Ευρωπαίος

Χρόνια πολλά Ζακυνθινοί, από καρδιάς το λέω,
βλέπω… καλά πως είμαστε, και μου ‘ρχεται να κλαίω.

Νιώθω ικανοποίηση, και θα το πω ευθέως,
ας είμαι στα τσαρούχια μου, γράφομαι Ευρωπαίος.

Και τι μου λέτε εμένανε, για λύματα, σκουπίδια,
βαρέθηκα απ’ τα νιάτα μου, να ακούω όλο τα ίδια.

Προχθές είναι που έκανα, μπάνιο με το κανάτι,
και τώρα έχω αφρόλουτρα, και ξύστρα για την πλάτη.

Έχω και αυτοκίνητα, καπάτσους αστυνόμους,
είμαι Ευρωπαίος, το ‘παμε, και… ας μην έχω δρόμους.

Δεν έχω την απαίτηση, καλύτερα να είμαι,
το λέω τσι στεναχώριας μου, γέλαγε, τρώγε πίνε.

Όσο για εκειό το κάπνισμα, τη θέση δεν θα πάρω,
θα πω μόνο τι άκουσα… που να τσου φάει σμπάρο.

Τώρα για ποιούς το λέγανε, εδώ θα σας γελάσω,
κι ο νόμος δεν με πίεσε, για αυτό και πάω πάσο.

Είναι τιμή, καμάρι μου, που είμαι Ευρωπαίος,
κι αυτοί με ανταμείψανε, και με φωνάζουν… παίος.

Χαϊδευτικά με βγάλανε, και προς θεού δεν φταίνε,
μα απ’ ότι νιώθω… σίγουρα, με νόημα το λένε.

Είμαι σε όλα μου φτωχός, το μόνο μου μαράζι,
σε όλα απροετοίμαστος, μα αυτούς δεν τσου πειράζει.

Να τηρηθούν οι νόμοι τσους, διατάζουν και επιμένουν,
να βλέπουνε να σέρνομαι, σαν παίος δεν χορταίνουν.

Γιατί πουλούν ανάπτυξη, και εγώ δεν την αντέχω,
που μπαίνουν στην μπασία μου, και υποδομές δεν έχω.

Πετάει και το δημόσιο, δεν κρύβω τη χαρά μου,
έχω σε όλα σύστημα, εγώ και η συμφορά μου.

Και τσι γιορτές που έρχονται, τίποτα δεν θα λείψει,
οι ευχές θα μας τα φέρουνε, το έχω ανακαλύψει.

Για αυτό ευχές Ζακυνθινοί, να δίνεται αρχίστε,
σαν Ευρωπαίοι δείξετε, και τα στραβά αφήστε.

Δεν έχει παρεξήγηση, και ο φίλος Ευρωπαίος,
του αρέσει λέει χαϊδευτικά, να με φωνάζει… παίος!!!