Ο σώγαμπρος

Η τύχη του ήταν σώγαμπρος, να μπει σε κάποιο σπίτι,
κι οι φίλοι τον συγχάριαζαν, μπράβο γαμπρέ μαγκίτη.

Δεν μέτρησαν στον έρωτα, διπλώματα, πτυχία,
απλά εκεί που χώθηκε, έκαμε επιτυχία.

Πήρε γυναίκα, πεθερά, και κατοικία μεγάλη…
και πάρκινγκ για αυτοκίνητο, αν είχε εκεί να βάλει.

Κι άλλα που ‘χει η μονάκριβη, αλήθεια τι ευτυχία,
θα ταίριαζε στον τύπο του, να ‘χε ξενοδοχεία.

Όμως αυτά που έβρηκε, με τσι διπλές κουρτίνες,
του τυχερού του σώγαμπρου, του πέρασαν ευθύνες.

Τα βράδια ήταν μπάστακας, με φορεμένη ρόμπα,
μη σβήσει κι έχει θέματα, τση πεθεράς η σόμπα.

Πολλές οι υποχρεώσεις του, κι ένα απ’ τα αλμυρά του,
η σχέση η ελεγχόμενη, που ‘χει με την κυρά του.

Προσέχει και τα λόγια του, αν το μενού έχει χόρτα,
παρά… όμως τα νεύρα του, κλείνει σιγά την πόρτα.

Αιτία το κατοικίδιο, που ‘ρθε το πρώτο σκάσε,
όταν είπε στο διάολο, από κοντά μου σπάσε.

Παρόλα αυτά νιώθει πασάς, μες το δικό του… σπίτι,
μα δεν χωνεύει επ’ ουδενί, εκειό τον νεροχύτη.

Εκειό που είναι εύκολο, και το ‘χει σαν να παίζει,
μετά από κάθε γεύμα τσους, σηκώνει το τραπέζι.

Σαν κίνηση ευχαρίστησης… όχι πως του απαιτείται,
κι αν είναι άλλη η γνώμη σας, δεν θέλει να την πείτε.

Μα κάθε μέρα ο καψερός, έχει πολλά που ακούει,
αλλά με το μουρμούρημα… το καμπανάκι κρούει.

Έχει και μια υπόληψη, τα μακριά βρακιά του,
μα μες το σπίτι γδύνετε, φοράει τη νυχτικιά του.

Και τα παπούτσια σαν θα ‘ρθει, τα βγάζει έξω στην πόρτα,
από την ελεγχόμενη, την κοντινή του βόλτα.

Έε ρε και πάρει λέει μπροστά, και κάμει το λιοντάρι,
το μόνο που θα τσι ‘σωζε, να μπούνε σε συρτάρι.

Να πάρει φόρα σαν θεριό, και να σκορπίσει τρόμο,
μα δεν μπορεί… ζορίζετε, για θα βρεθεί στο δρόμο.

Για αυτόν η κάθε κίνηση… είναι δίκοπο μαχαίρι,
και είναι υπέρ του που φιλάει, τση πεθεράς το χέρι!!!

photo: en.wikipedia.org