Παιδεία και Υγεία | Γράφει ο Διονύσης Ιθακήσιος

Οι πρόγονοι μας έλεγαν «Ουδέν κακόν αμιγές καλού». Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, και εμείς να ανακαλύψουμε τα θετικά μέσα σε αυτή την πρωτόγνωρη και δύσκολη συγκυρία. Το πρώτο είναι μια διαφορετική συμπεριφορά όλου του πολιτικού κόσμου. Μία συναίνεση που δεν την είχαμε συνηθίσει κυριαρχεί, με προτάσεις φυσικά επισήμανση των λαθών, τεκμηριωμένη κριτική. Λίγα τα φάλτσα ευτυχώς, που δεν χαλάνε την γενική εικόνα. Ακόμη και η Εκκλησία με όλες τις δυσκολίες τελικώς αντελήφθη, ότι άλλο το υπερφυσικό, άλλο η λογική της καθημερινότητας. Εγώ όμως θέλω να σταθώ σε δύο πολύ σοβαρά αγαθά μιας σύγχρονης κοινωνίας. Θα έπρεπε υπό της παρούσες συνθήκες να προτάξω την υγεία, όμως θα βάλω μπροστά την παιδεία, μιας και η υγεία και η κοινωνική συμπεριφορά προϋποθέτει παιδεία. Το είχαμε κάπως βάλει στην άκρη, ίσως η κρίση άφησε κάποιες υποχρεώσεις προς στο μέλλον του τόπου μας και των παιδιών μας να έμειναν πίσω σε κονδύλια για παροχές στο εκπαιδευτικό μας σύστημα. Δεν θα το αμφισβητήσω, ούτε θα το αγνοήσω. Όμως θα πω ότι και όλοι μας μέσα στον άκρατο ευδαιμονισμό, τον υπερβολικό εγωκεντρισμό και την εγκληματική αδιαφορία για αρχές και αξίες, χάσαμε το μέτρο παραμελήσαμε την διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας στο σπίτι και τα αφήσαμε όλα στο σχολείο και όπου βγει. Η παιδεία δεν είναι μόνο γνώση, είναι και συμπεριφορά και ευγένεια και καλοί τρόποι και υπακοή στους νόμους, αλλά και αγάπη στην πατρίδα, σε παραδόσεις, σε ότι μας κρατάει δεμένους με τον τόπο μας. Αυτά τα ξεχάσαμε, αφήσαμε το δάσκαλο μόνο και αβοήθητο πολλές φορές και κατηγορούμενο, για ευθύνες δικές μας και δικό μας έλλειμμα. Τώρα που χρειαζόμαστε την παιδεία ως κτήμα και ως μέσον κατανόησης των σημερινών αναγκών για συμπεριφορές ανθρώπινες και κοινωνικές, για εφαρμογή κανόνων και τάξης ακόμη και σε ένα καφέ ή στο σούπερ μάρκετ, βλέπουμε την έλλειψη αυτή έντονα επαυξημένη, φυσικά με τα παλιά κακά της φυλής μας. Αντί με το χρόνο να βελτιωθούμε, δυστυχώς, η κατάσταση μας ξέφυγε. Ευκαιρία λοιπόν να ενδοσκοπηθούμε όλοι και να βελτιώσουμε την συμπεριφορά μας. Το κράτος όμως να δει πως θα βελτιώσει την παρεχόμενη παιδεία σε όλα, κυρίως σε ανθρώπινο δυναμικό. Δεν γίνεται κάθε χρόνο οι μισοί εκπαιδευτικοί να είναι έκτακτοι και εποχικοί. Με τι δύναμη και κουράγιο να ανταποκριθούν στα καθήκοντά τους; Όμως και οι υποδομές πρέπει να βελτιωθούν και οι σύγχρονες τεχνολογίες να μπουν ουσιαστικά στην παιδεία. Ψαχνόμαστε τώρα για μαθήματα μέσω τηλεδιάσκεψης για την Γ’ Λυκείου και δυστυχώς άκρη δεν βρίσκουμε. Έρχομαι στην υγεία, βασικά στο τόσο συκοφαντημένο Εθνικό Σύστημα Υγείας, όχι και πάντα άδικα. Όμως ήρθε η ώρα η πολιτεία να κάνει την επιλογή της χωρίς ταλαντεύσεις. Η πανδημία απέδειξε, ότι το ΕΣΥ με τα καλά και τα κακά του και αντέχει και είναι το μοναδικό, σταθερό σημείο για την παροχή υγείας σε όλους τους πολίτες. Δεν αμφισβητώ το ιδιωτικό κομμάτι της υγείας. Όμως η ζωή έδειξε ότι, η πρόσβαση σε αυτό, δεν είναι οικονομικά κυρίως εφικτή, για το μεγαλύτερο τμήμα των πολιτών. Ενίσχυση, λοιπόν, του συστήματος χωρίς περιστροφές με προσωπικό, άνοιγμα των ΜΕΘ, και οτιδήποτε άλλο που θα καθιστά το δημόσιο σύστημα υγείας πυλώνα του κοινωνικού κράτους. Ότι γίνει τώρα να μην ξεχαστεί μετά ή να εγκαταλειφτεί. Όχι όπως στα έργα των Ολυμπιακών αγώνων μου εγκαταλείφθηκαν και χορταριάζουν. Η εύρυθμη λειτουργία του συστήματος υγείας απαιτεί όμως και παιδεία. Έχουμε δει πολλές φορές τις απαράδεκτες συμπεριφορές των συμπολιτών μας μέσα στα νοσοκομεία. Χωρίς παιδεία δεν υπάρχουν σωστές, κοινωνικές σχέσεις και υπεύθυνοι, ενεργοί πολίτες. Αλλά και η ασφάλεια των πολιτών απαιτεί ένα καλό σύστημα υγείας. Τα της αγέλης ας τα αφήσουμε ως επιλογή για άλλους ανεύθυνουπεύθυνους. Όμως και εμείς, ας μην τους δικαιώνουμε συμπεριφερόμενοι πολλές φορές, ως αρχηγοί ή μέλη αγέλης…

photo: jubafoundation



Τελευταία άρθρα