Η Ιστορία των Ελλήνων που πέθαναν στον Τιτανικό

Στη λίστα επιβατών που ήταν στον Τιτανικό ήταν και τέσσερις Έλληνες, Μεσσήνιοι και οι τέσσερις από τον Άγιο Σώστη. Ο Aπόστολος Xρονόπουλος ,ο αδερφός του Δημήτρης Χρονόπουλος, ο Παναγιώτης Λ. Λυμπερόπουλος και ο Bασίλης Kαταβέλης. Kαι είχαν ξεκινήσει μαζί. Ήθελαν να φτάσουν, όπως είχαν πει, «στην Aμερική σε οκτώ μέρες, με το καινούργιο υπερωκεάνιο που όλοι λένε πως είναι αβύθιστο». Οι ηλικίες τους ήταν από 18 έως 35 χρόνων. Στο Χερβούργο της Γαλλίας, άλλαξαν τα εισιτήριά που είχαν βγάλει για να ταξιδέψουν με άλλο πλοίο. «Να πάμε με τον Τιτανικό!», είπαν. Και πήγαν. Κοινή μοίρα μέχρι το τέλος. Το ναυάγιο του «Τιτανικού» λοιπόν, το 1912 κρύβει τη δική του τραγική ιστορία για τη Μεσσηνία.
Το Ιστορικό
Κατά τις 2.00 το πρωί της Δευτέρας, 15 Απριλίου, άρχισε η αγωνία για τον «Τιτανικό». Αργά έγειρε σε όλο του το μήκος. Η πλώρη του βυθίστηκε και ξαφνικά η πρύμνη του σηκώθηκε πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ήταν φανερό ότι το πλοίο κόπηκε στα δύο. Τα φώτα στις καμπίνες και στα σαλόνια, που μέχρι τότε ήταν αναμμένα, τρεμόσβησαν, έσβησαν, ξανάναψαν μια – δυο φορές και κατόπιν έσβησαν για πάντα. Ήταν η ώρα 2.18.
Στα λεβητοστάσια και στις μηχανές, όπου οι γεννήτριες είχαν πάψει πια να δουλεύουν, θερμαστές και μηχανικοί, γαντζωμένοι σε κομμάτια πυρωμένου μετάλλου, άρχισαν να παλεύουν με το νερό που ολοένα ανέβαινε. Οι λέβητες και οι πελώριοι ατμοκύλινδροι έσπασαν τελικά τα δεσμά τους και σωριάστηκαν πάνω στα διαφράγματα. Τα κομμάτιασαν. O Τιτάνας των ωκεανών, είχε χαθεί. Για πάντα. Ήταν η ώρα 2.20.
Και τώρα, στη σκοτεινή επιφάνεια της θαλάσσης εκατοντάδες άνθρωποι κουνούσαν χέρια και πόδια, ουρλιάζοντας στα παγωμένα νερά, που έκαναν τις σάρκες τους να νοιώθουν σαν να τις έκοβαν χίλια μαχαίρια. Μια τραγική χορωδία. Ένα ανείπωτο δράμα.
Μετά απόλυτη σιγή. Από τους 2.228 επιβάτες και πλήρωμα του «Τιτανικού», μόνον 705 είχαν επιζήσει. Στα παγωμένα νερά του ωκεανού βρήκαν το θάνατο 1.523 άτομα. Ήτοι: 829 επιβάτες και 694 άνδρες του πληρώματος. Σώθηκαν 491 επιβάτες και 214 άνδρες του πληρώματος.
Τα σκάφη περισυλλογής των πνιγέντων, που ξεκινούσαν από το Χάλιφαξ καθημερινώς για να ερευνήσουν την επιφάνεια του ωκεανού γύρω από τον τόπο του ναυαγίου, εύρισκαν επιπλέοντα πτώματα μέχρι τα τέλη του μηνός Μαΐου.
Στον Άγιο Σώστη
Και οι τέσσερις Μεσσήνιοι επιβάτες; Τα δύο αδέλφια και οι δύο συγχωριανοί τους; Kοινή μοίρα μέχρι το τέλος… Κάπου σκόρπιοι στον ωκεανό… Ή κάπου χωμένοι… Ίσως, σε κάποια γωνιά, σε κάποιο από τα κοιμητήρια του Χάλιφαξ, εκεί όπου τελείωσαν το υπερατλαντικό ταξίδι τους πολλά από τα θύματα της τραγωδίας του «Τιτανικού». Ποιος ξέρει… Οι καμπάνες του Αϊ-Σώστη… Ήχος βουβός για τις 100 οικογένειες του χωριού. H Ελλάδα, είχε κι αυτή τότε το πικρό της μερίδιο.
Παναγιώτης Κ. Λυμπερόπουλος
Ήταν 30 χρόνων. Είχε γεννηθεί στη Μασσαλία, αλλά είχε καταφέρει να πάρει την αμερικανική υπηκοότητα, αφού είχε εργασθεί για ένα διάστημα στις ΗΠΑ (1906-1907), ενώ η καταγωγή του ήταν από το χωριό Άγιος Σώστης.
Ήταν παντρεμένος με την Αγγελική και είχε ένα γιο, τον Κωνσταντίνο. Παρά τα παρακάλια της συζύγου, λίγες ημέρες μετά αποφάσισε να επιστρέψει και πάλι στη γη της επαγγελίας. Ήταν ο ιδιοκτήτης ενός μικρού εργοστασίου στη Νέα Υόρκη και είχε επιστρέψει στην Ελλάδα για να δει από κοντά τη βάπτιση του γιου του. Είχε μαύρα μαλλιά και μουστάκι. Επιβιβάσθηκε στον Τιτανικό, ως επιβάτης της 3ης θέσης, την Τετάρτη 10 Απριλίου 1912, στο Cherbourg της Γαλλίας, με αριθμό εισιτηρίου 2683. Ταξίδευε με προορισμό το Stamford των ΗΠΑ, ελπίζοντας ότι θα μπορέσει να μείνει μόνιμα εκεί και να αρχίσει μια καινούρια ζωή, φέρνοντας αργότερα και την οικογένειά του, που είχε αφήσει στη Μεσσηνία. Το άψυχο σώμα του ανασύρθηκε από τους ναύτες του πλοίου Mackay-Bennett και αναγνωρίστηκε, λαμβάνοντας τον κωδικό αριθμό 196. Στις 10 Μαΐου 1912 ενταφιάστηκε στο Ρωμαιοκαθολικό Κοιμητήριο Mount Olivet στο Halifax, στον Καναδά. Πάνω του είχαν βρεθεί 15.45 δολάρια, καθώς κι ένα χρυσό ρολόι, τα οποία επεστράφησαν τελικά στη σύζυγό του. Η Ασφαλιστική Εταιρεία χορήγησε στη σύζυγο και το παιδί του το ποσό των 110 στερλινών.
Βασίλειος Καταβέλης
Ήταν 19 χρόνων. Ήταν αγρότης και καταγόταν επίσης από το ίδιο χωριό με τον προηγούμενο. Επιβιβάστηκε κι αυτός στον Τιτανικό, ως επιβάτης της 3ης θέσης, την Τετάρτη 10 Απριλίου 1912 στο Cherbourg της Γαλλίας, με αριθμό εισιτηρίου 2682. Ο προορισμός του ήταν: 428 Wells Street, Milkaukee, Wisconsin.
Το πτώμα του αναγνωρίστηκε, λαμβάνοντας τον κωδικό αριθμό 58, «τάφηκε στη θάλασσα», στις 22 Απριλίου 1912, όπως συνέβη και με πολλά άλλα πτώματα. Δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για την οικογένειά του. Πάνω του βρέθηκε πορτοφόλι με 10 λεπτά, όπως επίσης και μικρό καθρεφτάκι, χτένα, 2 σημειωματάρια, ένα εισιτήριο τρένου για το ταξίδι Νέα Υόρκη – Milwaukee κι ένα κλειδί.
Τα προσωπικά του αντικείμενα παραδόθηκαν στα δύο αδέλφια του Πέτρο και Παναγιώτη και στην αδελφή του Λαμπρινή στις 12 Σεπτεμβρίου 1912 στον Πειραιά.
Γι’ αυτόν και τον προηγούμενο ανηγέρθη στις 3 Ιουνίου 2001 ειδικό μνημείο στο Κοιμητήριο του Αγίου Ιωάννη στο χωριό Άγιος Σώστης της Μεσσηνίας.
Απόστολος Μ. Χρονόπουλος
Ήταν 26 χρόνων. Το επάγγελμά του ήταν εργάτης. Δε γνώριζε κανείς τον προορισμό του. Εκείνο που έγινε γνωστό είναι πως επιβιβάσθηκε στον Τιτανικό, ως επιβάτης της 3ης θέσης, στις 10 Απριλίου 1912 στο Cherbourg της Γαλλίας. Το πτώμα του είτε δε βρέθηκε ποτέ είτε, αν βρέθηκε, δεν αναγνωρίσθηκε.
Δημήτριος Μ. Χρονόπουλος
Ήταν 18 ετών και αδελφός του προηγούμενου. Ισχύει γι’ αυτόν ό,τι ακριβώς και για τον προηγούμενο, όσον αφορά στο επάγγελμα, την καταγωγή, τον τόπο και την ημερομηνία επιβίβασης, τον προορισμό και τα της ανεύρεσης του πτώματος.
Οι συντοπίτες μας αυτοί είχαν στο μυαλό τους αυτό που ονομάζεται «αμερικανικό όνειρο». Προσέβλεπαν σε καλύτερες συνθήκες ζωής, σε άνεση οικονομική, σε περισσότερες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, στην εργασία και στην κοινωνική πρόοδο, για τους ίδιους και τα παιδιά τους. Τελικά δε δικαιώθηκαν. Έφυγαν ενωρίς από τη σκηνή του βίου τούτου, πριν καν τους δοθεί η ευκαιρία να αγωνιστούν λίγο και να προσεγγίσουν, έστω κι από μακριά, το όνειρό τους.
Υ.Γ. Πολύτιμες πληροφορίες και υλικό για το θέμα που παρουσιάζουμε συλλέξαμε από το διαδίκτυο
Του Αντώνη Πετρόγιαννη
Πηγή:lifo.gr