Μουδιασμένη επανεκκίνηση | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος

Η ημέρα επανεκκίνησης του τουρισμού και για τα νησιά έφτασε. Από αύριο ανοίγουν όλα τα αεροδρόμια και ξεκινούν τα ταξίδια των πλοίων από λιμάνια της Ιταλίας. Όλοι κρύβουμε μέσα μας μια δόση ελπίδας ότι κάτι τελικά θα γίνει και όπως λέμε «η ελπίδα πεθαίνει τελευταία». Έχουμε και κάποια καλά χαρτιά ως χώρα, αλλά και σαν νησί. Την περίοδο της κορύφωσης της πανδημίας, βγήκαμε σχεδόν αλώβητοι. Τώρα, θα εισπράξουμε αυτά τα θετικά στοιχεία; Κανείς δεν ξέρει και κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί τίποτα. Οι γνώμες διίστανται και η κοινωνία διχάζεται. Όσοι έχουν ωφελήματα από τον τουρισμό προσμένουν και ελπίζουν. Οι άλλοι που δεν έχουν, εκφράζουν δυσφορία για το ότι θα έρθουν «διάφοροι», οι οποίοι μπορεί να μας μολύνουν και να δημιουργήσουν προβλήματα εκεί όπου δεν είχαμε. Εγώ λέω ότι για όλα χρειάζεται και λίγη τύχη, πέραν της προσοχής και της εφαρμογής των προβλεπόμενων κανόνων. Θεωρώ ότι με τα δεδομένα των προηγούμενων ετών και των προορισμών των επισκεπτών μας, κυρίως Βρετανία και Ιταλία, λίγα πράγματα στο τέλος μπορούν να γίνουν. Ας προετοιμάζεται μικρό καλάθι και οργάνωση για το πως περνάμε το χειμώνα και πως κερδίζουμε την επόμενη χρονιά. Πολλά καταλύματα δεν θα ανοίξουν καθόλου όπως φαίνεται, το ίδιο και πάρα πολλές επιχειρήσεις του τουρισμού. Χιλιάδες εργαζόμενοι και επιχειρηματίες χωρίς κανένα εισόδημα και οι πιο πολλοί από τους τελευταίους και με χρέη σε κάθε πλευρά, τα οποία χρέη δημιουργούν αλυσιδωτές παρενέργειες. Όταν ακούω το δίκαιο των αιτημάτων των εργαζομένων, το οποίο και το κατανοώ, γνωρίζοντας την «πιάτσα» καλά, λέω αυτοί στο τέλος μπορεί να ελπίζουν και σε ένα ταμείο ανεργίας, που δεν φτάνει φυσικά, όμως την ίδια ώρα άλλοι ελεύθεροι επιχειρηματίες ούτε σε αυτό μπορούν να ελπίζουν. Είναι οι στρεβλώσεις της οικονομίας αυτές και οι παρωχημένες ιδέες για την εργασία. Τέλος πάντων, όλα αυτά μπορεί να θεωρηθούν γκρίνια ή κακό προαίσθημα για το τι θα γίνει τελικά. Η καλύτερη περίπτωση θα είναι, κάτι να πετύχουμε για δύο τρεις μήνες και να είμαστε τυχεροί στο να μην έχουμε κρούσματα. Ας τα ευχηθούμε αυτά και βλέπουμε για τα υπόλοιπα. Άλλωστε αν η κυβέρνηση θέλει να είναι σοβαρή όπως διατείνεται και όντως σε κάποια πράγματα μέχρι τώρα το απέδειξε – οφείλουμε να της το αναγνωρίσουμε – ας σχεδιάζει το επόμενο βοήθημα των ανθρώπων του τουρισμού με γνώμονα το χειρότερο σενάριο και μακάρι να μη χρειαστεί καμία βοήθεια ή μικρή. Αν όμως βρεθεί στο τέλος χωρίς λύση, θα υποστεί και την κατακραυγή.

photo: protothema.gr