Καζάνι που βράζει ξανά η Μέση Ανατολή

Από το Ιράν μέχρι την Λιβύη, η εύφλεκτη Μέση Ανατολή βρίσκεται σε αναβρασμό και αστάθεια. Η δολοφονία του Αρχηγού των φρουρών της επανάστασης Σουλεϊμανί στο Ιράκ, μετά από αμερικανική επιχείρηση, έχει προσκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις και γεγονότα. Επιθέσεις των φρουρών σε αμερικανικούς στόχους εντός του Ιράκ, αλλά και ανησυχία σε όλες τις πρωτεύουσες. Κύρια και χειρότερη όμως επίπτωση η πτώση ενός Μπόινγκ με δεκάδες νεκρούς. Οι Ιρανοί φρουροί αναγκάστηκαν τελικώς να το παραδεχτούν ότι από δικό τους λάθος εβλήθη το αεροπλάνο και κατέπεσε. Αυτό έχει φέρει διαδηλώσεις και έντονες διαμαρτυρίες στην Τεχεράνη και σε άλλες πόλεις. Το καθεστώς νιώθει πλέον ότι η υποστήριξη των γνωστών φανατικών φρουρών έχει ως συνέπεια να αντιδρά το προοδευτικό κομμάτι της περσικής κοινωνίας με απρόβλεπτες εξελίξεις. Πολύ περισσότερο, όταν όλο αυτό μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης όσων επιθυμούν μια αποσταθεροποίηση ενός αυταρχικού καθεστώτος όπως αυτό των Αγιοταλάχ. Η ένταση περνάει και στο διπλανό Ιράκ και σε όλη την περιοχή, με το Ισραήλ να νιώθει την απειλή και να βρίσκεται σε ετοιμότητα. Λίγο παρά δίπλα, η Λιβύη περνάει μια δύσκολη φάση του εμφυλίου πολέμου που μαίνεται χρόνια. Έγινε προσπάθεια μιας εκεχειρίας η οποία όμως κράτησε μόνον λίγες ώρες. Τώρα οι ειρηνευτικές προσπάθειες πέρασαν στα χέρια της Ρωσίας με συμμετοχή και της Τουρκίας. Γνωστό πλέον το ενδιαφέρον του κ. Ερντογάν για την περιοχή, μετά την υπογραφή του άκυρου «συμφωνητικού» με την αδύναμη πλέον κυβέρνηση της Λιβύης. Όμως με τον έναν ή τον άλλον τρόπο η Τουρκία μένει στο παιχνίδι των διευθετήσεων εκεί, κρατώντας τον ρόλο του συνομιλητή. Σπεύδει δε τις επόμενες ημέρες εσπευσμένα στο Βερολίνο ο Τούρκος Πρόεδρος για συνομιλίες με την κ Μέρκελ. Ρώσοι, Αμερικανοί αλλά και Γερμανοί κρατάνε την Τουρκία στο παιχνίδι και τις διαπραγματεύσεις και αυτό πρέπει να μας ανησυχεί. Βέβαια σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, που έχουν ξεκινήσει πριν πολύ καιρό χωρίς ουσιαστικά αποτελέσματα, εμείς ποτέ δεν είχαμε θέση και ρόλο, όμως η νέα πραγματικότητα μας κάνει ανήσυχους και μας καθιστά τρομερά ενδιαφερόμενους, για το τι θα κερδίσει ενδεχομένως η Τουρκία από αυτό το αλισβερίσι στο οποίο συμμετέχει. Η Αίγυπτος είναι μια χώρα που και αυτή έχει λόγο στα τεκταινόμενα στην Λιβύη και της οποίας τα συμφέροντα συγκρούονται με αυτά της Τουρκίας ενώ είναι πιο κοντά στα δικά μας συμφέροντα. Θα μπορέσει η Αίγυπτος να υπερασπιστεί και τα δικά της και κατ’ επέκταση, τα δικά μας; Θα το δούμε!!! Όμως η περιοχή είναι καζάνι που βράζει. Χρειάζεται επαγρύπνηση, εθνική συνεννόηση, ετοιμότητα και ευλάβεια των Ευρωπαίων και των συμμάχων μας γενικώς στις υποχρεώσεις τους προς την χώρα μας όπως την έχουν πολλές φορές εκφράσει. Όμως από τέτοιες υποσχέσεις πόσες φορές έχουμε χορτάσει;

photo: fsyn.gr