Πέντε μήνες κυβέρνησης Μητσοτάκη: Ένας απολογισμός

Γράφει ο Κώστας Κλάδης

Οι πρώτοι πέντε μήνες της κυβέρνησης έχουν δείξει με σαφήνεια το στίγμα της πολιτικής που θα ακολουθήσει, ένα μίγμα οικονομικού νεοφιλελευθερισμού, κοινωνικού συντηρητισμού και πολιτικού αυταρχισμού. Και όσο και αν η ίδια προσπαθεί καθημερινά να μας πείσει ότι «έχουμε επιστρέψει στην κανονικότητα», τα πεπραγμένα της, σοβαρά και ευτράπελα, την διαψεύδουν πανηγυρικά.

Τα σοβαρά
Σε τρία πολύ σημαντικά ζητήματα η κυβέρνηση υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τις λαϊκιστικές προεκλογικές κορώνες και να προσγειωθεί στην πραγματικότητα. Ευτυχώς για τη χώρα, η συμφωνία των Πρεσπών δεν είναι πλέον επαίσχυντη, η ακροδεξιά ρητορική περί προδοσίας και ξεπουλήματος τέθηκε σιωπηρά στο περιθώριο, οι υπουργοί (όχι όλοι) ομιλούν για πιστή τήρηση της συμφωνίας, και ο πρωθυπουργός κατά τη συνάντησή του με τον Ζόραν Ζάεφ δήλωσε ότι θα την τιμήσει.
Η καταστροφή στο Μάτι αποτέλεσε προσφιλές προεκλογικό πεδίο τυμβωρυχίας της ΝΔ, με την «ανίκανη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ» να ευθύνεται αποκλειστικά για την εκατόμβη των θυμάτων. Όμως μιλώντας στη διάσκεψη του ΟΗΕ ο κ. Μητσοτάκης ομολόγησε ότι στο Μάτι «τα ακραία καιρικά φαινόμενα είναι η απευθείας συνέπεια της κλιματικής αλλαγής»! Επιπλέον, ο τότε αρχηγός της Αστυνομίας, τον οποίο ο κ. Μητσοτάκης κατονόμαζε ως έναν από τους κύριους υπεύθυνους της συμφοράς, διορίστηκε γενικός γραμματέας Δημόσιας Τάξης!
Οι πρόσφυγες δεν έρχονται πλέον επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ εφάρμοζε πολιτική ανοικτών συνόρων, αλλά εξαιτίας «γεωπολιτικών λόγων» που δημιουργούν προσφυγικές ροές. Η κυβέρνηση, αφού κατάργησε το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής και αδράνησε επί τρίμηνο με το πρόγραμμα μετεγκαταστάσεων, προσπαθεί να διαχειριστεί το εκ νέου οξυμμένο πρόβλημα με μέτρα (κλειστά κέντρα κράτησης) τα οποία νομοτελειακά θα επιδεινώσουν το χάος που η ίδια δημιούργησε.
Στην εξωτερική πολιτική, οι εξ ανατολών γείτονες εντόπισαν αμφισημίες και έλλειψη συντονισμού και έσπευσαν να υπογράψουν ένα απαράδεκτο μνημόνιο συνεννόησης με τη Λιβύη, με αποτέλεσμα να προσπαθούμε ασθμαίνοντας να συμμαζέψουμε τη ζημιά.
Στην οικονομία, τα καταστροφικά πλεονάσματα που θα ακυρώνονταν «την επόμενη μέρα των εκλογών» παραμένουν, και η διαπραγμάτευση για την μείωσή τους μετατέθηκε για το 2021. Ο εμπαιγμός της μεσαίας τάξης με το φορολογικό, και των χαμηλότερων εισοδημάτων με το μειωμένο κοινωνικό μέρισμα, αποτελούν υποδείγματα πολιτικής υποκρισίας και κυνισμού. Στη δικαιοσύνη, οι ποινικοί κώδικες άλλαξαν πριν προλάβουν να εφαρμοστούν, όμως έτσι εξασφαλίστηκε η ατιμωρησία τραπεζικών στελεχών για το αδίκημα της απιστίας και περιορίστηκε στο 18μηνο ο χρόνος δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων προσώπων που ενέχονται σε σοβαρά οικονομικά εγκλήματα. Στην τοπική αυτοδιοίκηση καταργήθηκε άμεσα η απλή αναλογική αλλά και η χρηματοδότηση των 2 δις του προγράμματος «Φιλόδημος».
Στο νέο αναπτυξιακό (;) νομοσχέδιο που δόθηκε στη διαβούλευση με 85 άρθρα και ψηφίστηκε με 234, η «επιστροφή στην κανονικότητα» σήμαινε την άρση ονομαστικοποίησης των μετοχών στα ΜΜΕ, τον περίπου διπλασιασμό των αμοιβών των μετακλητών του «επιτελικού κράτους» και των διοικητών και συμβούλων δημοσίων επιχειρήσεων, και μια σειρά χαριστικών-φωτογραφικών διατάξεων. Με φωτογραφική διάταξη αποπέμφθηκε και η διοίκηση της υποτίθεται ανεξάρτητης Επιτροπής Ανταγωνισμού. Η επένδυση του Ελληνικού που θα «ξεκόλλαγε από την πρώτη εβδομάδα» καρκινοβατεί, ενώ οι ξένοι επενδυτές αντί να σπεύσουν αποχώρησαν. Τα επίσημα στοιχεία για την κατάσταση της ΔΕΗ το πρώτο εξάμηνο του 2019 διέψευσαν τον κ. Χατζηδάκη που συστηματικά την απαξίωνε, όμως απτόητος προχώρησε στην «εξυγίανσή» της αυξάνοντας την τιμή του ρεύματος.
Στα εργασιακά πληθώρα παρεμβάσεων λειτούργησε σε βάρος των εργαζομένων. Το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας έχασε την από εικοσαετίας αυτονομία του, ενώ καταργήθηκαν ευνοϊκά για τους εργαζομένους μέτρα της προηγούμενης κυβέρνησης: ρύθμιση για τον βάσιμο λόγο απόλυσης, προστασία των εργολαβικών εργαζομένων, μονομερής προσφυγή εργαζομένων στη διαιτησία, βασικές αρχές των συλλογικών διαπραγματεύσεων (επεκτασιμότητα, αρχή ευνοϊκότερης ρύθμισης).
Στον τομέα της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, η κυβέρνηση επιχείρησε χολιγουντιανού τύπου επιχειρήσεις στα Εξάρχεια, χωρίς σχέδιο πάταξης των κυκλωμάτων ναρκωτικών ή των συμμοριών, με μοναδικό αποτέλεσμα τη σύλληψη προσφυγικών οικογενειών. Οι στατιστικές του κοινού εγκλήματος σημειώνουν άνοδο, ενώ και ο Ρουβίκωνας ανθεί, με δεκάδες δράσεις διαμαρτυρίας το τελευταίο δίμηνο, ακόμη και σε πολιτικά γραφεία υπουργών. Το υπουργείο Παιδείας διεκδίκησε το μερίδιό του σε «επιτυχίες» με την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, την ακύρωση ίδρυσης Νομικής Σχολής στην Πάτρα, και την αναστολή λειτουργίας 38 νέων πανεπιστημιακών τμημάτων.
Η κυβέρνηση των «αρίστων» αρίστευσε και στη διαχείριση κρίσεων, πρώτα με τον επί μία εβδομάδα ναυτικό αποκλεισμό της Σαμοθράκης. Με εγκλωβισμένους εκατοντάδες τουρίστες, ο υπουργός Τουρισμού πρότεινε ως μέτρο αντιστάθμισης της ζημιάς την αποφυγή οικονομικών ελέγχων στις επιχειρήσεις του νησιού και την προσέλκυση τουριστών από τη Ρουμανία. Αλλά και η κατάρρευση της Thomas Cook βρήκε την κυβέρνηση παντελώς απροετοίμαστη, με τον κ. Θεοχάρη να συναντάται λίγο πριν με τους επικεφαλής της εταιρείας και να σχολιάζει τις ευοίωνες προοπτικές συνεργασίας.

Τα ευτράπελα
Στην κορυφή, άνευ συναγωνισμού, ο κυβερνητικός απολογισμός των 100 πρώτων ημερών με 22 μέτρα και πρωτοβουλίες. Στην 22η μαθαίνουμε (ανάλογης ποιότητας είναι και οι προηγούμενες), ότι «ο πρωθυπουργός επανασυστήνει την Ελλάδα στον κόσμο, μέσα από τις διεθνείς επαφές του» ! Ασφαλώς και με τη μνημειώδη γκάφα του να ζητήσει τον δανεισμό των γλυπτών του Παρθενώνα από τους Βρετανούς!
Στην ΕΥΠ τοποθετήθηκε επικεφαλής που αποκαλύφθηκε ότι δεν διέθετε τα τυπικά προσόντα (έλλειψη αναγνωρισμένου πτυχίου) για τη θέση. Αγέρωχη η κυβέρνηση άλλαξε τον σχετικό νόμο, παρά τη δέσμευση περί του αντιθέτου του ίδιου του πρωθυπουργού στη Βουλή. Ένας άλλος «άριστος», ο υφυπουργός Εξωτερικών κ. Διαματάρης, αποκαλύφθηκε ότι δεν διέθετε τα πτυχία που ανέγραφε στο βιογραφικό του (τελικά παραιτήθηκε), ενώ άφθονο γέλιο, αλλά και αγανάκτηση, ακόμη και από δημοσιογράφους φανατικούς υποστηρικτές της κυβέρνησης, προκάλεσαν οι διορισμοί των νέων διευθυντών νοσοκομείων όπου αφθονούν οι κομματικοί παρατρεχάμενοι.
Αποτυχημένοι πολιτευτές της ΝΔ έχουν καταλάβει κρατικές θέσεις και οι εξ αυτών δημοσιογράφοι εκπομπές στην κρατική τηλεόραση. Ο πρώην συνεργάτης της κ. Μπακογιάννη κ. Ταχιάος τοποθετήθηκε πρόεδρος της εταιρείας Αττικό Μετρό. Η πρώτη απόφασή του, η μετονομασία σταθμού του μετρό σε «Παύλος Μπακογιάννης», προκάλεσε φαιδρότητα, με την ανταλλαγή δηλητηριωδών ανακοινώσεων μεταξύ του κ. Ταχιάου και της οικογένειας Μπακογιάννη. Το γραφείο του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, το οποίο η Ν.Δ. προεκλογικά χαρακτήριζε άχρηστο και ρουσφετολογικό, όχι μόνο δεν καταργήθηκε, αλλά «αναβαθμίστηκε» με τον διορισμό ως επικεφαλής της κ. Αντωνίου, αποτυχούσας βουλευτίνας Καστοριάς, με κύριο προσόν τη συμμετοχή της στις εκδηλώσεις μίσους στον Γράμμο και στο Βίτσι.
Από τους «αρίστους» πληροφορηθήκαμε πολλά και ενδιαφέροντα: η κ. Κεραμέως μας πληροφόρησε ότι στις 28 Οκτωβρίου 1940 βρισκόμασταν στις παραμονές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η υφυπουργός Εργασίας κ. Μηχαηλίδου χαρακτήρισε τους αντιστασιακούς στη χούντα ως «ψυχικώς νοσούντες», ο βουλευτής κ. Παπαδημητρίου δήλωσε ότι το νερό είναι «απαράδεκτα φθηνό», ενημερώνοντας και για τα «χασίσια» που κάπνιζαν κάποιοι στο Μαξίμου. Και βέβαια χαιρόμαστε, αφού ο ίδιος ο επίτροπος της Ελλάδας στην ΕΕ κ. Σχοινάς, ενεργώντας ως κομματικό φερέφωνο, μας διαβεβαίωσε ότι η χώρα μας έχει «ξαναμπεί στον δρόμο της χρηστής διακυβέρνησης».
Όλα αυτά σε 150 μόνο ημέρες !

Κώστας Κλάδης
Μέλος ΣΥΡΙΖΑ Ζακύνθου

photo: parapolitika.gr



Τελευταία άρθρα