Συνωστισμός και παιχνίδια στην Ανατολική Μεσόγειο

Η ένταση με την Τουρκία μπορεί να έχει μπει σε μια άλλη φάση κάποιας εκτόνωσης,όμως παραμένει τεταμένη και κανείς δεν μπορεί να προδικάσει οτιδήποτε. Εκείνο που θα μπορούσε ίσως να εκληφθεί ως αποτροπή ενός θερμού επεισοδίου με την γείτονα,είναι η παρουσία πολλών πολεμικών πλοίων άλλων χωρών στην περιοχή,κυρίως του πυρηνοκίνητου αεροπλανοφόρου Αϊζενχάουερ των ΗΠΑ. Όμως και Γαλλικά και Ρωσικά πολεμικά σκάφη ευρίσκονται στην Ανατολική Μεσόγειο αυτή τη στιγμή. Δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες ότι θα εμπλακούν σε μια ενδεχόμενη ανάφλεξη. Όμως οι εμπλοκές σήμερα δεν είναι μόνο με τα πυρά. Οι ηλεκτρονικές εμπλοκές μπορούν να κάνουν τα πολεμικά αεροπλάνα ανεμόπτερα και τα πλοία κρουαζιερόπλοια. Επομένως και αυτή η εμπλοκή έχει την σημασία της και την αξία της. Βεβαίως για να συνωστίζονται τόσοι στην περιοχή κάτι γυρεύουν. Αυτό χωρίς καμία αμφιβολία είναι το μέλλον της Λιβύης και το τι μέλλει γενέσθαι εκεί. Εδώ συγκρούονται και πολλά αντίθετα συμφέροντα . Η Τουρκία με τη Γαλλία τη Ρωσία και την Αίγυπτο,ενώ οι ΗΠΑ δεν βλέπουν με καλό μάτι την Ρωσική διείσδυση στη Μεσόγειο σε Συρία και Λιβύη. Τώρα αν είναι αυτοί που το άφησαν να συμβεί με τις ακατανόητες ενέργειες Τράμπ είναι «αλλουνού παπά ,,Ευαγγέλιο».
Κίνδυνος ανάφλεξης γενικευμένης δεν φαίνεται,άλλωστε οι εκλογές στις ΗΠΑ είναι προ των πυλών. Όμως παιχνίδια εντυπώσεων, διπλωματίας και εκμετάλλευσης των μελλοντικών εξελίξεων προς ίδιον ώφελος, θα συνεχίζονται. Για εμάς το αγκάθι του παράνομου συμφώνου Τουρκίας – Σάραντζ,πάντα θα αποτελεί σημείο στρατηγικού ενδιαφέροντος. Δεν θέλουμε με τίποτα να υπερισχύσει στην περιοχή ο ευνοούμενος της Τουρκίας και δυστυχώς ακόμη αναγνωρισμένος από τον ΟΗΕ. Έχουν όμως επ’ αυτού γνώση και άλλοι φύλακες ως φαίνεται. Κυρίως η Αίγυπτος,με την οποία καλό είναι να προχωρήσουμε την διευθέτηση των ΑΟΖ έστω και μέχρι ενός σημείου. Είναι δεδομένο ότι θα πειστούμε ως χώρα να καθήσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία,επομένως αυτό πρέπει όταν συμβεί να μας βρει στην καλύτερη θέση και απολύτως προετοιμασμένους. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν θέλουμε να βρεθούμε υπό πίεση καταστάσεων και δεν συζητάμε τίποτε άλλο εκτός υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Όμως και σε αυτά χρειάζεται προετοιμασία και λογική που θα εκπορεύεται από μια εθνική συνεννόηση. Δύσκολο το βλέπω,επιβεβλημένο το θεωρώ. Εκείνο που πολύ πιθανόν να λειτουργήσει υπέρ μας,δεν ξέρω φυσικά αν το θέλει ο Ερτογάν για τους δικούς του λόγους,είναι ο χρόνος. Όσο αργότερα τόσο καλύτερα.
Δεν λέω στο τέλος του αιώνα, αλλα σε κάποιους μήνες ή χρόνο. Η Τουρκική οικονομία έχει τα χάλια της και καταρρέει.Ο Ερτογάν προσπαθεί με άκομψο οικονομικά τρόπο να την στηρίξει, με επιτόκια κάτω από τον πληθωρισμό,που φέτος μόνον είναι στο 13% και που τα περασμένα δύο χρόνια η τουρκική λίρα έχασε το 50% της αξίας της. Η αγορά πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο,οι επενδυτές φεύγουν, ο τουρισμός δεν πηγαίνει καθόλου καλά και τα τουρκικά ομόλογα είναι στα αζήτητα διεθνώς. Με τέτοια οικονομική κρίση και μέτωπα ανοιχτά παντού,πόσο θα αντέξει η Τουρκία του Ερντογάν να το παίζει περιφερειακή δύναμη με γυάλινα πόδια ; Άλλωστε και ο μόνιμος χρηματοδότης του,με το αζημίωτο φυσικά, το Κατάρ και αυτό βυθίζεται στην κρίση των χαμηλών τιμών πετρελαίου. Υπομονή λοιπόν, σύνεση και εθνική ομοψυχία. Αν κάποιοι δεν μπορούν να συμβάλουν σε αυτό, τι να κάνουμε; Απλά να ξέρουν ότι και η ιστορία πάντα γράφει

photo: kathimerini.com