Χαλβάς και μαντολάτο

Βρεθήκανε στη βόλτα τσους, χαλβάς και μαντολάτο,
ξερό το βλέμμα του ενός, του αλλουνού μελάτο.

Εκάτσανε, τα λέγανε, για γεύσεις και για άλλα,
πόσες στροφές να δέσουνε, τσου κάνει η κουτάλα.

Και στη φωτιά να γίνουνε, δεν θέλει κουτουράδες,
θέλει σβελτάδα, διάθεση, και τσι δουλειές σεστάδες.

Τα υλικά που φτιάχνονται, τα μαστορίσια χέρια,
κι ύστερα μελετήσανε, αν κόβουν τα μαχαίρια.

Αφού τα΄χουν στο δρόμο τσους, περνάνε από φτούνα,
γιατί κι αυτά στο κόψιμο, βγάζουνε και φουρτούνα.

Ο ένας με το κόψιμο, τρίμματα του πετάει,
λεπίδα που΄ναι ατρόχιστη, το άλλο το μασάει.

Εγώ του λέει ο χαλβάς, δεν μ΄έχουν κομματάκια,
και η συσκευασία μου, δεν είναι σε κουτάκια.

Εμέ με χαλβαδιάζουνε, πρώτα για να με πάρουν,
και δεν σου λέω για σερνικούς, κυρίες με γουστάρουν.

Λιώνω μέσα στο στόμα τσους, με γεύσεις τσου μιλάω,
με κόκα κόλα η γλώσσα τσους, αφρίζει και γελάω.

Εμέ όταν δαγκώνουνε, σαν καραμέλα τρίβω,
μα όμως πρέπει να΄χουνε, και το σπαστήρα βίβο.

Εγώ φίλε δεν τρώγομαι, να ξέρεις με τα ούλα,
κι είμαι πολύ επικίνδυνο, αν έχουν μασελούλα.

Θέλω να΄ναι υγιέστατη, η οδοντοστοιχία,
και μάσημα όχι λαίμαργο, να κόβει με ησυχία.

Τότε μ΄απολαμβάνουνε, και να σου πω και κάτι..
πως είμαι εγώ Ζακυνθινό, σου μπαίνω μεσ΄το μάτι.

Και βγαίνω και σαν έθιμο, μαζί με μασκαράτα,
αφού στου δρόμου τα άρματα, πετάνε μαντολάτα.

Όμως εσύ είσ΄αρτημή, και εγώ χαλβάς νηστείας,
ξερό σε περιτύλιγμα, και εμφάνισης αστείας.

Η καθαροδευτέρα μας τι λες θα προτιμήσει..
το πιάτο στο τραπέζι τσης, εμένα θα τιμήσει.

Τεντώσανε τα νεύρα τσους, όμως θα τσου φρενάρει,
μία κουβέντα κάνανε, διαστάσεις δεν θα πάρει.!!!



Τελευταία άρθρα