Η πραγματικότητα για την οικονομία

Τα νέα που έρχονται από τους θεσμούς και την Κομισιόν, δεν είναι ενθαρρυντικά για την ελληνική οικονομία. Στο ίδιο δυστυχώς μήκος κύματος και η ανακοίνωση της Στατιστικής Αρχής για την ανάπτυξη το πρώτο τρίμηνο της χρονιάς. Άσχημα και τα μηνύματα από τον τουρισμό και αυτά δεν είναι γενικώς καθόλου θετικά, για την ώρα. Επομένως κανείς δεν μπορεί πλέον να προεξοφλεί ρυθμούς ανάπτυξης στο τέλος του χρόνου, πολύ πάνω από το 2% που είχε προεξοφλήσει η κυβέρνηση. Σε αυτό το όντως εφιαλτικό κλίμα έρχονται να προστεθούν και οι ακοστολόγητες παροχές της προεκλογικής περιόδου. Η τρύπα που όπως λέγεται δημιουργείται στα δημοσιονομικά μας, αγγίζει τα πέντε δις ευρώ, περίπου 1% του ΑΕΠ. Αν ισχύει αυτό, τότε πέραν της τεράστιας κοροϊδίας από την πλευρά της κυβέρνησης, πέραν των, για μια άλλη φορά άκαρπων θυσιών, σε βαρέλι χωρίς πάτο, δημιουργείται και μια ναρκοθετημένη εκ των προτέρων κατάσταση, για την επόμενη κυβέρνηση. Οφείλουν τα κομματικά οικονομικά επιτελεία να πληροφορήσουν διεξοδικά και ειλικρινά τον ελληνικό λαό για την πραγματική εικόνα της οικονομίας και τις δυνατότητες ή περιορισμούς που υπάρχουν. Βαρέθηκε ο λαός να ακούει, ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, η οικονομία πάει καλά, έρχονται μέρες λαμπρές και σαν να παίζουμε μουτζούρη, να πετάει ο ένας το φταίξιμο στον επόμενο. Το κυβερνών κόμμα δεν διαθέτει πλεονάσματα αξιοπιστίας, αυτό είναι πασιφανές, ούτε και στο παρελθόν διακρίθηκε για την αλήθεια των προθέσεων και των πράξεών του. Πλήρωσε για όλα αυτά στις ευρωεκλογές και απ’ ότι φαίνεται θα εισπράξει δυσαρέσκεια μεγάλη και στις εθνικές εκλογές. Το βάρος τώρα πέφτει στην αξιωματική αντιπολίτευση, στον Κυριάκο Μητσοτάκη και στη Νέα Δημοκρατία, να πουν την αλήθεια κοιτάζοντας κατάματα τους Έλληνες. Είναι προτιμότερο να χαθούν δύο και τρεις μονάδες επειδή θα πουν την αλήθεια, από το να πανηγυρίσουν μεγάλη νίκη στηριγμένη σε αμφίβολες προσδοκίες. Πολύ πιθανόν δε, η ειλικρίνεια να επιβραβευτεί περισσότερο. Τώρα η κυβέρνηση έχει χάσει την ψυχραιμία της, το μέτρο και τον έλεγχο της πραγματικότητα. Μπροστά στο διαφαινόμενο πλέον, δια γυμνού οφθαλμού ορατό φάσμα της ήττας δεν βλέπει μπροστά της. Το δώστα όλα εδώ και δεκαετίες, που ακουγόταν ως σύνθημα για υπουργό της τότε κυβέρνησης, τώρα δυστυχώς δεν έχουν τελειωμό και σύγκριση. Είναι δε ανεύθυνο και προκλητικό, αν όντως ισχύουν τα καμπανάκια των Ευρωπαίων, να συμβαίνουν αυτά, μετά τα τόσα που περάσαμε κοντά δέκα χρόνια τώρα ως κοινωνία. Οι ευθύνες και οι δικές τους, των ευρωπαϊκών θεσμών εννοώ, δεν είναι μικρότερες. Και για τις αστοχίες τους στα μνημονιακά προγράμματα, που όξυναν τα παθήματα των Ελλήνων χωρίς τελικώς αντίκρισμα, αλλά και στα «στραβά μάτια» που έκαναν το τελευταίο διάστημα με φόντο τις βολικές παραχωρήσεις των κυβερνώντων, όπως για τη συμφωνία των Πρεσπών. Τώρα που φωνάζουν είναι και αυτοί το ίδιο εξίσου υπόλογοι όσο και η κυβέρνηση. Το μπαλάκι φυσικά πέφτει στους επόμενους και η ευθύνη τους πάνω απ’ όλα. Να πουν καθαρά την αλήθεια και να μας προετοιμάσουν για αυτό που έρχεται και το τι πρέπει να γίνει. Όπως πολύ σωστά ειπώθηκε «μια πτωχευμένη και ταλαιπωρημένη χώρα, δεν μπορεί να αντέξει έναν νέο οικονομικό εκτροχιασμό».

φωτο: topontiki.gr