Ξέρω να μαγειρεύω

Ένα απ’ τα προβλήματα, που έχω στο κεφάλι,
είναι η κατσαρόλα μου, τση μέρας τι θα βγάλει.

Τα άλλα ούλα του νησιού, τ’ αφήνω για τσου άλλους,
γιατί μου κάνουν πίεση, και πόνους τσου αστραγάλους.

Δεν βγάζεις άκρη πουθενά, κάπως για να βαδίσεις,
κι αν κάμεις τον αγώνα σου, δεν έχει να κερδίσεις.

Γιατί υπάρχει αντίδραση, ασυνεννοησία,
άκρος ισχυρογνώμονες, και ακαταστασία.

Και όλα αυτά στην αίθουσα, που ‘χουν καταπατήσει,
που αυτό δείχνει… η Ζάκυνθος, πως έχει καταντήσει.

Είναι ένα απρόσεχτα, κουτσουρεμένο δέντρο,
αυτός ο χώρος που είχαμε, πνευματικό μας κέντρο.

Χώρος σεμνός, πολιτισμού, οικία κάθε ανθρώπου,
ο Παρθενώνας θα τον πω, και φως του κάθε τόπου.

Εκεί οι εκδηλώσεις μας, για πρόσωπα μεγάλων,
μα υπάρχει ο απόηχος, απ’ τσι βρισιές των άλλων.

Διασκορπισμένοι στα έδρανα… κι η εικόνα έχει δέσει,
με ύφος σοβαρότητας, στου σύμβουλου τη θέση.

Κατρακυλάμε άξια, και… φαίνεται νομίζω,
για αυτό στην κατσαρόλα μου, που άφησα γυρίζω.

Έτσι κι αλλιώς τον τόπο μου, εγώ δεν θα τον σιάξω,
όμως το αυγολέμονο, ξέρω πως θα το φτιάξω.

Ξέρω για εμέ τι είναι καλό, και τι με καταστρέφει,
αν ξεχειλίσει το κορμί, πίσω δεν επιστρέφει.

Με διακατέχει η λογική, και η σειρά που έχω,
το πιάτο τσι αρεσκείας μου, να καταπιώ δεν τρέχω.

Τα πάντα σε έναν άνθρωπο… το λέω σαν οδηγία,
ισχύει και για τον τόπο μας, η εμφάνιση, κι η υγεία.

Η καθαρή εικόνα μας, η αρχοντιά, το σέστο,
και όχι η προχειρότητα… να λες στο ντρίτο… χέστο.

Θέλει φινέτσα, και γραμμή… γραμμή με πειθαρχία,
τότε θα ήταν άγνωστη, η λέξη αποτυχία.

Που μένει χρόνια στο νησί, κι έχει την πρώτη θέση,
κι αν συνεχίσει Δήμαρχε… θα πει ότι σ’ αρέσει!!!

photo: vectorstock.com



Τελευταία άρθρα