Θέματα και προβλήματα

Είναι γεμάτη θέματα ετούτη η ζωή μας,
μέρα και νύχτα ανελλιπώς, τα σέρνουμε μαζί μας.

Θέματα και προβλήματα, είμαστε φορτωμένοι,
μικρά, μεγάλα, διάφορα, κοινώς πελαγωμένοι.

Πελαγωμένο βρίσκεται, και το όμορφο νησί μας,
χρόνια περνάει περίσταση, με τη συναίνεση μας.

Γιατί κανείς δεν ντρέπεται, για αυτή του την εικόνα,
έχουμε πιάσει φαίνεται, πόρτα για το χειμώνα.

Μα θα ‘πρεπε ο καθένας μας, που έχει αποπατίσει,
σε εφτούνον τον καθρέφτη του, τα μούτρα του να φτύσει.

Γιατί σωσμό δεν έχουμε, σ’ αυτό που μας συμβαίνει,
μια πληγή, μια θάλασσα, κι η στάθμη π΄ ανεβαίνει.

Θέματα και προβλήματα, πολλά… πως να τα λύσεις;
αφού και στην προσπάθεια, σε λάσπη θα κολλήσεις.

Σε ηλίθια, σε παράλογα, σε θεωρίες και γνώμες,
και για τα λάθη, απάντηση, κοστίζουν οι συγνώμες.

Τα σκεπτικά διαφέρουνε, δεν είναι ούλα τα ίδια,
άλλος τα λέει… πρόβατα, κι άλλος τα λέει… γίδια.

Άλλος λέει ευδιάκριτα… ο γάιδαρος πετάει,
κι άλλος με τα δυο χέρια του, ψηλά τον χαιρετάει.

Και εμείς οι πλέον δύστυχοι, τση μούρλιας, τση τρεχάλας,
σε τεντωμένο λάστιχο, στη μέση τση διχάλας.

Σε μία σφεντόνα είμαστε, η κόμπα τσης και η λόγχη,
όμως είναι κινούμενοι, και πολλαπλοί οι στόχοι.

Είναι πολλά τα θέματα, δεμένα… με ματίσεις,
μπροστά τσους ένας γόρδιος, και ψάχνουνε για λύσεις.

Μα δεν υπάρχει λυτρωμός, όσα κι αν λένε όσα,
γιατί ο Θεός που ξέρουμε, τσου μπέρδεψε τη γλώσσα.

Λόγια… ριπές από παντού, που μοιάζουν με μυδράλιο,
που μόνο στόχο έχουνε, για να χαλάνε σάλιο.

Φωνές, βρισιές, σκοτώματα, και αντιπαραθέσεις,
κι έχει κενό… πολύ κενό, κι άλλα για να προσθέσεις.

Και που να κάμει να σωθεί, ο έρμος ο πολίτης;
τον καίνε τα προβλήματα, όπως ο ηλεκτρολύτης!!!