Από το σκάνδαλο Novartis στον εξευτελισμό κάθε κράτους δικαίου | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος

Έχω γράψει αρκετές φορές στο παρελθόν για το σκάνδαλο Novartis και την άποψη μου, ότι σκάνδαλο στο φάρμακο, όχι μόνον από τη συγκεκριμένη εταιρία, υπήρξε. Όμως το δικό μας το μυαλό δεν ήταν ποτέ στην αλήθεια, στην εφαρμογή κανόνων, ώστε οι τρύπες του συστήματος να κλείσουν και κυρίως να εισπράξουμε αποζημίωση από τη συγκεκριμένη εταιρία και από άλλες, για τη βλάβη που προξένησαν στην οικονομία της χώρας μας, αλλά το πώς θα χρησιμοποιήσουμε την ευκαιρία για να βλάψουμε συλλήβδην, τους πολιτικούς μας αντιπάλους. Έτσι στο τέλος, ούτε αποζημίωση πήραμε, ούτε η αλήθεια φάνηκε και τώρα ψάχνουμε, ποιος ή ποιοι έστησαν και αν έστησαν αυτή τη σκευωρία. Όφελος μηδέν, ζημιά τεράστια. Άλλοι μένουν στις συκοφαντίες, άλλοι βρίζουν τους σκευωρούς, άλλοι τα ρίχνουν στον αόρατο Ρασπούτιν, άλλοι κακίζουν λειτουργούς της δικαιοσύνης «ευαίσθητους» σε κομματικά κελεύσματα. Η αλήθεια απούσα και η ρετσινιά εύκολη. Ακόμη και για χρήμα μιλούν κάποιοι, ενδεχομένως χωρίς στοιχεία. Τέτοιες ώρες τέτοια λόγια που λένε, τα στοιχεία μας μαράνανε, αλήθεια ενδιαφέρεται κανείς; Ό,τι πούνε και ό,τι κάτσει. Στο τέλος δεν θα μάθουμε την αλήθεια και όλοι θα βγούνε μουτζουρωμένοι από αυτό το σκηνικό. Η Βουλή θα βγάλει τρία – τέσσερα πορίσματα, όσα και τα κόμματα, κάποια εκ διαμέτρου αντίθετα μεταξύ τους. Η πλειοψηφία θα κάνει αυτό που νομίζει και οι πάντες θα μείνουν με τη δική τους αλήθεια ή τη μισή αλήθεια στην καλύτερη περίπτωση. Δεν θα είναι η πρώτη φορά φυσικά, μακάρι να είναι η τελευταία… Η πρώτη φορά αριστερά όμως, με λογικές ΟΠΛΑ κατά πολιτικών αντιπάλων, ευτυχώς χωρίς σφαίρες, τα έκανε θάλασσα και τώρα τα λούζεται. Το δίκαιο και η αλήθεια τώρα «πάπαλα». Θα το βρει, αν το βρει ποτέ, η ιστορία…

photo: ygeiamou