H δημοσιογράφος

Έχει τυλίξει η κούραση, τη δημοσιογράφο,
κι έβγαλε απ’ τη σκέψη της, τον κινηματογράφο.

Στην άκρη πέρα έβαλε, κι άλλα που ‘χε μαζί της,
ταράχτηκε κι η ήρεμη, προσωπική ζωή της.

Να τελειώνουν οι εκλογές, όλο παραμιλούσε,
και κείνο το τηλέφωνο, συνέχεια καλούσε.

Επισημάνσεις, και αμυχές, πολλές οι απαιτήσεις,
καμία ικανοποίηση, κι όλο παρατηρήσεις.

Την έχουν μεσ’ την πίεση, η αδρεναλίνη τρέχει,
βαρύ φορτίο δέχεται, και άλλο δεν τ΄ αντέχει.

Είναι οι μέρες έντασης, σε εξέλιξη και η μάχη,
είναι για νεύρα ατσάλινα, και για γερό στομάχι.

Παρέλαση οι υποψήφιοι, σε κάθε αυλή και πόρτα,
σημαντική η επίσκεψη… και δεν πουλάνε χόρτα.

Προ πάντων αυτό σκέφτεται, στο άβολο γραφείο,
και το υλικό που έρχεται, απ’ το φωτογραφείο.

Ποζάρουν με οράματα, πληθώρα οι αναλύσεις,
κι απ’ όλα πιο σημαντικό, με λόγια δίνουν λύσεις.

Αυτά της είναι γνώριμα, από παλιά η συνήθεια,
αυτή που συνοδεύεται, παρέα με κολοκύθια.

Θα τα ‘βρει πίσω όλα αυτά, κανείς αν θα κοιτάξει,
θα δει πως δεν προχώρησε, είναι στην ίδια τάξη.

Πάλι στα ίδια είμαστε, και στα χειρότερα μας,
σκουπίδια που να βάλουμε, και που τα κότερα μας.

Αυτό τον πόνο η καψερή, ψάχνει να απαλύνει,
κοσμητικά επίθετα, τα ‘χει στην ναφθαλίνη.

Η ακολουθία είναι σεμνή, σαφώς και έτσι πρέπει,
να εκραγεί… η θέση της, δεν της το επιτρέπει.

Και διατηρεί υπομονή, όσο και ψυχραιμία,
για να περάσει η θύελλα, να επέλθει η ηρεμία.

Να επέλθει το καλύτερο, μέσα απ’ αυτή τη μάχη,
να σιάξει αυτή η διαταραχή, που έχει στο στομάχι.

Έχει η δουλειά της κούραση, και δύσκολα τα χρόνια,
παρ’ όλα αυτά, δεν το ξεχνά, έχει στη λίστα ψώνια!

φωτο: Newsbomb