Χρονιά με τα ούλα τσης

Το 2020, θα μείνει στην καρδιά μας,
αυτά που μας ξημέρωσε, θα λέμε στα παιδιά μας.

Απ’ την αρχή πάει στραβά, απ’ την αρχή που μπήκε,
ωραίους, υγιέστατους, κι ατσάκιγους μας βρήκε.

Τα μανικιούρ, τα πεντικιούρ, τα γυμναστήρια μας,
τσι σύνηθες συνήθειες, και τα νοικοκυριά μας.

Εζήλεψε τη φόρα μας, την καλοπέραση μας,
κι είπε να στείλει πράματα, για την περίπτωση μας.

Μας έκοψε τον τσαμπουκά, με τον ιό του Μάο,
κι αμέσως μας φρενάρισε, δεν βγαίνω, δεν χουμάω.

Πλήγμα… για τα παράνομα, γκρίνια στα παντρεμένα,
πολλά στην καταμέτρηση, ήταν τα διψασμένα.

Λένε πως γκαινιαστήκαμε, πρωθυπουργό γκαντέμη,
ψάχναμε για αλουμίνιο, και βρήκαμε μαντέμι.

Τι θα μας έβρει, ακόμα τι… στο έτος που περνάμε;
με μία φοβία μέσα μας, ούλοι μας τριγυρνάμε.

Ο Μάης μας ξεβράκωσε, Ιούλιο θυμίζει,
αντί δροσιά… με καύσωνα τώρα μας βομβαρδίζει.

Πετάξαμε σκεπάσματα, ανοίξαμε ερκοντίσια,
εβγάλαμε από πάνου μας, και ούλα τα περίσσεια.

Πως ήρθε και το τέλος τσους, σκιάζονται τα λουλούδια,
φοβούνται τα χειρότερα, κι αυτά τα κακοζούδια.

Προχθές λίγο μας βούρκωσε, έκαμε πως θα βρέξει,
για να δροσίσει, αλλά που… ήθελε να μας παίξει.

Και ροβολώντας άτακτα, πάμε προς Καλοκαίρι,
δίχως κανείς να ξέρουμε, εφέτος τι θα φέρει.

Βαδίζουμε στο άγνωστο, με βάρκα την ελπίδα,
οδεύοντας, σερνόμενοι, σε κοφτερή λεπίδα.

Κόσμος πολύς εβρέθηκε, με πρόωρες ρυτίδες,
μα και πιο πρώτα φούντωσαν, πολλών οι αιμορροΐδες.

Μου λένε για το Δήμαρχο, που έχουμε ωστόσο,
πως πάει σαν γεροκάβουρας, μα θα το διαπιστώσω.

Πλανιέται και η ερώτηση… για Δήμαρχος αν κάνει,
προχθές στο δρόμο ρώταγε, που βάζουνε στεφάνι.

Για τη γιορτή τση ένωσης, με τη μητέρα Ελλάδα,
που ‘ταν αιτία και για με, να φάω την αλιάδα!!!

Καστρινός

*Φωτογραφία: aerikes-epoxes.com