Του «Καστρινού» τα κάλαντα! Καλή χρονιά!

Χρόνια πολλά σου Ζάκυνθος, καλή χρονιά και πάλι,
και τούτο χρόνο μάζεψες, πολλά μες το τσουβάλι.

Εσάρωσες καμώματα, χοντράδες και αναγούλες,
πολλά τα λόγια τ’ άχρηστα… πέρασες κι εκλογούλες.

Είπες να αλλάξεις μια μπουκιά, να μπάσεις νέο αίμα,
στο πρόσωπο όμως πρόσεξα, και τώρα βάζεις κρέμα.

Στα ίδια μένεις άμοιρη, η εικόνα σε εκθέτει,
με ρουζ να καμουφλάρεσαι, θα ‘ναι πολλά τα έτη.

Ομίχλες και το ‘19, σε όλη του τη διάρκεια,
δεν είχες ούριο άνεμο, κι από μυαλά επάρκεια.

Τα ίδια ανακατεύανε, και φέτος σε κουβέντες,
στα σύνηθες συμβούλια, πρώην και νυν λεβέντες.

Με ευχές πάλι ξεκίνησε, σαν σήμερα θυμάμαι,
και νόμισα πως θα ‘πιανε, η ευχή πως θα κοιμάμαι.

Τσι νύχτες που στον άλλονε, δεν έκλεινα το μάτι,
που ‘καναν τα προβλήματα, τη σκέψη μου δεμάτι.

Δεν έχεις και αντισώματα, για να ‘χω εμπιστοσύνη,
στην πλεύση σου χαθήκανε, χρόνια έχεις ξεμείνει.

Τη λυματούσα θάλασσα, στην ξέπλυνε ο χειμώνας,
μα πάλι η όψη χάλασε, τση καθαρής εικόνας.

Πηγή ζωής ο τουρισμός, που σε γεμίζει χάλι,
μα δεν υπολογίζεσαι, τα κάνουνε χαλάλι.

Και εγώ στερούμαι θάλασσα, γιατί είναι λυματούσα,
δύο χρονιές δεν έβρεξα, ούτε και την πατούσα.

Μετά σου ήρθαν οι φωτιές, καταστροφή και στάχτη,
απ’ άχρηστα μορφώματα, που πάντα σου ‘χουν άχτι.

Καλή χρονιά σου Ζάκυνθος, η ελπίδα έρχεται πάλι,
πάρε βαθιά αναπνοή, κι άδειασε το τσουβάλι.

Μπορεί να έρθουνε… καλά, τούτη χρονιά να βάλεις,
μα θα ‘χεις ρουζ στα μούτρα σου, για αυτό μην αμφιβάλλεις!!!

Καλή χρονιά σου Δήμαρχε, σοφέ και τεχνοκράτη,
μας φτάνουν τα προσόντα σου, μα λίγο κάμε κράτει.

Η Ζάκυνθο έχει θέματα, είναι σβησμένος φάρος,
κι αν πούμε για τσι πλάτες σου, είναι πολύ το βάρος.

Θέλει κινήσεις έξυπνες, με τρόπο καλλιτέχνη,
για να σηκώσεις τα κιλά, μπορείς… μόνο με τέχνη.

Στο, απόλυτος… δεν σ’ αδικώ, σ’ αυτό πολύ μου μοιάζεις,
κι απ’ ότι λέει η πείρα μου, με εφτούνο δεν μονιάζεις.

Βρες τρόπο να χωνέψουνε, αυτά που εσύ ορίζεις,
συνεργασίες ιδεών, αλλιώς δεν καθαρίζεις.

Καλή χρονιά και δύναμη, σου εύχομαι να έχεις,
και όχι για άλλο… μη σκεφτείς, για να μπορείς να τρέχεις.

Μεγάλοι άνθρωποι είμαστε, και με πλατιούς καβάλους,
πρέπει και να φοβόμαστε, μη μοιάσουμε σε άλλους.

Πάντως αυτά που σκέφτεσαι, μόνο εσύ τα ξέρεις,
ευχές πολλές από καρδιάς, για να τα καταφέρεις!!!

Καλή χρονιά, χρόνια καλά, δημοτικοί συμβούλοι,
να ξέρτε σας ψηφίσανε, για να βοηθήστε ούλοι.

Η Ζάκυνθος, αν βλέπετε, μας μαραζώνει χρόνια,
την εποχή δεν χαίρονται, ούτε τα χελιδόνια.

Η παρακμή είναι μόνιμο, λουλούδι στο νησί μας,
κι είναι μ’ αυτή τη μυρωδιά, παντού η συνάντηση μας.

Βγήκατε, εκλεχτήκατε, να προβληματιστείτε,
είχατε χρόνο μπόλικο, αυτό να το σκεφτείτε.

Τώρα θέλω τη μάχη σας, για το καλό του τόπου,
αλλά αυτό είναι αδύνατον, δίχως θυσίας… και κόπου.

Κι οι αντιδήμαρχοι, μυαλό, να ‘χουν λίγο από φτούνο,
κι αν ζούσε, θα τσου έπαιρνα, στραγάλια από τον «Τούνο».

Να μη πολύ παρασυρθούν, πως έχουν εξουσία,
ο τίτλος αντιδήμαρχος, σημαίνει εργασία.

Δικαιολογεί τη θέση του, αν τρέξει, να προσφέρει,
και στην αποτυχία του… ευθύνη αυτός θα φέρει.

Ο κόσμος έχει απαίτηση, όπως κι όλος ο τόπος,
για να γυρίσει μια μπουκιά, εδώ… απαιτείται κόπος.

Δεν είναι τόσο εύκολο, αντιδήμαρχοι να χτίστε,
θέλει γερά θεμέλια, ψηλά να το κρατήστε.

Θέλει μυαλό και χάρισμα, να ξέρεις να εκτιμήσεις,
βασίζεσαι σε γνήσια, κι όχι σε απομιμήσεις.

Καλή χρονιά, χρόνια πολλά, στη γνήσια αγκαλιά σας,
έτσι το αποτύπωμα, θα μείνει απ’ τη δουλειά σας!!!

Βγάλαμε απ’ τη Ζάκυνθο, και Περιφερειάρχη,
τιμή καλύτερη απ’ αυτή, να ξέρτε δεν υπάρχει.

Καλή χρονιά αρχόντισσα, υγεία πάνω απ’ όλα,
μια φωτογραφία σου, την κόλλησα με κόλα.

Μην ξεκολλήσει απ’ το ταμπλό, που ‘χω ψηλά στον τοίχο,
όταν ανοίγω για να βγω, αλλά και όταν βήχω.

Μα και τσου συνεργάτες σου, ιεραρχικά βαλμένους,
τσου νιώθω… εκεί δίπλα σου, ζεστά αγκαλιασμένους.

Κι αν κάνω λάθος… τι να πω, ε δεν θα πάρω βέργα,
έτσι κι αλλιώς οι αιρετοί, κρίνονται απ’ τα έργα.

Σήμερα εδώ, αύριο εκεί, και μόνιμος κανένας,
με τα υπέρ και τα κατά, που έχει ο καθένας.

Εσείς πορεία βγάζετε, που παίρνει ένας τόπος,
χάρη τσι ικανότητας, ακολουθεί και ο τρόπος.

Ο δάσκαλος έτσι έλεγε… γράφεται ιστορία,
μετά, μας ρώταγε σεμνά, αν έχουμε απορία.

Τη Ζάκυνθο του σήμερα, ποιός την αναγνωρίζει;
κι όποιος ρωτιέται, να μας πει, αδιάφορα σφυρίζει.

Ελπίζω μ’ άλλη διάθεση, νέα αρχή να γίνει,
κι η πρόθεση στο σφύριγμα, αγάπη να σου δίνει.

Προοπτικές, εξέλιξη και στον πολιτισμό μας,
μια στάλα αρκεί, να χάσουμε, κι απ’ τον εγωισμό μας.

Καλή χρονιά κάθε φορά, το ‘χουμε συνηθίσει,
δεν ξέρουμε όμως η χαρά, πότε θα μας μεθύσει!!!

Καλή χρονιά χρόνια καλά, στο σεβαστό πολίτη,
κι ας έχει μες το στόμα του, ζεστή τη λέξη… αλήτη.

Βοηθάει σ’ αυτό κάθε φορά, και το επίπεδο μας,
αυτό που κάνει άνετη, τη θέση στο οκλαδόν μας.

Τα αδέλφια περιμένουμε… τσου εθελοντές να δράσουν,
σκουπίδια να μαζέψουνε, και να ξαναπεράσουν.

Εφτούνο λέει το μυαλό… μυαλό πολιτισμένο,
κι απ’ την πραγματικότητα, μακριά και αποκομμένο.

Οι εθελοντές μας σήμερα, κρατάνε ισορροπίες,
και δεν μοιράζουν ευτυχώς, ψεύτικες ουτοπίες.

Προσφέρουν κι έχουν δύναμη… ψυχής σ’ αυτά που κάνουν,
τα τόσα τσους μηνύματα… δεν ξέρω όμως που φτάνουν.

Δεν ξέρω για να μάθουμε, πόσα θα δείξουν πρώτα,
χτυπάνε σε ασυνείδητους, και στου κουφού την πόρτα.

Γιατί έτσι η ταχύτητα, τσι εξέλιξης μας θέλει,
βουτιά στην προχειρότητα, για αξίες δεν μας μέλει.

Τίποτα δεν σεβόμαστε, και ούτε που κοιτάμε,
κάθε δικό μας άχρηστο, που πάει… που το πετάμε.

Και δεν υπάρχει ενοχή, αλλά και δεν μας νοιάζει,
θα το μαζέψουν οι μουρλοί, μωρέ και τι πειράζει;

Καλή χρονιά και ιδιαίτερα, σε εφτούνα τα παιδιά μας,
που έχουν κλέψει σεβασμό, αλλά και την καρδιά μας.

Εμείς δεν είμαστε άξιοι, να πούμε ούτε λέξη,
για το κοινό μας το καλό, ποιος από εμάς θα τρέξει;!!!

Χρόνια πολλά καλή χρονιά, κύριε βουλευτά μας,
να δω θα μαλακώσουνε, τα λόγια τα κοφτά μας;

Θα αλλάξεις από μέσα μας, αυτή τη δυσπιστία,
τα σοβαρά που λέγονται, και παίρνουμε στα αστεία;

Έτσι έχει μάθει ο λαός, από παλιά… όχι τώρα,
πριν έρθουν τα μνημόνια, και πριν την κατηφόρα.

Το ψέμα στην πολιτική, δεν θεωρείτε… ψέμα,
είναι απλά ένα γλίστρημα, που καταλήγει θέμα.

Ψέμα εισπράττει και ο λαός, κι έτσι το κουβεντιάζει,
με τέχνη όμως ο λόγιος, στο δρόμο το αλλάζει.

Αλλά τι λέμε τώρα δα, που ‘ναι χρονιάρες μέρες,
που ‘χει σφιχτούς χαιρετισμούς, κι ευχές για καλημέρες;

Κυρ βουλευτά χρόνια πολλά, και να ‘χεις πάντα υγεία,
θα ξέρεις πως στον τόπο μας, δεν έχουμε σφαγεία.

Θα ξέρεις πως στη Ζάκυνθο, σε όλα είμαστε πίσω,
κι από υγρασία μπόλικη, κοντεύω να σαπίσω.

Εύχομαι να βρεις δύναμη, την εποχή να αλλάξεις,
η Ζάκυνθο έχει θέματα, όπου και να κοιτάξεις.

Κι είναι ένα πρόβλημα, για μας… πικρό ποτήρι,
που χρόνια τώρα βλέπουμε, από το παραθύρι.

Και καταναλωνόμαστε, μες την στενή μας μέρα,
που απ’ το νησί οι άνθρωποι, δεν βλέπουμε πιο πέρα.

Κι αν κάποτε κοιτάξουμε, θα ‘ναι για το καλό μας,
να βγούμε σ’ άλληνε στεριά, να ανοίξει το μυαλό μας!!!

Σας έψαλα τα κάλαντα, και φέτος… σ’ ορισμένους,
και τα’ άλλους που θα έπρεπε, δεν τσούχω ξεχασμένους.

Μα θα ‘ρθει η ώρα και για αυτούς, να μην το πω… δεν κάνει,
έχω στην άκρη και χαρτί, υπάρχει και μελάνι.

Για τώρα έχω τσι ευχές, καλή χρονιά με υγεία,
και να ‘χουμε οι Ζακυνθινοί, του Αγίου την ευλογία.

Ο νέος χρόνος σ’ όλους μας, να φέρει ευημερία,
και σ’ όσους κάτι έχασαν, μια δεύτερη ευκαιρία!!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!

photo: aboutkastoria