«Μια πορνογραφική σχέση» | Κριτική παράστασης από την Κατερίνα Δεμέτη

Έκπληξη για τα θεατρικά δεδομένα του νησιού μας, που πάντα ευλογεί τα ξένα γένια -τα αθηναϊκά κυρίως-, η παράσταση της θεατρικής διασκευής του έργου του Philippe Blasband: «Μια πορνογραφική σχέση», σε σκηνοθεσία του δικού μας Θοδωρή Καμπίτση, σκηνικά/κοστούμια της φίλης Θάλειας Ξενάκη, μουσική του Διονύση Μπουκουβάλα, και στη διανομή ρόλων το Θοδωρή Καμπίτση, την Τασία Παπαδημητρίου και τη Ζωή Παπαργύρη.
Έκπληξη ευχάριστη, αφού μέσα σε πολύ αντίξοες για την θεατρική ζωή του νησιού μας παραγωγή, παρακολουθήσαμε μία υποδειγματική παράσταση, που ξέφυγε από το συνήθη μέτριας αισθητικής και κουλτούρας ερασιτεχνισμό και με επαγγελματική ποιότητα, μάς κράτησε για μία ώρα κι ένα τέταρτο περίπου, καρφωμένους στην καρέκλα, να παρακολουθούμε χωρίς ανάσα μία ανθρώπινη ιστορία αγάπης, κρυμμένη πίσω από την αρχική προδήλωση μίας πορνογραφικής επαφής.

Και παρηγοριά επίσης, γιατί διαπιστώσαμε ότι, βάζοντας τον πήχη ψηλότερα κι αναζητώντας ρεπερτόριο σύγχρονο και εξω-ζακυνθινό, είμαστε ικανοί να πραγματοποιήσουμε καλύτερες δουλειές, απελευθερωμένοι από τους συνήθεις γραφικούς τύπους, εστιάζοντας στη δύναμη της υποκριτικής τέχνης και λιγότερο στα βλαχομπαρόκ σκηνικά στοιχεία.
Γιατί η παράσταση του Θοδωρή, με μινιμαλιστική αισθητική και ρεαλιστική έκφραση, απογύμνωσε από το συγκεκριμένο χώρο και το χρόνο, μίλησε κατ΄ ευθείαν στην καρδιά κι έδωσε άφεση στην αγάπη, με όποιον τρόπο κι αν γεννιέται κι όποιαν έκφανση κι αν ενδύεται.
Τελευταία βδομάδα τώρα και προτροπή μας να σπεύσετε να την απολαύσετε στον ΑΥΡΙΑΚΟ, ευχόμενοι να τη συνεχίσουν.
Γιατί «κάνουνε θέατρο για την Ψυχή μας»…