Ο Αντίνοος

Εχάλασε τα μούτρα του, ετούτος ο καιρός μας,
μες το κατακαλόκαιρο, μούσκεψε το όνειρο μας.

Κρυφτήκανε τα αμάνικα, κι ανοίξανε οι ομπρέλες,
και τα καυτά τα μέρη τσους, σκεπάσανε οι κοπέλες.

Ωιμέ πόσες απώλειες, είχε η φαντασία,
αυτό είναι ατύχημα… είναι ψυχρολουσία.

Εχάσαμε απ’ τα μάτια μας, δυο μέρες το γιατρό μας,
το πιο γλυκό μας βάσανο, το οφθαλμόλουτρο μας.

Και φταίει ο «Αντίνοος» που ήρθε μες τη βράση,
με το έτσι θέλω και άστε ντου, για να μας τα χαλάσει.

Πήρε το θάρρος, πέρασε, και πάνω απ’ το νησί μας,
δεν είδε πως στο διάολο, είναι η κατάσταση μας;

Είπανε θα ‘χει αέρηδες, θα λείψει κι η λιακάδα,
ίσως να πάρει αμπάριζα, ούλη την εβδομάδα.

Και εμείς οι μαύροι τρέχαμε. να κλείσουμε τσι τέντες,
και με σκοινί να δέσουμε, τσι διάφορες πατέντες.

Και άρχισε με μουγκρητά, βροντές, νερό και κιάσα,
που ήταν όλα δείγματα, και κόλπα του μπαγάσα.

Ήρθε με εξασθένηση, και ολίγον τι μελάτος,
κι ως φάνηκε ακίνδυνος, δεν είχε μάκρος… πλάτος.

Δεν είχε ανεμοστρόβιλους, σαρωτικές διαθέσεις,
ούτε και κρύο έφερε, για τζάκετ να φορέσεις.

Ήρθε… μας έκατσε απαλά, με μερικές βροντούλες,
κι η βρόχα δεν παρέσυρε, σκουπίδια και σακούλες.

Και ευτυχώς… προβλήματα, δεν ήρθαν στο κεφάλι,
όμως το υποσχέθηκε… μας είπε με την άλλη.

Βρε το μπαγάσα τον καιρό, μας είπε και αστειάκια,
σαρώνω με το κέφι μου, γιομίζω και ρυάκια.

Δεν ήρθα τώρα για ζημιά, ούτε να κολυμπήσω,
να πάρω μάτι πέρασα, κορμιά να ψιχαλίσω.

Χα χα βρε τον «Αντίνοο» θαρρώ είναι ζηλιάρης,
και συν της άλλης χα χα χα, μας βγήκε και πορνιάρης.

Πάει κι εφτούνος πέρασε, είπανε ορισμένοι,
ότι κι αν κάμει… στο νησί, είμαστε οχυρωμένοι!!!

photo: in2life