H ορκωμοσία

Ορκωμοσίες είχαμε σε ούληνε τη χώρα,
ψηφίστηκαν, κερδίσανε, και μπήκανε με φόρα.

Μεγάλο το ενδιαφέρον τσους, κι εφτούνοι να συμβάλουν,
ακόμα και τα ρούχα τσους, αλλιώς είπαν θα βάλουν.

Θα διορθώσουν πράματα, σ’ αυτή την κοινωνία,
και στο ρυθμό το σύγχρονο, θα δώσουν αρμονία.

Εδώ… στην ώρα του όρκου τσους, πήρε φωτιά ο ΦΟΔΣΑ,
αλλά απ’ αυτά στη Ζάκυνθο, πόσα θα ακούσεις πόσα.

Ήτανε πυροτέχνημα, για την ορκωμοσία;
ήταν προειδοποίηση, για εκείνη τη μπασία;

Ήταν απ’ τη λαχτάρα τσους, ήταν απ’ τη χαρά τσους;
ίσως να δείξουν θέλανε, τα θρασοκούτσουρα τσους.

Ίσως είναι το χόμπι τσους, που σ’ όλους μας κοστίζει…
δουλειά κάποιου αδίσταχτου, πως δεν μας πολογίζει.

Τη Ζάκυνθο του σήμερα, δεν την αναγνωρίζω,
όπου βρεθώ κι όπου σταθώ, τη βρώμα τσους μυρίζω.

Μυρίζω αυτά τα λύματα, που ‘χουν ροή υπόγεια,
με δίχως βιολόγιση, και λόγια λόγια λόγια.

Να δούμε αυτοί που ήρθανε, τα σάπια αν καθαρίσουν,
αν έχουνε την δύναμη, και αν θα προχωρήσουν.

Αν έχουν στο τραπέζι τσους, το σχέδιο απλωμένο,
να αλλάξουν την εικόνα μας, αλλιώς τι περιμένω;

Είμαι ένας άνθρωπος που ζω, μες την απελπισία,
που ζω και υποχρεώνομαι, σε μια ασυδοσία.

Δεν με κρατάει το νησί, έχω αλλαξοπιστήσει,
οι εποχές τση διάλυσης, με έχουν αρρωστήσει.

Εγώ που πάντα έβαζα, νερό μες το κρασί μου,
ποτήρι που ξεχείλισε, η αγανάχτηση μου.

Παρότι όλα άλλαξαν και βγήκαν οι καινούργιοι,
δηλώνουν κι είναι έτοιμοι, για κόντρες οι κακούργοι.

Και απειλές για εκβιασμό, με θράσος και αγένεια,
που όμως ενδιαφέρονται, για τα δικά τσους γένια.

Ελπίδα στα προβλήματα, υπάρχει το πιστεύω,
αρχίστε το τραγούδι σας, κι εγώ θα συνοδεύω!!!