Σφίξιμο και δυσκοίλιος

Κάθε φορά δυσκοίλιος… ο Νώντας ο καημένος,
κι ούλη η ζωή του σφίξιμο, και ταλαιπωρημένος.

Να πάει στο κρεβάτι του, δεν έβλεπε την ώρα,
και στη δουλειά του αχάραγο, πριν φέξει, αμπονώρα.


Ξεκίναγε με σφίξιμο, πριν απ’ το σπίτι έβγει,
κι όλο στη μέση τ’ άφηνε, γιατί η ώρα φεύγει.

Είχε και τάση εξαγωγής, μα εκεί θα τα κρατήσει,
γιατί η δουλειά του έτρεχε, και που να τον αφήσει.

Και τση ζωής τα όνειρα, ήτανε κολλημένα,
φρακάρανε στο σφίξιμο, δεν έβγαινε κανένα.

Και σφίξε σφίξε απ’ το πρωί, χωρίς να κάνει κράτει,
δεν βάσταξε το σύστημα, και πείραξε το μάτι.

Επήγε αμέσως στο γιατρό, με πίκρα που βαθαίνει,
το μάτι το δεξιώθενες του λέει κάτι παθαίνει.

Τον ψάχνει στο κομπιούτερ του, κι ο πρόλογος μεγάλος,
αυτό του το ταλέντο του, του ‘πε δεν το ‘χει άλλος.

Καθόσον είχε διάθεση, του ανέλυε το μάτι,
μα αυτός, αυτά που άκουγε, τα σώριαζε δεμάτι.

Εκράτησε η εξέταση, και άργησε… διότι,
το μάτι και η όραση, δεν είναι ότι κι ότι.

Για να ‘βγει το συμπέρασμα, πολλές οι συζητήσεις,
το θέμα που προέκυψε, θέλει τσι απαντήσεις.

Το μάτι που εθόλωσε, πως έγινε να πάρει;
μπορεί απ’ τα σκυψίματα, κι απ’ τση δουλειάς τα βάρη.

Είναι ο γιατρός ξεκάθαρος, Νώντα δεν είσαι νέος,
και τα μαλλιά σου πέσανε, που ‘σουν σαν αχινέος.

Δεν έχω εγώ προβλήματα, του ‘πε μ’ έναν αέρα,
μόνο που ‘μαι δυσκοίλιος, και σφίγγομαι όλη μέρα.

Αυτό είναι… και ψάχναμε σε άλλα μονοπάτια,
μέχρι να κάμεις άνθρωπε, σου βγαίνανε τα μάτια.

Καθαρτικό δυο κουταλιές, θα πίνεις το βραδάκι,
και στη στιγμή δίχως σπρωξιές, θα γίνεσαι παιδάκι.

Θέλει παρακολούθηση, όμως αυτή η θολούρα,
και πρόσεξε τη διατροφή, γιατί θα τα ‘βρεις σκούρα!!!

photo: MomJunction