Ο Ερασίμολπος σχολιάζει

«Ποίει και Σίγα» (Πράττε και Σώπα)
Μια έννοια που στην Ελλάδα σήμερα έχει χάσει την αξία της. Ο Νεοέλληνας λέει (και ξελέει) και συνήθως δεν πράττει ορθά, αλλά ενεργεί κυρίως για προσωπικό και όχι κοινωνικό όφελος, για ιδιοτέλεια και αυτοπροβολή και δίνει προτεραιότητα στην εμφάνιση, τη μεγαλοστομία και την κενολογία.
Χρήσιμο λοιπόν είναι, ο Νεοέλληνας να αφουγκράζεται και να βιώνει την αξία της απλής και αξιοπρόσεκτης ρήσης «Ποίει και Σίγα», που μας φέρνει επιγραμματικά κοντά στις ανάλογες σοφές ρήσεις των αρχαίων Ελλήνων. Μια ρήση που κατευθύνει τον καθένα μας προς τον χώρο της δημιουργίας και της αθόρυβης προσφοράς, χωρίς φανφάρες και εντυπωσιασμούς.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, η φράση «Ποίει και Σίγα», έχει τη δική της θέση, ως στοιχείο θετικό και παρήγορο, στην πορεία τής με πολλές δοκιμασίες Ρωμιοσύνης, αυτής που δεν πρέπει να «την κλαις, γιατί εκεί που πάει να σκύψει νά τη, πετιέται αποξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει…» !



Τελευταία άρθρα