Πέντε χρόνια από το δημοψήφισμα και ένας από τη νίκη της ΝΔ | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος

Αυτές τις μέρες συμπίπτουν δύο σημαντικές ημερομηνίες της πολιτικής ζωής του τόπου μας. Τις 5 Ιουλίου του 2015 διεξήχθη ένα δημοψήφισμα επί ερωτήματος ασαφούς μεν, σαφέστατου όμως στο μυαλό και τη λογική των ανθρώπων που επέλεξαν το ΟΧΙ, όπως και εκείνων που εκ’ του αποτελέσματος, με νηφάλια κρίση επέλεξαν το ΝΑΙ. Ένα βροντερό ΟΧΙ ήταν το αποτέλεσμα με 60%. ΟΧΙ στα μνημόνια, ΟΧΙ στην τρόικα, ΟΧΙ στην τιμωρητική και άδικη στάση των ευρωπαίων εταίρων, ΟΧΙ στον κ. Σόιμπλε και τον κ. Γιούνκερ. Ήταν μια φωνή αγανάκτησης και κόπωσης για τα μνημόνια τις περικοπές και την λιτότητα. Όσοι ψήφισαν ΝΑΙ και ήταν μειοψηφία, έβλεπαν ότι το επόμενο βήμα θα ήταν έξοδος από την ΕΕ και το ευρώ με πολύ μεγαλύτερες επιπτώσεις για τον λαό, από όσα είχε περάσει μέχρι τότε. Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μεθυσμένη από την εξουσία και τις αυταπάτες της, αυτοί τα ομολόγησαν κατόπιν, αφού γλέντησε και χόρεψε για τη νίκη στο δημοψήφισμα, ως δια μαγείας εντός μιας νυκτός, ανέβλεψε και είδε τον κίνδυνο της οικονομικής καταστροφής που προδιαγραφόταν. Δεν έχει ξανασυμβεί, οι νικητές της βραδιάς, που χόρευαν για την επικράτηση του ΟΧΙ, να γίνονται η χλεύη των ηττημένων, το επόμενο πρωινό. Η λέξη κολοτούμπα έγινε παγκοσμίως γνωστή και από εκεί και πέρα, κύριο γνώρισμα σε όλες τις κινήσεις της κυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου, που ήρθε για να σκίσει και να καταργήσει τα μνημόνια και μας φόρεσε σε μια νύχτα ένα ακόμη, μεγαλύτερο και χειρότερο σε πολλά, όπως εκείνο το επαχθές ταμείο των ενενήντα εννέα χρονών με την περιουσία του ελληνικού κράτους ας πούμε και πολλά πολλά άλλα. Για να είμαστε δε ειλικρινής, ακόμη δεν έχουμε ξεφύγει από τη μέγγενη αυτού του τελευταίου μνημονίου, άσε τι λένε, απλά λόγω κορωνοϊού τα προβλήματα είναι άλλα και βουνό, ώστε να μην γυρίζει κανείς πίσω στους ελέγχους και στα πλεονάσματα που η τότε κυβέρνηση υπέγραψε.
Η δεύτερη ημερομηνία είναι η νίκη της Νέας Δημοκρατίας πριν ένα ακριβώς χρόνο. Έχει σχέση το ένα γεγονός με το άλλο; Φυσικά και έχει. Εκείνο το 40% των λογικών, ας τους πούμε έτσι, σε αντιδιαστολή με τους αιθεροβάμονες νικητές του 60%, ήταν το «εκλογικό προζύμι» για τα δυο κόμματα που σήκωσαν το βάρος της κρίσης. Του ΠΑΣΟΚ κυρίως, αλλά και της μετά τα Ζάππεια 1 και 2, Νέας Δημοκρατίας. Χωρίς καμία αμφιβολία ήταν και η μαγιά για τη νίκη της Νέας Δημοκρατίας του Κ. Μητσοτάκη. Η μειοψηφία αυτού του δημοψηφίσματος ήταν εκείνη που ψήφισε στις εσωκομματικές εκλογές, της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης και επέβαλε το Μητσοτάκη ως αρχηγό διαψεύδοντας όλα τα προγνωστικά. Ο Μητσοτάκης διέψευσε με τη σειρά του, κάθε αρνητικό που τον ακολουθούσε, ακόμη και οικογενειακό. Τα πηγαίνει καλύτερα από όσο μπορούσε να περιμένει κανείς, παρά τις τεράστιες και απρόσμενες δυσκολίες που βρήκε στον έναν χρόνο διακυβέρνησης. Τώρα δυσλειτουργίες υπάρχουν, κακές επιλογές γίνονται, ανεπάρκειες διαπιστώνονται. Όμως αυτή τη στιγμή, καλύτερος από το Μητσοτάκη σύμφωνα με όλες τις μετρήσεις της κοινής γνώμης δεν υπάρχει. Ακόμη και οι ψηφοφόροι του ΚΙΝΑΛ σε συντριπτικό ποσοστό επικροτούν τις επιλογές του Μητσοτάκη. Ποιος θα το έλεγε αυτό, ότι ένας Μητσοτάκης θα έχει τέτοια αποδοχή… Όμως αυτή είναι η αλήθεια και το ανησυχητικό καμπανάκι για τον ΣΥΡΙΖΑ. Βέβαια οι επόμενες μέρες είναι πολύ δύσκολες και ενδεχομένως επώδυνες. Αυτή τη στιγμή όμως η πολιτική πραγματικότητα έτσι καταγράφεται και έτσι εισπράττεται.

photo_ eretikos