Ψήφισε ο Έλληνας

Πάλι εγιόρτασε ο λαός, τα άκουσα τα σμπάρα,
κι ήταν πολλοί που λέγανε, να φύγει η κατάρα.

Να φύγει απ’ το τραπέζι τσους, να πλύνουνε τα πιάτα,
τέσσερα χρόνια διάολε, να ’ναι χωρίς γραβάτα.

Ήτανε ζήτημα αυτό… έτσι να λαϊκίζει,
πρωθυπουργός δίχως θηλιά, του Έλληνα κοστίζει.

Όμως δεν ήρθε μόνος του, είχε μια γοητεία,
ένα μπλα μπλα, ένα τάξιμο, υπήρχε μια αιτία.

Οι ίδιοι τον ψηφίσανε, και τούτον, και τον άλλον,
ποτ’ από δω, ποτ’ από κει, να αλλάζουν περιβάλλον.

Έχουμε τόσες θάλασσες, και κλίμα τόσο σπάνιο,
όμως πολύ δεν θέλουμε, τον ίδιο καπετάνιο.

Είναι ότι μάθει ο Έλληνας, πιο πέρα δεν τραβάει,
αλλάζει τώρα το φαΐ, μα θα το ξαναφάει.

Νίκης χαρές εκάμανε, το ίδιο και στον πρώτο,
ακόμα και τα μάσκουλα, είχαν τον ίδιο κρότο.

Αλλάξαμε κυβέρνηση, η άλλη πήγε πίσω,
πόσα από κείνα που ήξερα, θα πρέπει να κρατήσω;

Έτσι είναι εδώ τα πράματα, αλλάζει ο αέρας,
αλλάζει και το παίξιμο, ο τρόπος τση φλογέρας.

Άλλος χορός, άλλος ρυθμός, κύκλος με άλλο σχήμα,
σπάσιμο άλλο του κορμιού, και αλλαγή στο βήμα.

Κι η φόρα είναι αλλιώτικη… και νύχτα, και τη μέρα,
είναι σαφές το μήνυμα, σπόγγοι κάμετε πέρα.

Πολλά τα δικαιώματα, που δίνει η εξουσία,
ποιοι όμως τα μοιράζονται, αυτό έχει σημασία.

Δεν πρέπει να ‘χουν πίεση, αυτοί όταν μιλάνε,
πρέπει να ποιούν το χάπι τσους, και κάτι να φυλάνε.

Γιατί την άλλη τη φορά, ποιος ξέρει τι τσου μέλει,
αφού ο Νεοέλληνας, δεν ξέρει και τι θέλει.

Αλλάξαμε κυβέρνηση, το είπανε τα σμπάρα,
βοήθεια μας ο Άγιος, σταυρό κάνει η κουμπάρα.

Τσι ‘χει η Αγιοσύνη του, τόπο παραδεισένιο,
για αυτό και πήγε η σκέψη τσης, θα ‘ναι το πρώτο σένιο!!!

φωτο: Αρκάς