«Μπάτη λαμέ»

Έχετε δει ποτέ κανείς, βαρκούλες σε φουρτούνα;
μα θα μου πείτε σύνελθε, τι γράφεις… τι είναι εφτούνα.

Σε φτούνο το σιρόκο του, που πιάνει το λιμάνι,
πολύ δαρμός και κούνημα, μέχρι να ξεθυμάνει.

Γέρνουν βαρκούλες δω κι εκεί, μπρος πίσω, πάνου κάτου,
έχει να πει κάθε σκαρί, κι ο μόλος τα δικά του.

Μια ταραγμένη θάλασσα, είδατε πως τσι κάνει;
καμία φορά στο φούσκωμα, να τσι βουλιάξει φτάνει.

Στη λύσσα εφτούνου του καιρού, και των στοιχειών τση φύσης,
είναι κι η ισορροπία σου, που πρέπει να κρατήσεις.

«Μπάτη λαμέ» είναι φίλοι μου, ούλα στην κοινωνία,
ανάλογα σε ποία πλευρά, θα βρούνε συμφωνία.

«Μπάτη λαμέ» κυρ Δήμαρχε, τριγύρω σου είναι όλοι,
το ξέρουν, το γνωρίζουνε, περίχωρα και πόλη.

«Μπάτη λαμέ» τι λέγεται; να μάθεις θα φροντίσω,
πότε από δω, πότε από κει, καλούμαι να απαντήσω.

Εδώ καπάτσοι σέρνονται, με κοσμοθεωρίες,
για να πετύχουν πιάνονται, κι από τσι δυο μερίες.

Είτε από δω, είτε από κει, στη μέση έχουν καρτέρι,
ανάλογα θα γείρουνε, και όπου τσου συμφέρει.

Αυτό καλέ μου Δήμαρχε, οφείλεις να το ξέρεις,
γιατί στο λάθος πάτημα, δεν θα τα καταφέρεις.

Δεν είναι μόνο φίλτατε, η συμμόρφωση του Δήμου,
παράλληλα είσαι υπεύθυνος, και του καιρού του πρίμου.

Αδιαφορείς για πράματα, που έχει το τσουβάλι,
δεν θες να δώσεις ούτε ευρώ, και «Σκρουτζ» σ’ έχουνε βγάλει.

Πολιτισμός μου είπανε, δεν ξέρεις τι σημαίνει,
σ’ αυτόν… που νιώθει η Ζάκυνθος, και λίγο ανασαίνει.

Σιγά σιγά οι πολίτες σου, έχουν να πούνε κι άλλα,
μέσα από με βγαίνει η βροχή, μα τώρα είναι ψιχάλα.

«Μπάτη λαμέ» κυρ Δήμαρχε, η δώθε κείθε έλξη,
έχει πολλά για να σου πει, φύλαξε αυτή τη λέξη.

Ελπίζω να την έχουμε, γλυκιά την καλημέρα,
αυτό είναι στο χέρι σου, θα δούμε πάρα πέρα!!!

Καστρινός