Καλό μήνα κύριε Νικήτα

Καλά τα λες και σκέφτεσαι, εσύ κυρ Αρετάκη,
στο κάθε τι πως λειτουργείς, να δώσεις σε χαρτάκι.

Πατείς στην νομιμότητα, σ’ όσα κρατάς τσου ώμους,
μα έχεις και δεν κρύβεσαι, πολλούς κι άγραφους νόμους.

Νικήτα… έχω ένσταση, παρότι είμαι μαζί σου,
θέλει αγάπη και ανοχή, να πάει το μαγαζί σου.

Πολιτικές και ανοίγματα, για να τσουλάει το πράμα,
κι όχι κλειστός, κι απόμακρος… που επιφέρει δράμα.

Όταν για μέρες δίψαγε, ένα νεκροταφείο,
τη βλάβη ποιος την πλήρωσε, πες μας και ποιο γραφείο.

Το ίδιο και στο στάδιο… αλλά και σ’ άλλα επίσης,
ποιος πλήρωσε απ’ την τσέπη του, να μη και σπαταλήσεις;

Ο στόχος σου επιτεύχθηκε, να λέγεσαι ευεργέτης,
μα είναι πολύ δύσκολο, να ειπωθείς ηγέτης.

Να γίνει ένας Δήμαρχος, παράδειγμα ανθρώπου,
προσωρινών… και μόνιμων, ενός προχείρου τόπου.

Είσαι καινούργιος στο σκαμνί, αλλά σε παίρνει η μπόρα,
όπου κοιτάς τη Ζάκυνθο, τα μούτρα σου έχει τώρα.

Όπως εκεί στην Μπόχαλη, που μου ‘ρχεται να κλαίω,
που βάλτε κιγκλιδώματα… προσωρινά… δεν λέω.

Όμως όσο κι αν μείνουνε, η εικόνα αφήνει ίχνη,
την ομορφιά, το επίπεδο, κι άλλα πολλά σας δείχνει.

Σε ένα αξιοθέατο, που ο κόσμος προτιμάει,
που ο κάθε επισκέπτης μας, πρώτα από κει περνάει.

Είναι η καρδιά τση Ζάκυθος, εκεί κύριε Νικήτα,
πήγαινε βόλτα αν θες και πιες, κερνάει καφέ… και κοίτα.

Ίσως αυτή η εικόνα σου, να σε γεμίσει σκέψεις,
ο τόπος μοιάζει με μαντρί, εσύ τι θα πιστέψεις;

Για ζώα έφραξες Δήμαρχε, μη πω για κάτι άλλο,
κι αν πω για ευαισθησίες σου… ίσως να σε προσβάλω.

Έχεις βαλθεί και μπράβο σου, τη Ζάκυνθο να αλλάξεις,
μόνο στην κάθε κίνηση, τον τρόπο να κοιτάξεις.

Συνεργασία θετική θέλει, κι όχι διχόνοια,
σ’ αυτή την προχειρότητα, η Ζάκυθο είναι χρόνια.

Θέλει μυαλό και πρακτικές, και μέτρο που θα παίξεις,
μ’ αν το προφίλ σου μαραθεί, μόνο εσύ θα φταίξεις.

Τση Μπόχαλης τα κάγκελα, τώρα θα τραγουδιόνται,
στου Στράνη γαϊδουράγκαθα, και θέατρο αμόντε!!!