Ο Ερασίμολπος αυτοσαρκάζεται:

Ποιος θα το φανταζότανε στην τρίτη ηλικία,
πως μου ’μελλε ν’ ασχοληθώ με την τριχοφυΐα.

Κατάπια ούλα τα χάπια μου, που μου ’δωσε ο γιατρός,
τρίχες για να φυτρώσουνε, μη γίνω καραφλός.

Κι αυτές οι αθεόφοβες εβγήκανε στ’ αυτιά μου,
στη μύτη μου, στα φρύδια μου, στον κ…λο, στ’ απ…τά μου!

Οι ώμοι μου τριχώσανε, λες κι ήτανε πιθήκου,
τα γένια μου μακρύνανε, ατάκα και απίκου!

Η πλάτη μου αρκούδεψε, τα χέρια λυκανθρώπου,
τα φρύδια μου δασέψανε σαν άγριου ανθρώπου!

Τρίχες λοιπόν εβγήκανε ολούθε στο κορμί μου,
μα ούτε μια δεν φύτρωσε στην έρμη κεφαλή μου.

Ο «πόνος» μου λοιπόν εδώ, είναι σαφώς λεγμένος,
πως όποιος πάει για μαλλί, θα έβγει κουρεμένος!!



Τελευταία άρθρα