Σκέψεις για το κυκλοφοριακό πρόβλημα (Μια υπενθύμιση στο νέο Δήμαρχο)

Του Μάκη Δραγώνα

Στη σωρεία των προβλημάτων που απασχολούν τον τόπο και κατ’ επέκταση το νέο μας Δήμαρχο, εξίσου σημαντικό είναι και το πρόβλημα της κυκλοφορίας στην πόλη, που παραμένει έντονο και γίνεται ακόμη εντονότερο τώρα το καλοκαίρι, με ιδιαίτερες αρνητικές συνέπειες στο περιβάλλον, στην κατάληψη ζωτικού χώρου στην απώλεια ανθρωποωρών, αλλά ακόμα και στην ψυχική υγεία των κατοίκων. Η κύρια αιτία είναι η ανεξέλεγκτη χρήση του Ι.Χ. αυτοκινήτου.
Τα τελευταία δέκα χρόνια τα αυτοκίνητα έχουν διπλασιαστεί και έχουν τετραπλασιαστεί από την αδιαφορία της Δημοτικής Αρχής και από τα αναποτελεσματικά μέτρα που έχουν εφαρμοστεί ως προς τους χώρους στάθμευσης και τις ρυμοτομήσεις. Σήμερα, υπάρχουν πιο πολλά αυτοκίνητα στη Ζάκυνθο από ότι είναι οι εργαζόμενοι και τα νοικοκυριά. Ο χώρος στάθμευσης ενός αυτοκινήτου είναι περισσότερος από το διαθέσιμο χώρο που έχει ο κάθε εργαζόμενος ως γραφείο. Τα σταθμευμένα οχήματα στους δρόμους καταλαμβάνουν σημαντική έκταση της πόλης, ίσως το ήμισυ ή το εν τρίτο του ωφέλιμου χώρου διαβάσεως για τους ταλαίπωρους πολίτες του τόπου μας. Η επίλυση του προβλήματος της αυξανόμενης ζήτησης δεν μπορεί να γίνει με αντίστοιχη αύξηση της προσφοράς σε δρόμους. Αν επιχειρούσαμε κάτι τέτοιο, τότε έπρεπε να φτιάχνουμε πολλά χιλιόμετρα καινούριων δρόμων ετησίως. Όμως τότε δεν θα είχαμε μια πόλη, άλλα ένα τερατούργημα, όπως το έχουμε, όμως με άλλου είδους παρεμβάσεις. Το Ι.Χ. αυτοκίνητο έχει επιβληθεί ως κύριο μέσο μετακίνησης και κοινωνικής υπεροχής. Όμως ο κάτοχος του, παρ’ ότι, υπό κανονικές συνθήκες, απολαμβάνει ελευθερία και άνεση κατά την μετακίνηση του, όταν ο αριθμός των μετακινουμένων με Ι.Χ. αυξηθεί πέραν ενός ορίου, παύει πλέον να απολαμβάνει τα πλεονεκτήματα αυτά και το αυτοκίνητό του μετατρέπεται από χώρος ελευθερίας και άνεσης σε χώρο απομόνωσης.
Αντί να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα με τον βέλτιστο και πλέον μακροπρόθεσμο τρόπο για την κοινωνία, από τις προηγούμενες Δημαρχίες μέχρι και την υπάρχουσα, το κυκλοφοριακό κατάντησε σε μια θηλιά στο λαιμό του ζακυνθινού πολίτη, όπου μοιραία σύντομα θα φτάσει στο τέλος του. Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά μιας πόλης συγκροτημένης με κοινωνική συνοχή είναι να προσφέρει τη δυνατότητα εύκολης και άνετης μετακίνησης του πολίτη, χωρίς αυτός να είναι ιδιοκτήτης αυτοκινήτου. Για να επιτευχθεί αυτό απαιτείται η ύπαρξη αστικών συγκοινωνιών, ανταγωνιστικών με το Ι.Χ. Ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος είναι να παρέχουμε στα μέσα αυτά, χώρο για να κινούνται. Δυστυχώς, όμως, εξακολουθούν να υπάρχουν μερικοί, οι οποίοι κρίνουν την απόδοση μιας οδού από το σύνολο των οχημάτων που διέρχονται από αυτή και όχι από τον αριθμό των ανθρώπων που μπορεί να διακινηθούν σ’ αυτή. Είναι προφανής η κοινωνική αδικία που συντελείται, ένα όχημα με μόνο επιβαίνοντα τον οδηγό του να έχει την ίδια μεταχείριση στο δρόμο με ένα λεωφορείο που μπορεί να μεταφέρει 50 ή 60 επιβάτες. Τα τελευταία χρόνια, οι αστικές συγκοινωνίες έχουν αναπτυχθεί θεαματικά. Θα μπορούσαμε να είχαμε δημιουργήσει μια αστική συγκοινωνία που να παρείχε αξιοπιστία δρομολογίων, καλαισθησίας, πληροφόρηση, εξυπηρέτηση και χώρο στο μέσο αυτό να κινείται ανεμπόδιστα, ίσως να ήταν η πλέον αποτελεσματική λύση. Όμως η αστική συγκοινωνία δεν μπορεί να δώσει τη λύση από μόνη της. Χρειάζεται μια σοβαρή Δημοτική Αρχή, που να συζητά περισσότερο με την κοινωνία, με τους πολίτες, τους εργαζόμενους και με τους επιστημονικούς φορείς για την εξεύρεση ρεαλιστικών και μακροπρόθεσμων λύσεων. Η βελτίωση είναι εφικτή. Αρκεί να υπάρξει όραμα για την πόλη. Μια πόλη όπου ο καθένας θα χαίρεται να κατοικεί, να εργάζεται, να επισκέπτεται και να περπατά.