Άγγελος Σεβαστιάδης | «Γιατί αποφάσισα να διεκδικήσω την ψήφο των Ζακυνθινών»

Ευάγγελος Άγγελος Σεβαστιάδης
Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος
«Με Αρετή και Τόλμη για τη Ζάκυνθο»

«Για τη Ζάκυνθο που ονειρευόμαστε»! Με αυτό το σλόγκαν ο υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος του συνδυασμού «Με Αρετή και Τόλμη για τη Ζάκυνθο», Άγγελος Σεβαστιάδης καλεί τους Ζακυνθινούς, μέσα από μία ανοιχτή επιστολή με λόγια καρδιάς, να αναλογιστούν όσα τους πληγώνουν και όσα θα ήθελαν να αλλάξουν στο νησί, εξηγώντας τους παράλληλα, τους δικούς του λόγους, που τον οδήγησαν να δώσει τη μάχη του σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση…

Αγαπητοί συμπολίτες,
Νιώθω την ανάγκη να διατυπώσω τις ανησυχίες μου σε αυτό το κείμενο με αφορμή την κάθοδο μου ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στις προσεχείς δημοτικές εκλογές με τον συνδυασμό «Με Αρετή και Τόλμη για τη Ζάκυνθο» και υποψήφιο Δήμαρχο τον κ. Νικήτα Αρετάκη. Θεωρώ ιδιαίτερη τιμή που μου δίνεται να συμπορευτώ στο πλευρό αυτού του χαρισματικού ανθρώπου που με ενέπνευσε να δοκιμαστώ και να τεθώ στην κρίση του ζακυνθινού λαού. Άλλωστε ο κύριος λόγος της απόφασης μου ήταν ο ίδιος ο κ. Αρετάκης.
Δεν χαρακτηρίζομαι από ιδιαίτερες καλλιτεχνικές τάσης γραφής και πολιτικούς λόγους εντυπωσιασμού. Για τον εξής απλό λόγο, δεν είμαι επαγγελματίας πολιτικός αλλά ούτε και ρήτορας. Έχω σπουδάσει μουσική και διδάσκω από το 2001 στα Μουσικά Σχολεία ανά την Ελλάδα ως καθηγητής τρομπέτας. Το 2010 αποδέχθηκα με χαρά να υπηρετήσω ως αναπληρωτής στο Μουσικό Σχολείο Ζακύνθου διατηρώντας έως και σήμερα τη θέση του καθηγητή τρομπέτας με διάφορες μορφές εργασιακής σύμβασης.
Οφείλω να ομολογήσω πως ήταν όνειρο ζωής να έρθω στα Επτάνησα χωρίς βέβαια να γνωρίζω ότι το εκπαιδευτικό αυτό ταξίδι μου θα άλλαζε όλη μου τη ζωή. Νιώθω ευγνώμων και τυχερός που η μοίρα μου με έφερε σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Στη ζωή μου όπως και σε πάρα πολύ κόσμο δεν μας χαρίστηκε τίποτα. Πολλές φορές απογοητεύτηκα, πικράθηκα, λύγισα αλλά με επιμονή και υπομονή πάλεψα και κέρδισα. Ίσως τα λόγια μου να αγγίξουν αρκετούς, ίσως και λιγοστούς, ωστόσο στην πορεία της ζωής μου έχω μάθει να ακούω να εκτιμώ και να λέω κάθε μέρα ένα μεγάλο «ευχαριστώ» για οτιδήποτε μικρό ή μεγάλο έρχεται στη ζωή μου.
Είμαι πεπεισμένος ότι δεν ισχύει ότι όλα έχουν καταρρεύσει και ιδιαίτερα αξίες αναλλοίωτες στο πέρας των χρόνων όπως το φιλότιμο, η ανθρωπιά, η τιμιότητα, η αλληλεγγύη και άλλα τόσα που έχουμε ως λαός. Προβληματίζομαι διαρκώς για αρκετά πράγματα, αλλά επιθυμώ τη λύση αυτών, μέσα από υγιή διάλογο με δυνάμεις που θα έχουν κυρίαρχο στόχο να οικοδομήσουν γερά θεμέλια σε βασικούς τομείς υποδομής που θα αναβαθμίζουν και θα έχουν ως κύριο στόχο την καλυτέρευση της καθημερινότητας των πολιτών του νησιού.
Επιθυμώ ίσες ευκαιρίες για όλους και συνένωση όλων δημιουργικών δυνάμεων διαφημίζοντας το νησί στα πέραντα της γης. Υπάρχουν πράγματι τόσες που αν συνεργαστούν και αξιοποιηθούν υπό τη σωστή διεύθυνση κάποιου πολιτιστικού φορέα μπορούν να απογειώσουν την πολιτιστική και πολιτισμική ιστορία του νησιού. Δεν με ενδιαφέρουν οι πολιτικές αποχρώσεις και είμαι υπέρμαχος σε ότι είναι σωστό και δίκαιο.
Νιώθω γεμάτος στη ζωή μου και πάνω απ’ όλα από αγάπη, η οποία ανατροφοδοτείται με την καθημερινή μου συναναστροφή με τους πολίτες του νησιού.
Επιθυμώ ένα νησί καθαρό που θα μας παρέχει ασφάλεια και μια ήσυχη ποιοτική ζωή πρωτίστως στους μόνιμους κατοίκους, η οποία θα αντανακλάται και σε όλους αυτούς που μας επιλέγουν ως ένα δημοφιλή προορισμό. Επιθυμώ ένα νησί που θα σέβεται τους πολίτες του και θα διευκολύνει τη ζωή των συνανθρώπων μας με κινητικά προβλήματά και αναπηρίες.
Επιθυμώ να δημιουργηθεί καταφύγιο ζώων και σε συνεργασία με εθελοντές που ήδη υπάρχουν και προσφέρουν έργο, να βελτιώσουμε την εικόνα των αδέσποτων και δεσποζόμενων παρεμβαίνοντας με στειρώσεις και υιοθεσίες ξεκινώντας την ενημέρωση μέσα από τα σχολεία. Επιθυμώ την επιστροφή των γαλάζιων σημαιών στις μαγικές παραλίες του νησιού και έστω, όπου είναι εφικτό, ειδικές ράμπες για την πρόσβαση των ΑμεΑ στη θάλασσα.
Επιθυμώ να τηρούμε τον ΚΟΚ και τις ράμπες αναπήρων, αλλά και τις διαβάσεις πεζών. Ποιός δεν θα επιθυμούσε να ζει σ’ έναν τέτοιο τόπο που καθημερινά ο καθένας μας θα έδινε εξετάσεις συμπεριφοράς; Αυτά αποτελούν τρόπο ζωής και όλοι μας δίνουμε το παράδειγμα για να γινόμαστε καλύτεροι. Όταν αγαπάμε τον τόπο που ζούμε και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, τότε ένα είναι σίγουρο, φίλες και φίλοι μου… Ο τόπος αυτός θα αποτινάξει και θα απαγκιστρωθεί από βαρίδια και παθογένειες που ταλανίζουν τον τόπο εδώ και αρκετά χρόνια. Η Ζάκυνθος δεν είναι μόνο η πλατεία Σολωμού ή το Ναυάγιο. Η Ζάκυνθος είναι κάθε γειτονιά κάθε περιοχή που έχει αφεθεί στην τύχη της.
Σίγουρα όμως θα χρειαστεί πολύ δουλειά και προσπάθεια από όλους μας για να φτάσει στην περίοπτη θέση που της αξίζει. Κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών και είναι ευκαιρία να κάνουμε σταθερά βήματα μπροστά, δίχως αντιπαλότητες και μυστικές συμφωνίες που δεν εξυπηρετούν κανέναν. Ας αλλάξουμε νοοτροπίες και να κρατήσουμε τα θετικά του παρελθόντος ατενίζοντας με αισιοδοξία το παρόν, αλλά και το μέλλον του τόπου. Η ευκαιρία μιας νέας εποχής για τον τόπο δίνεται αρκεί να θέλουμε να την επιλέξουμε.

Με εκτίμηση
Ευάγγελος Άγγελος Σεβαστιάδης