«Σκληρή» αντιπολίτευση μέχρι την… μαλακή καρέκλα

Είναι γνωστό τοις πάσι, πως ο κάθε λαός έχει την κυβέρνηση που του αξίζει, κάτι το οποίο ισχύει απολύτως και σε όλες τις υπόλοιπες βαθμίδες εκπροσώπησής του ή αν προτιμάτε εξουσίας, καθώς ο ίδιος ο λαός είναι αυτός που εκλέγει, στηρίζει ή ακόμα και ανέχεται τον κάθε κυβερνήτη. Το ίδιο συμβαίνει και με την αντιπολίτευση. Όσο του αξίζει, του κάθε λαού, η κάθε κυβέρνηση που έχει, άλλο τόσο του αξίζει και η αντιπολίτευση. Όσο πιο αδύναμη, αδιάφορη, λίγη ή ακόμα χειρότερα, συμβιβασμένη είναι η αντιπολίτευση που έχει ο οποιοσδήποτε κυβερνήτης, τόσο πιο κακή γίνεται η διακυβέρνηση, πάντα εις βάρος των πολιτών. Αυτό συμβαίνει και στην Ζάκυνθο. Οι της αντιπολίτευσης, όχι όλοι, ευτυχώς, αλλά οι περισσότεροι, χαλάνε τον κόσμο και επιδίδονται σε γαβγίσματα και αλυχτίσματα… Μόλις όμως το «αφεντικό» τους ρίξει ένα κοκαλάκι ή τους δώσει ένα μαξιλαράκι να κάτσουν, αρχίζουν να κουνάνε χαρούμενα την ουρά τους και να κάνουν τούμπες…

Ανδρέας Παπαδημητρίου