Υπομονή

Άκουγα ραδιόφωνο, και δούλευα στη μόρσα,
εκεί οι υποψήφιοι, και στο μυαλό μου τόσα.

Εκεί που κάτι λέγανε, για κάποιονε φορέα,
ήρθε το στραβοχτύπημα… και ο σεισμός παρέα.

Εφτούνος με βοήθησε, τα νεύρα να κρατήσω,
να κάμω το σταυρούλη μου, και να μη βλαστημήσω.

Εβάρεσα το χέρι μου, στη μαλακία επάνω,
εκεί που επιχείρησα, σε κάτι που δεν φτάνω.

Αφού δεν τα πιστεύουνε, αυτά τα οποία λένε,
αν έρθουν αντιμέτωποι, με τα στραβά θα κλαίνε.

Χτυπάει το τηλέφωνο, μες τση δουλειάς τη χάβρα,
πεθαίνω για κατούρημα, κι έχω τα χέρια μαύρα.

Και μ’ όλα αυτά… το σταύρωμα, να μου ζητάει τσιγάρο,
κι εγώ είχα να σκέφτομαι, σφυρί να ξαναπάρω.

Σαράντα χρόνια μάστορας… εε ρε τι έχω πάθει,
ότι σαρτένει το σφυρί… αυτό δεν το ‘χα μάθει.

Είναι το σκόρσο απ’ το σεισμό; φταίει η νοοτροπία;
για ψήφους ούλοι ψάχνουνε, κι εγώ για ισορροπία.

Ήρθε κι ο υποψήφιος, με τρόπο βεραμέντε,
πουλιά δεν έχει σήμερα… μου λέει, έχει Πουνέντε.

Τη μπούκα δεν τη σήκωσα, χάλια αφεντικό μου…
καθένας με τον πόνο του, κι εγώ με το δικό μου.

Πολύ δουλεύεις μάστορα, κάτσε και ανάσα πάρε,
κι αν θέλεις μέλλον και ζωή, εδώ είμαι κουμπάρε.

Πως έμπλεξες βρε αδερφέ, σ’ αυτό το πανηγύρι;
μέχρι προχθές στη Ζάκυνθο, έκανες μπανιστήρι.

Όνειρο… χρόνια το ‘θελα, δεν μπήκα με το ζόρι,
μου τάξανε ένα ντύσιμο, και έξτρα πανωφόρι.

Μη με ρωτήσεις και πολλά, τώρα, για θα τα χάσω,
έχω εδώ ένα πρόγραμμα, αν θες, να στο διαβάσω.

Τι να ρωτήσω και να πεις; το δίλημμα μεγάλο,
έφαγα στο ‘να μια σφυριά, να μην τη φάω και στ’ άλλο.

Έχω ακόμα υπομονή, δεν θα ‘χω όμως σε λίγο,
σήμερα το ‘χει η μέρα μου, θα κλείσω και θα φύγω!!!

φωτο: Newspepper