιώνες, θα είχε εξαφανιστεί για πάντα».Παράλληλα, ανέφερε πως «στις 15 Αυγούστου οι ορθόδοξοι πολίτες μας θα είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν τη θρησκευτική λειτουργία για την Παναγία».


Σύμφωνα με ανάρτηση της Ορθοδόξου Μητροπόλεως της Ζάμπια στο fb, (Orthodox Metropolis of Zambia), ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου η συγκίνηση ήταν διάχυτη στην Παναγία Σουμελά στη Ματσούκα του Πόντου, Γαντζωμένη πάνω στους απόκρημνους βράχους του όρους Μελά,η πατριαρχική και σταυροπηγιακή μονή της Παναγίας Σουμελά όπου τελέστηκε Θεία Λειτουργία για τη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου,απόντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου τη Θεία Λειτουργίαν τέλεσαν οι Μητροπολίτες Καλλιουπόλεως και Μαδύτου κ. Στέφανος, Σηλυβρίας κ. Μάξιμος και Ζάμπιας κ. Ιωάννης, Ιεράρχης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.Με θρησκευτική κατάνυξη οι πιστοί κοινωνήσαν και προσκυνήσαν στο μνημείο του ποντιακού ελληνισμού.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η μονή της Παναγίας Σουμελά άνοιξε και πάλι για το κοινό πρόσφατα, στα τέλη Ιουλίου.

Η μονή είχε παραμείνει κλειστή επί μακρόν, προκειμένου να πραγματοποιηθούν αναστηλωτικές εργασίες (πέρσι το Μάιο είχε ανοίξει μόνο ένα μέρος της, καθώς δεν είχαν στερεωθεί όλοι οι βράχοι που απειλούσαν το ιστορικό μοναστήρι).


Ο Μητροπολίτης Ζάμπιας Ιωαννης, έγραψε σχετικά:

Όνειρο στη Σουμελά…
του Μητρ. Ζἀμπιας Ιωάννου,

«Καὶ ἐγένετο ἐπ’ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου, καὶ ἐξήγαγέ με ἐν πνεύματι Κύριος καὶ ἔθηκέ με ἐν μέσῳ τοῦ πεδίου, καὶ τοῦτο ἦν μεστὸν ὀστέων ἀνθρωπίνων· καὶ περιήγαγέ με ἐπ’ αὐτὰ κυκλόθεν κύκλῳ, καὶ ἰδοὺ πολλὰ σφόδρα ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου, ξηρὰ σφόδρα. …καὶ ἐπροφήτευσα καθότι ἐνετείλατό μοι· καὶ εἰσῆλθεν εἰς αὐτοὺς τὸ πνεῦμα, καὶ ἔζησαν καὶ ἔστησαν ἐπὶ τῶν ποδῶν αὐτῶν, συναγωγὴ πολλὴ σφόδρα», (Ιεζ. 37, 1-10).
Χίλιες φορές κι αν άκουσα αυτά τα λόγια κάθε Μ. Παρασκευή ποτέ δεν έκανα τούτες τις σκέψεις, ποτέ δεν τα ένιωσα στην καρδιά μου τόσο βαθιά, ποτέ μου δεν κατενόησα με τόση ενάργεια το νόημα τους, ποτέ δεν τα έζησα τόσο ζωντανά όσο σήμερα στο Μέγα Μοναστήρι της Σουμελά… Σαν να στάθηκε την ώρα της Λειτουργίας σε μια γωνιά ο Προφήτης Ιεζεκιήλ με το ειλητάριό του και τούτα τα λόγια ανέβηκαν στην καρδιά μου. Και τότε τα μάτια της ψυχής είδαν καθαρά… Και ιδού… Μέσα στο Μυστήριο το ατίμητο και υπερφυές ήταν όλοι τους εκεί. Γέμισε το Βασιλομονάστηρο της μόνης Βασίλισσας και Δέσποινας, της Σουμελιώτισσας Παναγίας, με μυριάδες μυριάδων∙ αμέτρητες ψυχές από τα βάθη των αιώνων και απ’ των καιρών τις άκρες. Εκεί οι άγιοι κτήτορες Βαρνάβας και Σωφρόνιος, εκεί κι οι Μεγαλοκομνηνοί περιβεβλημένοι την πορφύρα και τους βαρύτιμους σάκους, εκεί οι ευσεβείς του Πόντου οικήτορες αείποτε της Κυρίας Θεοτόκου θεράποντες και προσκυνητές.
Και μια ψυχή σαν να πλησίασε πιότερο την άγια Τράπεζα, όπου εθύετο το Δεσποτικό Σώμα… Γνώριμη και οικεία παρουσία, Λευίτης του Κυρίου πολιός και σεβάσμιος… «Δαμιανού πρεσβυτέρου» σαν να ακούστηκε και πάλι είδα καθαρά… Όλη μου τη γενιά και τη φύτρα κι ο μακάριος πάππος μου, ο ιερέας Δαμιανός, κορυφαίος σε τούτο το χορό των σεσωσμένων και πίσω του οι μάρτυρες του Πόντου, οι ξεριζωμένοι και κατατρεγμένοι, τα νήπια τα αθώα βορά των θηρίων, και οι κόρες οι ατιμασμένες και πιο αγνές από το χιόνι… Όλων ετούτων τα οστά, λείψανα αγιασμένα, συνάχθηκαν από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και σε αυτή τη Λειτουργία ανέζησαν και στάθηκαν και προσκύνησαν τον Βασιλέα της Δόξης και την Παναγία Μητέρα Του. Γιατί σε κάθε Λειτουργία είμαστε όλοι μαζί, οι τωρινοί και οι αλλοτινοί, οι εγγύς και οι μεμακρυσμένοι, οι ζώντες και οι κεκοιμημένοι…
Και το όνειρο το παιδικό της Σουμελά έγινε σήμερα πραγματικότητα… Μα πάλι ίσως και να μην ήταν όνειρο γιατί τίποτα πιο αληθινό και πιο μεγάλο δεν υπάρχει απ’ την Ανάσταση και τη Λειτουργία. Ας είναι τα έτη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου πολλά και ευλογημένα που με τη σοφία και τη σύνεσή Του κατόρθωσε να λειτουργείται και πάλι το σέβασμα αυτό της Παναγιάς μας και της Ρωμιοσύνης το πάντιμο. Και η ευγνωμοσύνη της καρδιάς μου άμετρη…