Ο Δ. Μπάστας στην «Ημέρα» | «Δίνω μια μάχη για όλα όσα πιστεύω και ονειρεύομαι»

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2019
Διονύσης Π. Μπάστας
Θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Ζακύνθου
Υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος «ΑΝ.Α.Σ.Α.»

«Όσο πιο πολύ πάθος και φαντασία δείξουμε τόσο πιο παθιασμένος θα είναι ο ‘’σκανδαλισμός’’ των Άλλων, οι οποίοι είναι σίγουρο πως δεν πρόκειται να ικανοποιηθούν με τίποτα λιγότερο από το να ξεριζώσουν την πηγή του ‘’σκανδάλου’’, να την εκμηδενίσουν και να την λερώσουν»…
Soren Kierkegaard

Τι σας ώθησε να δώσετε νέα μάχη στο πλευρό του Θ. Γαλιατσάτου;
Έχω την αίσθηση πως οι άνθρωποι στις καθημερινές συναναστροφές και επιλογές τους, επιλέγουν, ουσιαστικά, τον ίδιο τους τον εαυτό και την ίδια τους την ύπαρξη. Και αυτή είναι μια απολύτως αυτόνομη και ξεκάθαρη πολιτική επιλογή. Υπό αυτό το πρίσμα, λοιπόν, η συστράτευση στο πλευρό του Θόδωρου του Γαλιατσάτου συνιστά για μένα μια μάχη που θέλω πολύ να δώσω. Μια μάχη για όλα όσα πιστεύω και ονειρεύομαι. Ένα αυθεντικό και γνήσιο βήμα για να διακηρύξω την δική μου προσωπική αλήθεια!

Ως Θεματικός Αντιπεριφερειάρχης Επιχειρηματικότητας, Επενδύσεων και Εμπορίου, ποιες ήταν οι πιο σημαντικές στιγμές της θητείας σας;
Δεν μ’ αρέσει και δεν θα ήθελα να μιλήσω για τον εαυτό μου. Ωστόσο, αν έπρεπε υποχρεωτικά να διαλέξω, θα σταχυολογούσα σίγουρα το πρώτο Αναπτυξιακό Συνέδριο Ιονίων Νήσων, το Πρόγραμμα «Εξοικονομώ κατ’ οίκον», την ενίσχυση της Δράσης για τις Τουριστικές ΜΜΕ της Περιφέρειας μας κ.α.

Τι σας απογοήτευσε σε αυτή την πορεία των πέντε ετών;
Η δύναμη του Κακού. Δηλαδή, η σπάνια ικανότητα μιας χούφτας ανθρώπων, οι οποίοι μεταμορφώνοντας την δική τους ανημπόρια σε πολιτική αυταπάτη, ξεθωριάζουν την προπαίδεια των επτανησιακών αξιών. Όπως θα έλεγε και ο Μαξ Σέλερ «Μνησικακία και Φθόνος».

Ποια θεωρείτε τα σημαντικότερα έργα που ολοκληρώθηκαν στο νησί και φέρουν τη σφραγίδα της Περιφερειακής Αρχής;
Απαντώντας ευθέως το ερώτημά σας, θα πρότεινα πολύ πρόχειρα και βιαστικά την ολοκλήρωση της μελέτης για το λιμάνι του Αγίου Νικολάου Βολιμών και την χρηματοδότηση του έργου αποκατάστασης του ιστορικού Καστρομονάστηρου των Στροφάδων. Ωστόσο, καλό είναι να γνωρίζουμε πως η εποχή του Σωτήρα έχει περάσει όπως, επίσης, έχει παρέλθει και η εποχή του κρατικού – περιφερειακού ευεργέτη. Έτσι, αυτήν την πρώτη πολιτική θητεία μας, θα την χαρακτήριζα ως μια περίοδο «θεμελιώσεων». Μια περίοδο, η οποία αν μη τι άλλο απέδειξε πως «Δεν είμαστε Όλοι ίδιοι»!

Ποιο είναι το μεγαλύτερο τοπικό πρόβλημα;
Παρόλο που ξέρω ότι ενοχλεί, εντούτοις, το έχω πει δημόσια και φωναχτά πάρα πολλές φορές: Η «Κουλτούρα του Σέμπρου» (βλ. «πληβειακή» κουλτούρα) ο οικογενειακός αμοραλισμός και η απληστία αποτελούν την ιδιαίτερη ηθική βάση κάθε χρεοκοπημένης κοινωνίας.
Υπό αυτήν την έννοια, τα ιδιαίτερα «συμπτώματα» και οι «κακοί σχηματισμοί αντίδρασης», που ζούμε στη Ζάκυνθο (βλ. Τα Μυστήρια της Ζακύνθου), μαρτυρούν και αποδεικνύουν πως, παρά την επιθυμητή οικονομική άνθιση που επέφερε, τα τελευταία χρόνια, στην τοπική κοινωνία το μοντέλο «εισαγόμενης ευημερίας» του τουρισμού, εντούτοις, ο ρυθμός μεταβολής και κοινωνικής ανάπτυξης της τοπικής κοινότητας, παρέμεινε, προκλητικά, πολύ χαμηλός (βλ. πολιτισμικό χάσμα).
Το γεγονός αυτό, μας οδηγεί, ως αυτό-εκπληρούμενη προφητεία, και αναδεικνύει έναν «πόλεμο όλων εναντίον όλων», εκεί όπου ο καθένας αγωνίζεται σκληρά και διεκδικεί με κάθε τρόπο το ιδιοτελές ατομικό του συμφέρον, δηλώνοντας έτοιμος να πουλήσει ακόμα και την ψυχή του, με σκοπό την υφαρπαγή και λαφυραγωγία ψευτο – εμβλημάτων κύρους, γοήτρου και αναγνώρισης. Αυτό, δυστυχώς, είναι και το σημαντικότερο πρόβλημά μας.

Ποιες ήταν οι πιο ευχάριστες στιγμές της θητείας σας;
Αναμφισβήτητα τα πιο λαμπερά γεγονότα της θητείας μας αφορούν την γνωριμία των πολιτών της Ζακύνθου με μια ατέλειωτη σειρά νέων ανθρώπων και επιστημόνων συμπατριωτών μας, οι οποίοι καίτοι, δεν ζουν κοντά μας, εντούτοις, μας κάνουν περήφανους, αποδεικνύοντας δεν υπάρχει παρά μόνο μία αξία. Η αξία του να είσαι άνθρωπος αντάξιος της ανθρώπινης προσωπικής σου αξίας.

Είναι εύκολοι αντίπαλοι η Ρ. Κράτσα και ο Σπ. Σπύρου;
Η πολιτική συζήτηση για τον άνθρωπο θα έπρεπε λογικά να «παίζεται» σε δύο διαφορετικές σκηνές άσχετες μεταξύ τους: στη μία σκηνή να κυριαρχούν τα συναισθήματα, οι φαντασιώσεις, οι συγκινήσεις και οι αναπαραστάσεις, ενώ στην άλλη να προβάλλεται η πάλη των τάξεων, οι παραγωγικές σχέσεις και οι ενσωματώσεις. Και με αυτό θέλω να πω ότι αντίπαλοι μου δεν είναι οι κ.κ. Κράτσα και Σπύρου αλλά, κυρίως, η εκπροσώπηση των συμφερόντων που διαχειρίζονται την ιστορικότητα των επτανησίων, επιβάλλοντας, παράλληλα, και το δικό τους αντιφατικό μοντέλο κοινωνικής παραγωγής ατόμων. Άλλωστε, τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο από το να θυμάσαι…

Με την απλή αναλογική, αλλάζουν πολύ τα δεδομένα στον τρόπο άσκησης πολιτικής την επόμενη μέρα. Πώς θα επιτευχθεί συναίνεση και με ποιους μπορεί να συνεργαστεί η παράταξή σας;
Για όσο καιρό οι ιεραρχήσεις και οι προτεραιότητες θα διαθλώνται μέσα από ανταγωνιστικά εγωιστικά μικροσυμφέροντα, όλα όσα ενώνουν τους επτανησίους θα υποχωρούν μπροστά σε όσα τους χωρίζουν.
Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο απαιτείται να ρίξουμε γέφυρες διαλόγου και συνεργασίας, με σκοπό την ανάδειξη ευρύτερων συναινέσεων, επί τη βάσει ευκρινών στρατηγικών θεμελίων και πολύ συγκεκριμένων προγραμματικών συγκλίσεων.
Και αυτό νομίζω πως αναδεικνύει το πνεύμα του Νομοθέτη.

Τι σημαίνει για εσάς, η εκλογή σας στο νέο περιφερειακό συμβούλιο;
Σημαίνει πολύ απλά ένα μέσο διευθέτησης και μια μορφή διαμεσολάβησης απέναντι στα σχίσματα, τα παράδοξα και τις αντιφάσεις που διατρέχουν το τοπικό αλλά και γενικότερα το επτανησιακό πολιτικό πεδίο. Μια πράξη άρνησης, θα έλεγα, ενός ανθρώπου που δεν θέλει να κρύβεται από τον εαυτό του ούτε, βέβαια, να λανσάρει τον κοινωνικά επιτυχημένο «σωσία» του!

Περιγράψτε το όραμά σας για την Περιφέρεια Ι.Ν.
Το όραμα μου για τα Νησιά μας, σκιαγραφείται, σε αδρές γραμμές, πίσω από την υποκίνηση ενός νέου κοινωνικού- επαναστατικού Ρεμπελιού, με Πρωταγωνιστές της «αταξίας» τους νέους ανθρώπους, εκεί όπου θα καούν ξανά οι περούκες, οι λεντίκες και τα οικόσημα της λαιμαργίας, της διχόνοιας και της εθελοδουλίας.