Ακτίδα Φωτός! | Η πνευματική δραστηριότητα της ζακυνθινής νεολαίας

Ποιος γνωρίζει αλήθεια πόσα και ποιά είναι τα ταλαντούχα παιδιά στο νησί μας; Και πώς να το μάθουμε, αφού τα τοπικά ΜΜΕ «περί άλλα τυρβάζουν», ( που δεν αμφισβητείται βέβαια η αναγκαιότητα και η αξία τους.)
Αλλά πέρα από τις όποιες αντιπαραθέσεις, τα κοινωνικά μας προβλήματα, τις κομματικές μας τοποθετήσεις, (που καλώς προβάλλονται), δεν είναι καιρός να δώσουμε μια ελάχιστη προσοχή στα παιδιά μας, την ελπίδα για το αύριο του τόπου μας, τη Νεολαία του νησιού μας, την ταλαντούχα και σκεπτόμενη ;
Αφορμή για τις πάρα πάνω σκέψεις στάθηκε η ανάγνωση της Ποιητικής Συλλογής της νεαρής ποιήτριας Άννας Πατρινού (24 χρόνων). Από τα γεμάτα ευαισθησία και στοχασμό ποιήματα, παραθέτω μόνο ένα, αντιπροσωπευτικό δείγμα της γραφής της, και αφήνω τον αναγνώστη να κρίνει!

Καμπινάκια*

Σε ορεινό μετόχι, σε νησί,
με τα χνώτα του νοτιά στο πρόσωπο
σπέρναμε και θερίζαμε.
Κάματο δε νογάγαμε για το ψωμί.
Τα πιθάρια μας να’ ναι γιομάτα.

Οι πευκοβελόνες
με το πάτημά μας έτριζαν τα πλήκτρα τους.
Μέλισσες χόρευαν πάνω απ’ τη γύρη.

Στέγνωναν τα χειλάκια των μικρών παιδιών,
ώσπου το χέρι του παππού
με ιερό τίναγμα, με μαεστρία,
τον σίγλο έριχνε αλαφρό, βαθιά
στο καθαρό πηγάδι,
ν’ αναδυθεί ως την επιφάνεια
δροσερό νερό.
Χυνόταν το μισό.
όμως σαν έπινες
λευτέρωνες τον κάματο της ημέρας.

Τράνευες κοιτάζοντας ψηλά.
Ένα » αχ»
σαν να’ ταν όλη η δρόσος
κάθε του σταγόνα.
Κι’ ημέρευε ο ιδρώτας ο αλμυρός.

Κλήμα, πεύκο, συκιά,
αρχαία ελαία.
Με τα χέρια σε χάδια κορμών,
σε φορά προσευχής.
Με τα εναγώνια μάτια στο μέλλον.

Άννα Πατρινού

Την εικόνα της ζακυνθινής υπαίθρου έχει δώσει σε πέντε λέξεις ο ποιητής μας Δ. Σολωμός «Μάγεμα η Φύσις κι’ Όνειρο!».
Πόσο παρήγορο, μπορεί να πει κανείς, ότι είναι, 200 χρόνια μετά στην τεχνοκρατούμενη και αμφιλεγόμενη πνευματικά εποχή μας να περιγράφεται με ανάλογη ευαισθησία η Ομορφιά της Φύσης του Νησιού μας. Μιας ομορφιάς κρυμμένης πίσω από τα πολυτελή ξενοδοχεία και τα καμένα δάση!…Και δεν μπορεί παρά να είναι αισιόδοξο το μήνυμα ότι συνεχίζεται η ποιητική παράδοση του νησιού μας εκφρασμένη μέσα από την διεισδυτική ματιά και την ευαισθησία των Νέων μας!

Μαρία Κόκλα
Συνταξιούχος εκπαιδευτικός

* τοποθεσία στο Κερί Ζακύνθου



Τελευταία άρθρα