Να κλάψει ή να γελάσει

Είναι κουτός και αγράμματος, αγγίζει και τον… βλάκα,
κι όσα βλέπει και γίνονται, παίρνει πολλά στην πλάκα.

Ίσως γιατί τη μόρφωση, δεν την καταλαβαίνει,
και για να κάνει εξάσκηση, τώρα δεν προλαβαίνει.


Πολλές φορές μελέτησε, τι κάνει αυτό το γράμμα,
τέτοια μυαλά διαμάντινα, κι από φιγούρα πράμα.

Βγάζουνε γέλιο μερικοί, με μορφωμένη φάτσα,
είναι απ’ τα λόγια τα’ άδεια τσους, την άκομψη γκριμάτσα.

Πως να τολμήσει να τσου πει, εκεί κάνετε λάθος,
και θα ‘ναι τέλεια άστοχος, στο διαβασμένο πάθος.

Αυτοί κρίνουν το μέλλον του, ρυθμίζουν τη ζωή του,
και τι θα πάρει για τροφή, να μασουλάει μαζί του.

Συμφέρει το κουτόχορτο, που αυτό με μίας βράζει,
δεν κάνει και φουσκώματα, τη σκέψη δεν κουράζει.

Γιατί να κάτσει να σκεφτεί, το τι του λέει το ποίημα;
αφού στην αφασία του, τα βλέπει ούλα πρίμα.

Τι θα κοστίσει στο βουνό, μια σπίθα αν ανάψει,
αφού εφτούνοι τρεις φορές, τη γη έχουνε κάψει.

Έχουνε κάψει και μυαλά, γιατί ξέρουν το γράμμα,
που οδηγεί τον τρόπο τσους, κι ούλα τα κάνουν κράμα.

Έχουν και μάτια πέτρινα, ποτέ δεν βγάζουν δάκρυ,
τη λέξη αγάπη, και άνθρωπος, την έχουν κάνει άκρη.

Υπάρχει και η αντίδραση, που εκεί το αίμα βράζει,
που βάφει πρόσωπα… τη γη, μα ποιος τσου λογαριάζει.

Ο άλλος τσου ‘χει μπρούμυτα, γονυπετώς και πάνε,
σ’ άλλον ναό η πίστη τσους, σε άλλον προσκυνάνε.

Φανατισμός και υπνωτισμός, που φτάνει μέχρι εντόσθια,
είναι για αδειοκέφαλους, και θεωρείται αρρώστια.

Είναι ένα κράμα η προσευχή, στο ξένο το θεμέλιο,
παίρνει αστεία διάσταση, και προκαλείται γέλιο.

Τολμάει ο σκοταδισμός, με ατιμία και θράσος,
και τι να πει για όλα αυτά, ο αγράμματος κομπάρσος.

Πως βλέπει όσα γίνονται, κι ότι από κει περάσει;
έχει μεγάλο δίλημμα, να κλάψει ή να γελάσει!!!

photo: tanea.gr