Σκέψεις του Αλεκάρα

Σαν σκύλος θα τα πω αυτά, που βλέπω πούλιο πέρα,
κι όσα που εσείς δεν πιάνετε, μυρίζω στον αέρα.

Τυραννικές οι εποχές, και αβέβαιο το μέλλον,
δίχως καμία υπόσχεση, κι ο ήλιος ο ανατέλλων.

Δεν βρίσκεις κάτι ευχάριστο, που ξεκινάει η μέρα,
κι αυτή η κακοδιάθεση, σμίγει με τον αέρα.

Μάχεται για το αύριο, μ’ ανάσα φοβισμένη,
δεν ξέρεις ως το σούρουπο, και τι σε περιμένει.

Ο κόσμος όλος άλλαξε, γιατί… αναρωτιέσαι,
είσαι ένας στόχος μόνιμα, κι από παντού χτυπιέσαι.

Πυρπόλησαν τα όνειρα, θύμα και η ελπίδα,
τώρα σε κάθε βήμα μας, κρύβετε μια παγίδα.

Τι άραγε ευθύνεται, για αυτή μας την πορεία;
θα είναι λάθος χάραξη, ή κάποια συγκυρία.

Κι η εκκλησία έχασε, αίγλη απ’ το μέτωπο τσης,
σημάδια τσης διακρίνονται, σκιές στο πρόσωπο τσης.

Δεν είναι ότι οι πατέρες μας, πιστεύουν δεν πιστεύουν,
είναι το κάθε πρόβλημα, και πως το ερμηνεύουν.

Ράσο από ράσο ανάλογη, είναι και η χημεία,
λόγο βαθιάς αντίληψης… έχουν διχογνωμία.

Και σκέφτεται το ποίμνιο, το λάθος που υπάρχει;
τσι εκπομπές που παίζονται, του κάθε καναλάρχη.

Υπάρχει αναστάτωση, κι η εκκλησιά σημαίνει,
η πίστης είναι φάρμακο, για όλα… επιμένει.

Σαν κοινωνία βαλλόμαστε, από παντού αδιακρίτως,
και δεν συμβαίνει τίποτα… τίποτα απολύτως.

Κι αυτό μας φέρνει εύκολα καινούργια δεδομένα,
που είναι πρώτης είδησης, και τεκμηριωμένα.

Τα μέσα ενημέρωσης, κι αυτά είναι θρησκεία,
και το γυαλί που βρίσκεται, μέσα σε κάθε οικία.

Όλα είναι επικίνδυνα τώρα, και θέλει μάσκα,
μα και μ’ αυτή πηγαίνουμε… μπροστά έχουμε Πάσχα.

Κι ας νιώθουμε τα χέρια μας, συνέχεια λερωμένα,
μες το μυαλό συμβαίνουνε, που ειν’ όλα πειραγμένα.

Σαν σκύλος σκέψεις έκανα, για δεν καπνίζω πίπα,
και όλα αυτά να ξέρετε, αντί για εσάς τα είπα!!!



Τελευταία άρθρα